Reis door Griekenland 4
1994-03-11
Langs kloosters en kloosters- Jaargang 38
- nummer 5
Vanuit Volos gingen we naar het Westen.
We wisten, dat het een drukke dag zou worden. Het einddoel was Delfi.
Daar zouden we weer enkele dagen blijven.
Als je op eigen houtje ergens aan het rijden gaat, heb je een bepaald plan.
Je weet, dat er een aantal bezienswaardigheden onderweg zijn. Soms zijn het er teveel om allemaal 'aan te doen'. Soms kom je een bord tegen met een naam er op, zodat je zegt: daar gaan we heen. Dat gebeurde toen we een bord zagen met 'Ierousalim Monastery er op. We gingen een grindweg in, reden al gauw omhoog, totdat we boven op een berg bij het klooster kwamen. Het was er erg rustig en we dachten al even, dat we niet binnen zouden komen. Maar na wat omtrekkende bewegingen zagen we een hek en we werden binnen gelaten door een man in burgerkleding. Het is ons niet duidelijk geworden of hij monnik was of niet. In ieder geval mochten we er rond kijken en konden we een en ander aan hem vragen. Toen we er een tijdje rondgelopen hadden, werd het ons duidelijk, dat de goede man het op prijs zou stellen, als we er weer vandoor gingen en dus deden we dat maar.
We reden weer naar beneden, onderweg genietend van de mooie vergezichten.
We gingen verder richting Delfi en zagen van alles en nog wat. Ons doel was, voordat we naar het hotel in Delfi zouden gaan, het klooster Ossios Loukas.
Dit klooster ligt heel eenzaam en het was echt zoeken geblazen. Op de weg erheen reden we langs een gedenkteken, dat herinnert aan een gebeurtenis uit de Tweede Wereldoorlog. In het dorpje Distomon werd in 1944 de gehele bevolking door de Duitsers uitgemoord als vergelding voor de aktiviteiten van verzetsmensen. Op het gedenkteken zie je een man, een vrouw met hun twee kinderen en een soldaat met een geweer.
Het klooster Ossios Loukas, het klooster van de zalige Lukas, heeft niets te maken met de evangelist Lukas, maar dankt zijn naam aan een kluizenaar, die ook Lukas heette, en in 953 overleed.
Hij had blijkbaar heel wat goeds gedaan en werd daarom zalig (ossios) verklaard. Heilig (agios) verklaren ging de toenmalige paus blijkbaar te ver. De bouwers van het klooster hebben zich hier echter niets van aangetrokken en hebben boven een van Lukas gemaakte ikoon het woord 'agios' aangebracht. En zo werd Lukas toch een beetje heilig. We kwamen in de loop van de middag bij het klooster aan en moesten tot 5 uur wachten, voordat we er in konden. En dus gingen we op een bankje zitten en wachtten geduldig.
In het klooster wonen nog slechts enkele monniken en die hebben daar de ruimte. Er is bij het klooster een gastenverblijf, waar je als toerist kunt verblijven.
Ook van dit klooster is weer veel te vertellen. Wat hebben mensen er veel voor over gehad om hun gedachten uit te beelden, hun geloofsbeleving uit te beelden in mozaïeken en schilderingen.
Zo is er een prachtige schildering van het laatste avondmaal, een fresco van Jezus aan het kruis met Maria en Johannes. Prachtig is ook de afbeelding van Thomas, die het lichaam van de Heiland betast, omdat hij bewijs wil voor diens opstanding.
En zo kwamen we aan het eind van de middag in Delfi. Dicht bij de huidige plaats ligt de oude stad, die een belangrijke rol heeft gespeeld in de Griekse godengeschiedenis. Eeuwenlang heeft het heiligdom van Apollo met het orakel een belangrijke rol gespeeld. In het jaar 381 maakte de christelijke keizer Theodosius er een eind aan. Er is veel vernield, maar ook heel veel opgegraven en gedeeltelijk herbouwd. We hebben er heel wat uren doorgebracht, maar ik laat dit nu verder rusten.
Na ons bezoek aan Delfi reden we naar Nafpaktos. Even voorbij deze plaats voeren we over de Golf van Corinthe over naar Patras op het grote schiereiland, dat De Peloponnesos heet.
We reden een eind langs de kust en gingen bij Diakofton het binnenland in op weg naar Kalavrita, waar we zouden logeren. Op de weg erheen passeerden we natuurlijk weer enkele kloosters, waar we echt naar binnen wilden.
Tegen de rotswand aangebouwd ligt het klooster Mega Spiléon (grote grot). In de vierde eeuw is het klooster gesticht.
Hier zou een herder een ikoon van Maria hebben gevonden. In het huidige klooster, dat na een aantal vernielingen na de Tweede Wereldoorlog geheel werd herbouwd, is een grote verzameling aan kerkelijke kunst aanwezig.
Geheel anders is het klooster Agia Lavra. In 961 werd het gesticht en ook dit klooster is na de Tweede Wereldoorlog herbouwd.
Toen we de volgende dag vanuit Kalavrita weer naar de kust reden, was het erg slecht weer. We reden geruime tijd in de wolken en er was dus bar weinig te zien. Maar aan de kust was het helder. We gingen verder op pad met de bedoeling met een paar dagen dicht bij Corinthe te zijn.