Het werk van de Geest
1994-04-08
Je vraagt je wel eens af wat het resultaat is van jarenlang evangelisatiewerk.- Jaargang 38
- nummer 7
Toen jaren geleden onze nieuwe kerk in gebruik werd genomen bleek, dat we in een kinderrijke buurt zaten.
Daar moest iets mee gedaan worden vond de evangelisatiecommissie. Maar wat, dat wisten we nog niet direct.
Toen kwam als een gebedsverhoring uit Eindhoven het idee naar ons overwaaien: organiseer voor de kindereren uit de buurt rondom de kerk een Vacantiebijbelschool in paas- en/of herfstvacantie. Vol goede moed zijn we daar toen aan begonnen. Het bleek een succes. Een waar gat in de markt.
Honderd en meer kinderen kwamen er op af. Die eerste jaren was ons kerkgebouw bijna te klein voor al de activiteiten die de VBS met zich meebracht.
De weken van voorbereiding waren stimulerend voor de onderlinge band met de medewerkers uit de eigen gemeente. Je ontdekte onvermoede talenten bij anderen en bij jezelf. Als het dan eindelijk zover was wist je met z'n allen ook: ons werk kan allen maar slagen als de Here het wil zegenen.
Als de Heilige Geest door ons wil werken in de harten van de kinderen.
Het Vacantiebijbelschoolwerk is in onze gemeente jarenlang de belangrijkste vorm van evangelisatiewerk geweest. Er kwam een kinderclub en een jongerenclub uit voort. Gesprekken werden gevoerd met ouders en een enkele keer zagen we een kind in de kerk. In de kersttijd werden meelevende kinderen en hun ouders uitgenodigd om het Kerstfeest in onze gemeente mee te vieren. En we waren blij als ze dat ook daadwerkelijk deden.
Maar de toeloop van de eerste jaren nam langzaam maar zeker af. De buurt om de kerk verouderde. De eerste jaren konden we volstaan met het befolderen van de straten rond de kerk en een berichtje in het plaatselijke krantje. Nu moesten ook de oude dorpskern en de omliggende straten een foldertje in de bus krijgen. En de kinderen kwamen - zij het jaar na jaar minder.
Het maakte ons een beetje triest.Wat deden we fout? Waren we te lang doorgegaan? Deugde onze opzet niet meer? Zaten we opeens op een verkeerde locatie of was het de concurrentie van de buurthuizen? En tenslotte: waarvoor hadden we ons zo uitgesloofd. Was er enig resultaat te zien op al dat jarenlange werk, gedaan met zoveel liefde en gesteund door zoveel gebed?
"Niemand die de hand aan de ploeg slaat en ziet naar hetgeen achter hem ligt, is geschikt voor het koninkrijk van God." zegt de Here Jezus. Zo is het ook met ons evangelisatiewerk. Want terwijl wij mismoedig denken: "wat heeft het allemaal uitgehaald" - heeft Gods Geest allang zijn werk gedaan.
Toen ik op een middag met mijn winkelwagen voor de kassa van 's lands grootste kruidenier stond te wachten, zag Esther mij.
In een paar jaar tijd kunnen kinderen soms onherkenbaar veranderen.
Daarom duurde het even voor ik in het aardige meisje dat me zo onverwacht aansprak, het vroegere schoolkind herkende. Met haar jongere zusje was ze altijd een trouwe bezoekster geweest van de VBS. Haar moeder vond het maar wat gemakkelijk dat de twee kinderen gedurende de paas en herfstvacantie vier morgens wegwaren.
Maar toen we later vroegen of de meisjes ook op de woensdagmiddagclub mochten komen, vond ze dat niet goed. Esther had notabene al gevraagd of ze een keer naar die kerk mocht. Nee, dat werd moeder te gortig.
Maar Esther bewaarde alle knutselwerkjes die ze op de VBS had gemaakt.
En de teksten en de versjes die ze had geleerd kon ze zich nog heel goed herinneren. En toen ontmoette ze Erik. En Erik ging naar de kerk. En bij zijn dominee zat ze nu op catechisatie.
En over een poosje zouden ze trouwen.
Ook in de kerk.
Dat vertelde ze mij allemaal, die middag.
Ik werd er heel blij en ook een beetje beschaamd van.
Want de andere medewerkers kregen ook wel eens een dergelijke reactie.
Van alle kinderen die in de loop der jaren langs ons heen zijn gegaan waren het er niet zo heel veel. Maar toch een paar. En dat is toch geweldig? We hoeven toch geen grote dingen voor onszelf te verwachten? Want zelfs als je helemaal niets hoort, betekent dat nog niet dat het gezaaide zaad verloren is gegaan. Soms kan het na jaren nog ontkiemen, als jij het allang vergeten bent/Het zaad is immers van de beste kwaliteit. Jij hoeft alleen maar te zaaien. En de rest is Gods zorg. lk zal me er dus het hoofd niet over breken of het evangelisatiewerk enig resultaat heeft. Wij hebben gezaaid. Meer kunnen we niet doen. En als we mogen zien dat er iemand door ons werk voor de Here gewonnen wordt: Soli DEO Gloria.