Vergaderen in de kracht van de Geest
2007-07-06
Acht vergaderdagen telde de Landelijke Vergadering van 2007 en dat was keurig binnen de planning.- Jaargang 51
- nummer 14
Toewijding, inschikkelijkheid, het verlangen om elkaar te vinden, zijn een paar typeringen van deze LV. Een korte terugblik in gesprek met Ad de Boer, de voorzitter van de Zwolse LV - over regelingen, afspraken en wat een LV met Pinksteren te maken heeft.
Twee signalen van toenadering noemde De Boer al in zijn slotwoord op de laatste dag van de LV. Ten eerste dat Zwolle I en II samen gastheer wilden zijn van de LV, als een teken van verzoening – na de breuk in 1983. En verder het feit dat er op deze LV voor het eerst een GKV-predikant als officiële afgevaardigde aanwezig was.
Hand en voet
De Boer is er van overtuigd dat dat laatste niet alleen maar een toevallig incident was. Er is groeiend vertrouwen tussen ‘de broeders en zusters van hetzelfde huis’, zoals hij het graag typeert. De Boer: ‘Je proefde tijdens deze LV de dankbaarheid voor de ontwikkelingen, die te zien zijn binnen de vrijgemaakte kerken en voor dat groeiende onderlinge vertrouwen. We hebben echt gezocht om barrières op te ruimen, die verhinderen dat we aan één tafel de dood van de Heer vieren en op elkaars kansels het Evangelie van onze Heer verkondigen, om elkaar plaatselijk en landelijk tot een hand en een voet te zijn en samen de mensen, die de Here Jezus niet kennen, met zijn evangelie te bereiken.’ Wat betreft de missionaire drive en de initiatieven op dat terrein kunnen we als Nederlands Gereformeerden veel van onze vrijgemaakte zusterkerken leren, zo voegt de LV-voorzitter toe.
Opmerkelijk vindt De Boer de groeiende souplesse in de vrijgemaakte omgang met kerkrecht en kerkorde, juist ook met het oog op de samenwerkingsgemeenten. ‘Ik bedoel het zoeken naar regelingen, waardoor samenwerkingsgemeenten niet beknot en bekneld worden, maar het plaatselijk samen werken en zelfs het plaatselijk samen kerken juist gediend wordt. Ik hoop ook van harte dat de CGK daarin meekomen en dat dus samenwerkingsgemeenten van welke mix ook, lucht en leefruimte krijgen om ter plaatse voluit gemeente van Jezus Christus te kunnen zijn en volwaardig mee te doen in de diverse kerkverbanden: niet als lastige bijwagens, maar als voortrekkers’.
Op de vraag wat er van onze kant bijgedragen kan worden aan de samenwerking noemt Ad de Boer een loyale binding aan de belijdenis, zoals kan uitkomen in serieuze inhoudelijke gesprekken, maar ook in de handtekening, die we conform de afspraak in het AKS onder het belijden zetten als blijk van een hartelijke instemming.
Onbekrompen en ondubbelzinnig, zoals dat in het verleden mooi gezegd is. ‘Daar heeft deze LV – en dus de gezamenlijke kerken - unaniem een dikke streep onder gezet’.
Rond predikant en gemeente
‘Zwolle’ was ook wel een beetje de LV van de fine-tuning, na de grote besluiten van ‘Lelystad’, zo was de indruk. Dat beaamt Ad de Boer, al zijn er op onderdelen toch ook niet onbelangrijke besluiten genomen.
Bijvoorbeeld als het gaat over de kwetsbare verhouding tussen predikant en gemeente. De Boer: ‘Je hoort te vaak dat het niet goed loopt tussen een gemeente en zijn predikant. Te vaak loopt het uit op een losmaking.
Natuurlijk redden afspraken en regelingen ons niet, als het met de geest in de kerken niet goed zit. Maar ik ben blij met de inzet en zorgvuldigheid van de verschillende commissies en ook het werk op de LV zelf, om hier tot goede regelingen te komen. Om zo te bevorderen dat predikanten en andere ambtdragers hun werk in de wijngaard met vreugde en zonder zuchten kunnen doen!’ De Boer bepleit dan ook dat plaatselijke kerken zich goed op de hoogte stellen van regelingen zoals die van de WAP (Werkomstandigheden en Arbeidsvoorwaarden Predikanten). En ook, dat predikanten en gemeenten niet schromen om de VAC (Vertrouwensen Advies Commissie) in een vroegtijdig stadium te consulteren. En niet wachten tot het te laat is.
Ad de Boer haalde in zijn slotwoord ook een pittige uitspraak aan van IZBdirecteur Dick Looijen (PKN) - ‘De predikant is nauwelijks praktisch en geestelijk toegerust voor de omstandigheden waarin de kerk zich anno 2007 bevindt’. Niet zonder reden, want De Boer is er van overtuigd, dat we niet moeten onderschatten, wat er ook in onze kerken op predikanten afkomt. En wat er dus in de opleiding nodig is! Hij is blij met de commissie die gaat onderzoeken, hoe de predikantvan-de-toekomst er moet uitzien en welke plek er moet komen voor kerkelijke werkers op hbo-niveau. De Boer: ‘Ik hoop en bid dat onze kerken ook in 2012 en 2015, als de Heer dan nog niet is teruggekomen, kunnen beschikken over werkers in de wijngaard die praktisch en geestelijk zijn toegerust voor hun werk.’
Vrijblijvend?
Het meest gevoelige onderwerp op deze LV was ongetwijfeld het vragenveld rond de omgang met homseksualiteit.
Ad de Boer heeft de indruk dat er in de breedte van onze kerken te weinig echte gesprekken zijn: ‘En dan bedoel ik gesprekken met het Woord van God open. Dat mis ik als het gaat om de omgang met homoseksualiteit, maar niet alleen daar. Ook als het gaat om het werk van de Geest, dan zijn er misschien wel gesprekken, maar veelal tussen gelijkgezinden, binnen bepaalde circuits. Ik mis het breed kerkelijke gesprek bij het licht van de Schrift, het samen zoeken naar wat God daarin ons voor vandaag te zeggen heeft. Elkaar op een geestelijke manier proberen te overtuigen: woord en weerwoord. Dan kan het wel gaan vonken, maar vanuit de eenheid die er is in Jezus Christus en in het Woord van God kan het wel wat lijden. Nu zegt iedereen zijn zegje en dat is het dan.’ De Boer vindt de veelkleurigheid van onze kerken een groot goed, maar vrijblijvendheid ligt om de hoek. ‘Zo van: ik gun jou je mening, als jij mij de mijne gunt en mij met rust laat. Dan voorkomen we spanningen, jawel, en dat geeft rust. Maar in feite hebben we aan elkaar, aan die broeder, die zuster, die predikant met andere opvattingen geen boodschap. En zeggen de hand en de voet tegen elkaar: ik heb je eigenlijk niet nodig.’
Werk van de Geest
Tussen de laatste twee sessies van de LV lag het feest van Pinksteren. Ad de Boer verbindt die beide graag: ‘Soms denk je wel: wat heeft dat vergaderwerk eigenlijk met de Geest te maken? Staat het papierwerk, het vergaderen, het puzzelen over besluitteksten niet ver af van het bruisende, stormachtige, vernieuwende werk van de Geest? Ik ben van harte overtuigd, dat het tegendeel het geval is. Want goede regelingen ontwerpen voor ons kerkelijk leven is werk van de Geest. Afspraken maken die, als het moeilijk is in gemeenten, uitwegen bieden – dat is voluit werk van de Geest die de walmende vlaspit niet uitdooft en het geknakte riet niet verbreekt. Ook het werk aan de eenheid van Gods kinderen en Christus’ gemeenten, ook dat is werk van de Geest die de grenzen doorbreekt die mensen hebben gemaakt. Zoeken naar een weg om samen verder te komen in de omgang met homoseksuele broeders en zusters – het is werk van de Geest die ons elkaar doet verstaan.
De Geest ook, die ons uitdrijft naar het kruis van Christus, waar al onze redeneringen en regelingen en al ons kerkenwerk achter en onder verdwijnen om er gelouterd en gereinigd te worden. Ook wat we in Zwolle bespraken en besloten. De Geest tenslotte die ons op de knieën en tot verootmoediging brengt. In die weg van verootmoediging, van een besef van zonde en schuld begint een opwekking.’ En zo ligt Zwolle niet ver van Houten, waar de volgende LV wordt gehouden.
Ad de Boer was de voorzitter van de Landelijke Vergadering van 2007 en lid van de redactie van Opbouw. Drs. Freddy Gerkema is predikant van de NGK van Amersfoort-Noord en lid van de redactie van Opbouw.