Pastorale notitie
1994-05-06
Onze dominee doet het ook. Maar niet op zondagmorgen na de kerk.- Jaargang 38
- nummer 9
Nee, onze dominee doet het 's morgens vroeg. Als iedereen nog op bed ligt. En hij dus niet meer.
Waar ik het over heb? Over hardlopen natuurlijk! Rennen, trimmen, joggen ...
Met tientallen, misschien wel honderden zijn ze in aktie. Op zondagmorgen.
Door de straten in de buurt waar onze kerk staat. En op het moment dat onze kerk uitgaat. Laatst was er een werkelijke kerkelijke file. Auto 's, fietsers, wandelaars, kortom: kerkmensen, wachtend voor de hardlopers.
'Halt! overstekend wild!' We liepen tegen de stroom in. In verhouding: een paar mensen tegen velen. Eén van onze kerkgenoten riep ik toe: 'Zouden wij toch de verkeerde kant op gaan?'
Maar goed, onze dominee doet het ook. Moest van de huisarts: 'minder wegen, meer bewegen' zei die. Lopen voor je leven, noemt hij het zelf. En hij loopt zoals hij is - je weet wel: in zijn eentje. En keurig op werkdagen, niks op aan te merken, 's Morgens vroeg.
Een paar keer in de week. Ook in de vakantie. In een Beiers plaatsje bijvoorbeeld.
Er is daar een sportcomplex met zwembad, voetbalveld en een heuse renbaan.
Het hek staat altijd open, dag en nacht.
Je hoeft niet over de omheining heen te klimmen - als een dief, een rover of een huurling. Iedereen -mag er altijd binnnenkomen - als een herder door de deur.
Het is een geweldige belevenis om voor het eerst van je leven op de renbaan in een stadion te lopen. Had het zieke jongetje van vroeger niet gedacht.
Op de tribune zitten zijn vader en moeder - hadden zij vroeger ook niet gedacht.
Zij hebben de goede strijd gestreden, de overwinning behaald, hun prijs gekregen. Ze moedigen zoonlief aan: 'Volhouden! Je kunt het! Je haalt het!' en dat soort kreten meer. Indrukwekkend vindt hij het en ontroerend, dat hij hier loopt en dat zij daar zitten.
Over de baan wolkt de geur van vers brood, gebakken in een dichtbije bakke-rij. Uitzicht op brood des levens.
Hij krijgt er zin in.
Het is zes uur. De klokken van de dorpskerk luiden voor het ochtendgebed.
Of voor de laatste ronde. Of voor de grote bruiloft. Of voor alles tegelijk.
Dan zit hijzelf op de tribune. Even uitblazen. Er blijft een rust over voor de lopers in de renbaan. Hij kijkt uit naar de volgende generatie lopers: zijn leerlingen, zijn kinderen - komen ze er al aan? Hij gaat staan, kijkt uit, roept op zijn beurt: 'Volhouden! Je kunt het! Je haalt het!' Bronzen beieren de klokken. Over het stadion wolkt de geur van nieuw brood ...