Boekbespreking
1994-02-25
Ds. M.J.C. Blok: "Je staat er niet alleen voor" - de ongehuwde in de gemeente.- Jaargang 38
- nummer 4
Uitgeverij Oosterbaan en Le Cointre - Goes -. serie Pastoraal Perspectief nr. 14- 96 pag. - f 11,50.
Men spreekt vandaag liever niet over de ongehuwde, maar meer over de alleenstaande of alleengaande. Welke plaats hebben dergelijke broeders en zusters in de gemeente van Christus?
Aan de beantwoording van die belangrijke vraag heeft Ds. Blok, vrijgemaakt=gereformeerd predikant te Amersfoort-
Noord, dit boekje gewijd. Hij neemt de moeiten van deze kategorie serieus!
Hij heeft zich verdiept in de vele vragen, die deze mensen zichzelf regelmatig stellen. Velen voelen zich erg eenzaam en worden zo weinig door anderen begrepen. Ze vinden het soms wel een pluspunt, dat ze plannen kunnen maken zonder rekening te houden met anderen. Maar daar staat b.v. als minpunt tegenover: "Ik heb niemand voor wie ik steeds moet zorgen.
Maar het betekent ook, dat ik niemand heb, die steeds voor mij zorgt." (p. 13).
Hoe vind je je plaats in de samenleving?
Welke problemen geven de vakanties?
Hoe kun je jezelf redden in allerlei omstandigheden? "In een huwelijk worden twee 'ikken' samen 'wij'." Je gaat vrijwel alles samen doen." (p. 17). Dat is er voor een alleenstaande niet bij. Het wordt heel erg moeilijk als het diepe verlangen eens te mogen trouwen niet wordt vervuld. Men kan daardoor tot pessimisme vervallen en in een depressieve toestand raken. Welk houvast heb je dan aan je geloof? Blok gaat verschillende bijbelse gegevens na omtrent de zgn. ongehuwde staat.
1 Kor. 7 en Matth. 19 alsook Openbaring 14 komen binnen het blikveld. De auteur gaat ook nader in op de verschillende oorzaken waarom iemand ongetrouwd blijft; o.a. worden genoemd: een lichamelijke of geestelijke handicap, ongeneeslijke ziekte, een homofiele geaardheid, impotentie, men ontvangt geen huwelijksaanzoek, een trauma na schokkende ervaringen op seksueel terrein in de jeugd, als plicht zien voor anderen te zorgen. Er is uiteraard nog meer te noemen, maar we willen het hierbij laten. De wijze waarop men zich als alleenstaande opstelt temidden van vrienden en vriendinnen, in de familie en op het werk kan respekt afdwingen en de vraag doen opkomen naar iemands levensgeheim. Wat is het dan bij alle pijn, die blijft, een zegen iets van de rijkdom van het evangelie te mogen uitstralen naar anderen! In de gemeenschap der heiligen - een mooie term, jazeker, maar dat niet alleen: het is onze belijdenis, die om beleving vraagt - mag ook de alleengaande op een eigen manier zich dienstbaar maken aan de opbouw van het lichaam van Christus ter bevordering van de komst van Gods Koninkrijk. God zal nieuwe krachten geven om toch tegen de dingen van het leven te zijn opgewassen.
"En als wij ongetrouwd blijven dan wil God ook zijn extra energie voor óns inzetten. En dan zijn wij tot verrassende dingen in staat. En als wij er niet meer tegenop kunnen, dan mogen we Hem te hulp roepen, die ons niet boven vermogen zal belasten."
(p. 72). Kollega Blok heeft een fijn en goed onderbouwd boekje geschreven over een delikaat onderwerp.
Hartelijk aanbevolen!
O. Mooiweer, Enschede