Ik wil horen wat de Heere spreekt (Psalm 85:9)

1995-11-17
  • Jaargang 39
  • nummer 23
Een zeker man ging naar de kerk om te horen wat de dominee zou zeggen, maar wat de dominee zei paste niet bij zijn leven. Slechts een enkele keer hoorde de man bekende klanken die hem verwarmden, maar meestel kwam hij kil en verdrietig de kerk uit. Hij werd niet opgebouwd in zijn geloof. Het zat hem geweldig dwars en hij praatte erover met anderen. Die konden hem niet helpen, want zij die hem begrepen, hadden hetzelfde probleem met de dominee en zij die wel opgebouwd werden door de woorden van de dominee, zagen het probleem niet. De man praatte erover met de dominee. Ook dat bracht geen uitkomst, want de dominee wilde niet zeggen wat de man wilde horen en bleef maar herhalen wat voor de man onbegrijpelijk was. Het was een beetje een onnozele dominee namelijk. Toen de man ten einde raad was, omdat hij zijn geloof zag wegkwijnen, klaagde hij erover tegen God. God zei: "Ga aanstaande zondag naar de kerk en luister naar wat Ik zeg." "Zult U zelf spreken?" vroeg de man. "Hoe?" ... "Luister goed naar alles wat je hoort, naar de preek, de liederen, de gebeden en je zult weten wat Ik zeg. Daarna vertel je de dominee wat je gehoord hebt." De man kon nauwelijks wachten tot het zondag was en ging, bevend van spanning en verwachting, naar de kerk. Warempel, toen sprak God. De man hoorde Zijn stem in de liederen, in de gebeden, ja zelfs in de preek.
Na de dienst wachtte hij de dominee op en vertelde hem ontroerd wat hij gehoord had. De dominee was diep getroffen. "Tjonge", zei hij, "dat u dat erin gehoord hebt. Inderdaad, dat heb ik willen zeggen." "U?" zei de man verbaasd.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief