Kruimels...interview met de kroonprins
1993-12-03
Midden vorige week werd op de televisie het interview met prins Willem Alexander vertoond. Ed van Westerloo, directeur van de NOS, sprak met hem. Het was het eerste grote, bedoeld: zelfstandige, vraaggesprek met de toekomstige koning van Nederland. Een soort 'coming-out' met profiel presentatie.- Jaargang 37
- nummer 25
Wanneer je zegt dat de sympathieke wijze waarop een mens van midden twintig voor de dag kwam, indruk op je heeft gemaakt, laad je het odium op je een trouw- en nauwhartig Oranjeklant te zijn, blij met ieder positief geluid van het vorstenhuis. Laat het zo zijn. Willem-Alexander - of hij straks zo heet dan wel Willem de Vierde, naar de verwachting is - blijkt een ontwikkelde jongeman te zijn. Zeker en tegelijk ook kwetsbaar liet hij de vragen op zich afkomen om vervolgens bedachtzaam antwoord te geven. De prins is kind van zijn ouders, punctueel maar niet zo 'hyper' als zijn moeder, trouwhartig als zijn vader, maar ook weer jong en anders, een kind van zijn tijd en toch heel consistent. W-A heeft zichzelf daarmee een 'facelift' gegeven; hij is niet de oppervlakkige blonde kuif die laatst met een zeventje in Leiden zijn bul haalde, zoals werd beweerd. Drs. in de geschiedenis, vlieger, manager. "Als mijn moeder mij nodig heeft, dan zal ik er zijn; ik ben er klaar voor," waren zijn woorden in het gesprek. In de week dat zijn grootmoeder Juliana met haar ruim 84 jaar de langstlevende Oranje is, en er meer en meer gerekend moet worden met het 'Alle Menschen müssen sterben', hebben we nader kennis gemaakt met een telg die straks weer de mannelijke lijn op de troon zal vertegenwoordigen. Het vraaggesprek was opgenomen in kasteel 'Drakensteyn'; op de achtergrond hoorde je de kerkklok van De Vuursche. Geen enkel onderwerp van gesprek was op voorhand taboe geweest. Waarom Van Westerloo en geen scherpere geest is een vraag naar de hofetiquette. We zijn al te zeer gewend geraakt aan het choquerend spervuur van de talkshowmakers. De persoonlijkheid van de prins werd naar voren gehaald: aardig, evenwichtig en met de nodige bagage in huis. In de vorige eeuw heeft het er met de vrijspelige Willems wel eens anders voorgestaan. Natuurlijk waren er veel vaste-prik-opnamen in de documentaire. Toch stuitten we bij het zoeken naar ontboezemingen op het ogenblik dat de prins door het van oma gekochte Haagse huis liep, nog hol en leeg maar straks een royale patriciërswoning die even ruim als representatief zal zijn. In de privévertrekken op de eerste etage kwam de slaapkamervraag of hij zich hier al met een vrouw zag samenwonen. Afgezien van het feit dat de optie niet uitging naar een partner van hetzelfde geslacht - het zal maar gebeuren was W-A vrij resoluut in zijn antwoord: 'samenwonen' zal hij nooit doen, omdat hij voor het huwelijk kiest. Men kan ervan zeggen dat de prins geen andere keus heeft dan in de pas te lopen of dat hij heel ouderwets is. Onze toekomstige monarch heeft ermee wel iets over relatievormen gezegd. Jongeren van vandaag zijn soms een stuk conventioneler dan hun ouders die in de relletjes van de jaren zestig overeind zijn gekomen. Het tv-vraaggesprek heeft vast veel mensen goed gedaan. Toch zijn er ook vragen blijven liggen die best hadden kunnen worden opgepakt. Hoe de Prins van Oranje de invulling van het koningschap in een verenigd Europa ziet en de erfopvolging.
En wat ons natuurlijk interesseert: de godsdienst. Daar hebben we helaas geen woord over gehoord. Laten we eerlijk zijn: er zijn veel die hopen dat de Prins, die als kind gedoopt werd, tot belijdenis van het geloof zal komen.
En dat hij daarin de lijn zal volgen van de mannen en vrouwen die hem zijn voorgegaan. Wilhelmina kende de theologie en woog preken. Juliana heeft haar spirituele habitus en de moeder van de Prins deed belijdenis bij ds. Kater in Amsterdam aan de meer vrijzinnige kant van het verhaal. Ze kent de kerkgang en haar inhuldigingswoord en haar kerstboodschappen liegen er niet om. Waar blijft onze kroonprins? Zou hij op dit punt meekomen? Het zou voor menigeen een goed signaal zijn en verblijdend voor wie de band van de Oranjes met de Vaderlandse Kerk van de Hervorming in een drievoudig snoer zo graag bestendigd zien. Daarbij gaat het om meer dan de keukentaal: "De Koning- (in) is lekker Hervormd!". Bij de functie van het koningschap zagen we van de zomer n.a.v. de dood van Boudewijn van België dat de symboolwaarde van een vorst een religieuze geladenheid heeft. Ons volk kan niet zonder een naar Boven getekend plaatje. Het zou fijn zijn wanneer W-A dit kenbaar kon maken en op de christelijke confessie ging inhaken. Niet dat die kans verkeken is. Het is een publiek geheim dat hij bij de Haagse dominee C.A. ter Linden in een achtkoppig bijbelgroepje catechisatielessen volgt. Als hij straks in de Residentie woont, is de sjieke Kloosterkerk op loopafstand. Misschien doet hij wel mee aan het eind van dit seizoen. Dan klinkt er straks in dubbel opzicht: Zie, de Koning komt!
B.H. Weegink
Pastorie 'Onderweg'
Katwijk aan Zee
Dit artikel knipten wij uit het 'Hervormd Weekblad', d.d. donderdag 18 november 1993. Wij bevelen het graag ter lezing en overweging aan!