Tonga
1993-07-30
Op 15 juli liet de EO beelden zien van het Koninkrijk Tonga: 170 eilandjes in de Stille Oceaan, ruim 100.000 inwoners, 99% christelijk. In de reportage werd Tonga het meest christelijke land van de wereld genoemd. De hele wetgeving is gebaseerd op de Bijbel en de zondagsrust wordt wettelijk beschermd. Er werden beelden getoond van vriendelijke en tevreden mensen en van volkeren. De gemeentezang was prachtig (misschien een idee om eens een CD te laten maken van kerkmuziek op Tonga?). Op zulke geïsoleerde eilanden (met een eigen TV-station dat duidelijke normen aanlegt ten aanzien van de uitzendingen) groei je als jongere beschermd op. "Onze mensen zijn heel naïef", zei een presentatrice van het televisiestation. Daarom is des te opmerkelijker wat een lerares aan een middelbare school vertelde: "We proberen In het onderwijs het christelijk geloof uit te dragen. Maar hoe gaat dat? Er zijn er die het geloof koud laat, ze doen net of God niet bestaat. Er zijn er die zich tegen alles wat met geloof te maken heeft verzetten. Er zijn er gelukkig ook die Jezus in hun hart toelaten". De afwijzende houding van een aantal jongeren kan natuurlijk met hun leeftijd (puberteit, het los komen van de ouders) te maken hebben. In een latere levensfase blijken dwarsliggers dan soms juist heel meelevende christenen te zijn. Toch laten de uitspraken van deze lerares weer eens zien dat het groeien in geloof niet alleen met de omstandigheden te maken heeft.- Jaargang 37
- nummer 16
Een harmonieus gezin, goed onderwijs en christelijke vrienden zijn wel heel belangrijk, maar ze vormen geen garantie dat kinderen later in God zullen gaan geloven. Misschien willen we het 'Ieren geloven' ook wel eens teveel verklaren vanuit voor ons meetbare en zichtbare factoren. Alsof het groeien in geloof alleen van onze opvoeding en van menselijke omstandigheden afhankelijk is...