Impressies uit Benidorm (7)
1993-01-08
Opnieuw zijn we enkele maanden werkzaam in de pastorie aan de Costa Blanca onder de Spaanse zon, die dit najaar uitbundiger schijnt dan ooit.- Jaargang 37
- nummer 1
De overwinteraars profiteren er volop van.
En ook wij genieten tussen de aktiviteiten door van de heerlijke zon en van de telkens wissetende kleuren van de zee en de bergen daarachter.
Het uitzicht daarop verveelt nooit.
En we zeggen het de Prediker graag na: "Het licht doet je goed, een genot is het de zon te zien schijnen" (11:7).
Ook in een ander opzicht moet ik aan de woorden uit datzelfde gedeelte van Prediker denken.
Wanneer ik 's zondags op de preekstoel sta - de zaal gevuld met enkele honderden mensen - zie ik bijna enkel hoofden met grijs of wit haar.
Met de beeldspraak van Prediker kun je zeggen: "de amandelbomen staan in volle bloei".
Dat beeld spreekt hier zeker aan, want straks, begin februari, tooien de talloze amandelbomen in deze vruchtbare strook langs de kust zich met een overdaad aan witte bloesem.
Telkens weer ontdekken we hier trouwens, hoe betrekkelijk leeftijd is.
Veel belangrijker dan het aantal jaren dàt je leeft is, hóe je leeft!
Wat kunnen de mensen, die hier wonen of komen, toch levenslustig en ondernemend zijn.
Zeker, ook bij hen laat het ouderworden zich gelden: minder goed kunnen lopen, hartklachten, slechtzien - wie is hier nog zonder bril? -, doof worden, hoogtevrees... lees maar hoe de Prediker dat in hoofdstuk 12 met pakkende dichterlijke beelden beschrijft.
Maar tóch - mensen kunnen met minder mogelijkheden nog zóveel doen.
Soms méér dan wie nog lichamelijk voor honderd procent in orde is.
Iemand van 90 komt hier elk jaar een week of acht en geniet ondanks het slecht ter been zijn en een heel beperkt gehoor en gezichtsvermogen zo enorm, ook van de kerkgang en de gespreksmiddagen...
Mensen van 80 rijden nog altijd met hun caravan hierheen om op een van de campings te overwinteren, en ze zijn nog zeker niet van plan ermee te stoppen...
Een echtpaar van tegen de 70 denkt erover om hun huis hier te verkopen, want ze willen toch eens wat meer gaan reizen en van de wereld gaan zien...
En mensen van om en nabij de 60 zijn hier 'de jonkies'!
"Daarom, indien de mens vele jaren leeft, verheuge hij zich in die alle..."
(Prediker 11:8) - ook al weet je, dat er donkere en moeilijke tijden kunnen komen.
Juist dáárom.
Zou deze levenskunst enkel een kwestie van karakter zijn?
Zou je het kunnen leren?
In zekere zin betreft het hier toch wel mensen, die een enigszins avontuurlijke aard hebben; anders begin je niet aan zulke dingen.
Maar het is wél zo, dat belangstelling voor andere landen, culturen, volken, mensen iemands geest kan àfhouden van de spiraal om jezelf.
Ramen en deuren openhouden houdt een mens gezond!
Deze levenskunst heeft kennelijk veel te maken met je levensinstelling - en dus ook met het geloof.
Tijdens onze bezoeken horen we doorgaans verhalen en ervaringen, waarbij we denken: hoe is het mogelijk dat deze mens staande is gebleven.
Maar men geeft er tegelijk blijk van te beseffen, dat een mens dat niet zonder God en zonder de anderen naast hem kan.
Het gaat in een mensenleven tenslotte om wat de Prediker noemt "de vreze des HEREN": het eerbied hebben voor en vertrouwen op de Schepper, Die je op zoveel manieren om je heen kunt zien werken.
De rest is relatief.
Alfàz del Pi, december 1992