Veranderingen
1993-08-27
Reinier, onze jongste zoon, gaat naar groep acht. Voor mensen die niet helemaal op de hoogte zijn, groep acht was vroeger de zesde klas van de lagere school. Onze oudste kinderen zijn dus opgegroeid met klassenbewustzijn en Reinier met groepsgebeuren. Een wereld van verschil zou je zeggen, maar dat valt mee. Hoewel...- Jaargang 37
- nummer 18
Toen Reinier voor het eerst met staartdelingen thuiskwam, het soort sommen waaraan ik in mijn vroege jeugd een bloedhekel had, zag ik tot mijn schrik dat de wijze van opschrijven bijzonder ingewikkeld was geworden.
"Doe je dat wel goed zo," vroeg ik bekommerd terwijl ik op het papiertje keek. Hij haalde zijn schouders op. "Meester zegt dat het zo moet."
"Het lijkt me zo moeilijk op die manier," zei ik.
Hij keek me even meewarig aan. "Valt wel mee hoor."
"Nou ja, dan zal het wel goed zijn," berustte ik en ging er, nu ik toch bezig was, eens goed voor zitten. Het is tenslotte nooit weg om na te gaan wat je kind doet, zo'n hele dag. "Wat weet je van ontleden? Weet je al wat een lijdend voorwerp is en wat heb je geleerd met bijbelse geschiedenis?" vroeg ik.
"Alles wat ik al wist. Noach in de ark, David, Mozes, Jozef enzo," zei hij vlot.
"Zeg... ik ga spelen hoor."
"Zes uur thuis," riep ik hem na.
Een paar dagen later was ik op bezoek bij een van mijn zusjes die, met onderbreking van huwelijk en kindertjes krijgen, ruim dertig jaar voor de klas heeft gestaan, en vroeg haar of zij veel merkte van verandering in het onderwijs.
Met name van een verandering in het protestants-christelijk karakter van scholen, want dat is iets waar veel ouders uit onze kring zich zorgen om maken. Wat kan het je uiteindelijk schelen of een kind zijn sommetjes horizontaal of vertikaal opschrijft. Dat leert hij of zij vanzelf wel. Het gaat om de levensbeschouwing.
Ze hoefde niet lang over mijn vraag na te denken.
,,O ja. Kinderen weten minder. Ik ben begonnen op een school in de Zaanstreek, weet je nog wel? Veel kinderen uit een orthodox milieu. Die wisten meer van David dan van buurvrouw Dekker. De slinger en Goliath waren net zo gewoon als buurvrouws vliegenmepper, alleen het effect was meer spectaculair. Het hoofd van de school draafde uit pure bezorgdheid voor de rechtzinnigheid van het onderwijs de gang op en neer.
Toen ik met Kerst de klas 'Er is een kindeke geboren op aard' leerde, kwam hij naar me toe en zei ernstig: "Juf, dat lied moet u de kinderen maar niet leren. Dat is niet bijbels. Jezus kwam niet op aarde voor 'ons allegaar' maar alleen voor de mensen die in Hem geloven."
"En", vroeg ik, want ze is niet direct een volgzaam type, "trok je je daar veel van aan?"
Ze lachte en zei uitgestreken: "Ik heb het ze wel geleerd. Zo'n mooi lied. Ik heb er alleen bij gezegd: Kinderen, zacht en eerbiedig!"
"En nu?" vroeg ik.
Ze haalde haar schouders op. "Een school met veel buitenlandse kinderen.
Er zijn echt schatjes bij, maar de meesten weten van toeten noch blazen.
De Nederlandse kinderen trouwens ook niet hoor. Laatst vroeg ik: Jongens, wie weet waar de Here Jezus geboren is. Antwoord: Op de Dillenburg, juf."
"Je wordt haast een zendeling," zei ik.
"Scheelt niet veel," gaf ze toe. "Maar je moet wel in de gaten houden dat er een groot verschil bestaat tussen een school in de Randstad en een school op de Veluwe."
"Daar hebben we het nog eens over," zei ik, want ik moest naar huis om voor man en kinderen het eten klaar te maken.
Er zijn dingen die nooit veranderen!