Paulus in Athene (2)
1993-08-27
De vorige keer hebben we op Paulus' boodschap in Athene gelet. Vier punten hebben we naar voren gebracht: - Jaargang 37
- nummer 18
1) de ware God als schepper;
2) de Here God leidt de geschiedenis;
3) de noodzaak van persoonlijke bekering; en
4) de opstanding uit de dood.
Maar hoe breng je zo'n boodschap over? Wel, je moet allereerst contact zoeken.
Aanwezig zijn
Je moet aanwezig zijn. We lezen dat Paulus naar de markt ging en "dagelijks met hen die hij er aantrof", sprak (vs 17). Wij leven in een tijd, waarin je niet meer kunt volstaan met te zeggen: De mensen weten dat er op de hoek van de straat een kerk is, en als ze willen, kunnen ze komen. Nee, evangelisatie moet bewust gepland en georganiseerd worden. Dat neemt niets weg van de spontaniteit. Paulus ging spontaan naar de markt. Spontaan dus, binnen de kaders van een georganiseerde zendingsreis.
In dialoog treden
Ik hou niet zo van preken in het park of op de straat, tenzij de stijl beter wordt dan nu vaak het geval is. Ik heb het meer dan eens gehoord en in verschillende landen. Meestal is er teveel geschreeuw. Maar Paulus praatte, hij ging met de mensen in gesprek. Toen één van mijn collega’s van de zending de opdracht kreeg een nieuwe gemeente te stichten in San Pedro Sula, Honduras, is hij naar het park in het centrum van de stad gegaan. Daar heeft hij heel wat middagen doorgebracht, pratende met de mensen om ze te leren kennen en vertelde hij dat hij een kerk, een gemeente, wilde stichten. Church planting noemen we dat op het zendingsveld. En die kerk is er gekomen!
De ander waarderen
Het valt op, dat Paulus zijn waardering voor zijn hoorders uitspreekt. Hij zegt, dat hij heeft opgemerkt hoe buitengewoon godsdienstig ze zijn (vs 22). En dat onderstreept hij door hun dichters te citeren. "In hem leven wij, bewegen wij ons en zijn wij, gelijk enigen van uw dichters gezegd hebben" (vs 28).
Ja, de inhoud van Paulus' boodschap zal behoorlijk verschillen van en in botsing komen met de kijk op de wereld die men in Athene had. MaarPaulus zoekt een brug. Gelijk ook enigen van uw dichters gezegd hebben.
Je zou ook romanschrijvers, journalisten, wetenschappers, bankdirecteuren of Olympische helden kunnen citeren.
Maar zeker ook dichters. Ik heb heel wat gedichten in verschillende talen en in vertalingen gelezen.
En het valt me op, dat de meeste (eigenlijk "alle") grote dichters van tijd tot tijd spreken over God en over religieuze gevoelens. Daar zijn eindeloos veel voorbeelden van te geven. Ik noem alleen de belangrijke contemporaine Poolse dichter Tadeusz Rózewitz, die schrijft:
De grootste gebeurtenissen
in het leven van een mens
zijn de geboorte en dood
van God
waarom heeft u mij verlaten
waarom heb ik u
verlaten
het leven zonder god is mogelijk
het leven zonder god is onmogelijk
Helaas lijkt het leven met God heel moeilijk te zijn voor deze dichter. Maar het punt blijft; gelijk uw dichters hebben gezegd: de mens kan niet buiten God. En bij dat gegeven kunnen we als christenen aansluiten om over de genade van onze Heer te praten.
De roeping om aanwezig te zijn
Zo komen we terug bij de opdracht die ons gegeven is om het evangelie door te geven. Ik zeg niet dat dat helemaal in onze handen ligt. Het is immers de Geest van God, die harten opent en muren slecht. Maar kijk eens, hoe Paulus zijn hoorders met waardering tegemoet treedt en kennis heeft van wat er in deze wereld te koop is. Het is erg, wanneer christenen en de kerk de indruk vestigen, dat ze niet veel van de wereld, de ervaringen en de gedachten van mensen op straat of op kantoor begrijpen. Pas wanneer we de ander verstaan kunnen we ook het evangelie verwoorden op een passende wijze. Want het hart van het evangelie is dat God zich bij de mensen aansluit. Op een verrassende en soevereine manier. Maar ook met begrip. Hij wil onder ons wonen. Niet alleen de boodschap, maar de Heer wil zelf "overkomen".