Sinterklaas
1994-12-02
De gezelligste, drukste maand van het jaar is weer begonnen. Tenminste, voor veel mensen dan. Ik weet dat er ook zijn, die ieder jaar met afschuw aan de decembermaand beginnen. Ze zien tegen de komende feestdagen op als een berg. Een oudere kleuteronderwijzeres vertelde me dat ze ieder jaar met grotere tegenzin aan alle voorbereidingen voor sint en kerst begint. En ze moet dat nog een aantal jaren doen zonder dat de kinderen van haar tegenzin ook maar iets mogen merken.- Jaargang 38
- nummer 24
In ons gezin, met een paar volwassen kinderen, een kind op het voortgezet onderwijs en één nog op de basisschool, kunnen we om het sinterklaasfeest niet heen. Ieder jaar moet ik de groten en onszelf opporren er dit jaar weer aan mee te doen: 'jullie vonden het vroeger ook leuk, nu moet het voor de jongste twee ook zo zijn.' Voor dat argument zwichten we allemaal. De afspraak is dat pa boekensinterklaas en ma onderbroekensinterklaas is. Het eerste is duidelijk, dunkt me. Het tweede gaat terug op de oorspronkelijke bedoeling van de goede sint, namelijk de armen te kleden. Ik beperk me dus uitsluitend tot het sokkenwanten-pyjamawerk en wat dies meer zij. Heel gemakkelijk dus. Moeilijker is het passende gedicht en/of surprise.
De boekensinterklaas heeft het ook niet zo moeilijk. Met het vertrek van onze oudste zoon, werd er namelijk een behoorlijk gat geslagen in de aanwezige boeken, want hij nam de zijne natuurlijk mee. Plotseling misten wij pijnlijk Piet Prins, Karl May en zelfs 'Pinkelt je' . Daar moest iets aan gedaan worden. Piet Prins staat uit nostalgische overwegingen op de lijst van onze tweede zoon. En Karl May wordt nu verzameld door de jongste zoon, die trouwens ook iets met Evert Hartman en Thea Beckman heeft. Onze oudste dochter is gelukkig met een theologisch werkje, de jongste heeft nog geen uitgesproken voorkeur.
Het virus van de verzamelwoede dat in ons gezin dus de kop begon op te steken, tastte kort geleden zelfs onze boekensinterklaas aan. Dat kwam zo: onze oudste vertelde op een onbewaakt ogenblik aan zijn vader dat hij de verzamelde werken van 'Flipje Tiel' had aangeschaft. En of pa wel wist, dat die oude 'Bruintje Beer' boekjes die in Krommenie nog op zolder moesten liggen 'wel wat waard zijn'. Ik de zolder op dus. De boekjes, zeer oud en bijna stukgelezen kwamen tevoorschijn.
Ze werden liefdevol op een speciaal daarvoor leeggemaakte plank in de studeerkamer gelegd. Vervolgens bezochten wij de tentoonstelling over 'Bruintje Beer' in Teylers museum in Haarlem, want nu was het jeugdsentiment ontwaakt. Bovendien brachten we een bezoek aan het letterkundig museum in Den Haag, waar een permanente tentoonstelling is van het werk van W.G.vd Hulst. Mij werd verzocht alles bij elkaar te zoeken wat in huis aan oude kinderboeken nog te vinden was. Van de originele losse strips bij de jam van Flipje Tiel tot W.G.vd Hulst en K. Norel. AI die oude boeken die wij meenamen van thuis toen wij trouwden. Ik heb dat eerste jaar wat afgelezen. 'In de soete suikerbol', bijvoorbeeld. Ik kende alleen de eerste drie delen. Koos had de hele serie! Nu struin ik stiekum in tweedehands boekwinkels naar exemplaren die aan de diverse verzamelingen ontbreken. 't Zou leuk zijn als ik voor onze boekensint tegen een ontbrekende 'Bruintje Beer' aanloop, al acht ik de kans klein. Maar misschien vind ik 'Anneke en de sik'. Of een Tom Poes stripboek. Dat is toch een veel leuker sinterklaascadeautje dan witte zakdoeken (afgezaagd) of sokken (koop je anders ook wel). En het gedicht dat je erbij kunt maken...