Reis door Turkije (11)
1993-12-03
In Galatië- Jaargang 37
- nummer 25
Voordat Paulus in Troas een visioen kreeg, reisde hij door Frygië en Galatië (Hand. 16: 6). Deze landstreek is zo genoemd, omdat er Galaten, gallische stammen, woonden. In de derde eeuw voor Christus waren deze mensen er reeds komen wonen. Het is niet precies te zeggen van waar tot waar dit gebied zich uitstrekte, maar zeker is, dat bv. Ankara in het centrum van dit gebied lag. De eerste keer,·dat Paulus dit gebied bezocht, was tijdens zijn tweede zendingsreis.
In zijn brief aan de gemeenten van Galatië wijst de apostel op dit eerste bezoek. Het lijkt er op, dat hij eerst niet van plan was het evangelie hier te prediken, maar dat hij door zijn ziekte daarvoor de tijd genomen heeft.
In hoofdstuk 4:12 e.v. lezen we immers: "Gij hebt mij in geen enkel opzicht verongelijkt. Ja, gij weet, dat ik aan u de eerste maal, omdat ik ziek geworden was, het evangelie verkondigd heb, en toch hebt gij de verzoeking, die er voor u in mijn lichamelijke toestand gelegen was, niet als iets verachtelijks beschouwd of er tegen gespuwd, maar gij hebt mij ontvangen als een bode Gods, als Christus Jezus." We weten niet precies wat Paulus mankeerde tijdens dit bezoek, maar het Iijkt er op, dat hij aan een afzichtelijke ziekte leed. Toch waren de mensen in Galatië toen gelukkig met hem, maar in de loop van de tijd is daar wel verandering in gekomen. Hij vervolgt immers aldus: "Gij hebt u toen gelukkig geprezen; wat is daarvan over?"
Paulus is later nog eens in Galatië geweest (Hand. 18 : 23). In zijn eerste brief aan de gemeente in Korinthië verwijst hij naar de regels voor de collecten, zoals hij die voor de kerken van Galatië vaststelde (16:1). In zijn brief stelt Paulus heel wat aan de orde. Eerst verdedigt hij zijn optreden.
Daarna benadrukt hij, dat we slechts gerechtvaardigd kunnen worden door het geloof. Scherp verzet hij zich hierbij tegen de Judaïsten, die proberen de christenen op een dwaalspoor te brengen. En tenslotte komt dan zijn positieve uiteenzetting van de christelijke vrijheid (hoofdstuk 5). Geen wetticisme, geen slavenjuk, maar vrijheid en liefde (5: 13). En zo brengt Paulus de lezers bij het noodzakelijke zelfonderzoek.
De Kelten
Ongeveer 50 jaar voor Christus veroverden de Romeinen Gallië. De Galliërs waren eigenlijk Kelten, maar de Kelten van het vaste land werden Galliërs genoemd. In genoemd jaar was hun rijk in onze streken (Frankrijk, België en Zuid-Nederland). Ze hadden toen Azië al weer verlaten en hebben in West-Europa hun sporen achtergelaten.
In Empel bij 's-Hertogenbosch zijn een tijdje geleden de fundamenten van een Keltische tempel blootgelegd, terwijl reeds veel eerder Keltische munten zijn gevonden. Deze munten zijn vooral gevonden in het rivierengebied.
Hier volgen enkele plaatsen: Rossum, Alem, Maren, Kessel, Lith, Alphen, Megen, Nijmegen, Orthen, Veghel enz. In de laatste jaren zijn er nog enkele bijzondere vondsten gedaan. Zo werd in Bern bij Nederhemert in de Bommeierwaard een zilveren keltische munt gevonden en in Hedel (eveneens Bommeierwaard) een bronzen Keltische munt. En heel bijzonder was een vondst in Haaften. In grond, die voor de dijkverzwaring is gebruikt en die afkomstig is van het oude fort Sint-Andries in Heerewaarden (oostelijk van de Bommeierwaard) vond iemand een gave gouden keltische munt. Alle drie munten konden worden aangekocht door het Maarten van Rossummuseum in Zaltbommel. Gouden Keltische munten zijn zeldzaam.
Op de holle kant van de munt is een naar links kijkend paard te zien, terwijl aan de bolle kant (de voorkant) een soort lauwerkrans is aangebracht. Ik laat de Kelten en hun munten nu maar verder rusten en denk nog even aan Ankara, waar we drie dagen doorheen sjouwden en telkens weer verbaasd waren over de overvolle bussen, de honderden mensen, die bij stoplichten tegelijk overstaken, en de hoge trottoirs, die je met enorme stappen moest betreden en weer moest verlaten.
Over het beroemde museum in Ankara zou veel te vertellen zijn, evenals over de prachtige 15de eeuwse moskee. De restanten van de tempel van Augustus (bekend uit de bijbel) zijn bijzonder. Deze tempel werd in de 4de eeuw verbouwd tot een christelijke kerk en in de 15de eeuw werd de zaak weer verbouwd tot moskee. Er zijn nog verschillende stenen met kruisen er op. Hoe hoger je komt langs de smalle straten van de oude stad, hoe mooier het uitzicht wordt. Opvallend was, dat de mensen in hun vaak toch zo schamele huizen zo tevreden waren. En vol trots werden we uitgenodigd eens een kijkje binnen te nemen. Ook wilde men graag op de foto. Ook dat kon. Ankara, een stad met slechts enkele herinneringen aan het christendom.
Ik wees al even op Paulus' brief aan de christenen in Galatië. Hij waarschuwt tegen wetticisme, tegen een zich tegen wil en dank vasthouden aan tradities. Een les voor vandaag!