Gaat het slecht met de kerk?
1993-08-27
"Het gaat slecht met de kerken, want ze lopen leeg. Een bedrijf dat zijn klanten weg ziet lopen schakelt een adviesbureau in om de oorzaken te achterhalen en vervolgens de zaak weer vooruit te helpen. Communicatie, marketing, management: Waarom vragen de kerken in Nederland niet om zulke adviezen? Zijn ze met hun boodschap te heilig en te verheven? Sociologen kunnen het maar moeilijk hebben dat men in de kerken vroom de ogen sluit voor de keiharde desastreuze cijfers: honderdduizend kerkleden per jaar weg en zonder kerkbinding verdampt het geloof binnen één generatie tonen de cijfers aan".- Jaargang 37
- nummer 18
Wanneer u deze uitspraak leest, wat denkt u dan? Ik weet haast zeker dat er zijn die dit te gek voor woorden vinden.
Communicatie, marketing, management zijn zaken die goed zijn voor het bedrijfsleven maar niet voor de kerk.
Maar waarom eigenlijk? Kunnen we dit aan elkaar uitleggen? En wat stellen we er in de kerk dan voor in de plaats?
Hebben we in de kerk niet vaak een houding aangenomen van niet van deze wereld te zijn, terwijl we vergeten midden in de wereld te staan? Hoe vaak zuchten we tegenover elkaar dat we de jongeren niet meer kunnen bereiken. Maar hoe vaak gaat u met de jongeren in gesprek? Moeten we niet meer het belang zien van de media als informatiedragers en meningvormers. Kunnen we als kerk niet veel van hen leren?
Als we iets niet meer noemen (kerk, geloof) of we praten er alleen maar negatief en kritisch over dan zal het tenslotte worden verzwegen! Zeker bij de jongeren!
Onlangs las ik in 'Trouw' een opmerking van een jonge Surinamer die na een onderzoek tot de conclusie was gekomen dat dit land de mensen niet stimuleert om naar de kerk te gaan. In Suriname is de kerkdrempel veel lager.
Voor Surinamers is 'kerken' een ontspannen bezigheid. Niet de hamer van plicht en plechtigheid regeert hier, doch de rust van de menselijkheid.
We behoeven ons geen illusies te maken. De kerken zullen kleiner worden, maar ze zullen aanwezig blijven.
En laten we dan niet bang zijn voor andere vormen die in de kerk gemeengoed zullen gaan worden. De Geest van God zal de hof blijven doorwaaien. Alleen wat echt is zal deze storm kunnen doorstaan.
Dit artikel, van de hand van M.E. Norah, knipten wij uit 'KONTAKT'-kerkblad van de christelijke gereformeerde kerk te Zaandam. Er staan in dit stuk dingen, die mij aanspreken. Ik ben geen principiële tegenstander van een aparte sociologische benadering van de christelijke gemeente. Misschien, dat sommigen onder ons dit een gevaarlijk standpunt vinden, maar ik heb er vertrouwen in, dat een kerkenraad aan een sociologische doorlichting niet het laatste woord gunt. Het geloof verbiedt ons namelijk zomaar te capituleren voor het monster van de secularisatie. De Heilige Geest heeft het voor het zeggen in de kerk! Die Geest werkt door het Woord! En het Woord geeft ons de richtlijnen voor de gemeenteopbouw, welke wetenschap wij ook mogen inschakelen om de achtergrond van bepaalde ontwikkelingen op het spoor komen.
Wat overigens de opmerkingen van die Surinamer betreft ben ik van mening, dat plicht en plechtigheid samen geen tegenstelling behoeven te vormen tot de menselijkheid. Het gaat ten diepste om het hart, dat achter de plichtsbetrachting klopt. En laten wij nooit vergeten, dat wij in de eredienst als gemeente van Christus voor Gods Aangezicht verschijnen! Daarom kies ik toch voor de plechtigheid, omdat ik juist in dit kader vuurbang ben voor elke vorm van platvloersheid!