Het christelijk gehalte van het CDA
1993-05-21
Het afscheid van bisschop Bomers van het CDA heeft ook in politieke kringen nog al wat beroering gebracht. Bij dit afscheid speelde, naast andere meer kerkelijke zaken, ook de wet gelijke behandeling en de euthanasieregeling een rol.- Jaargang 37
- nummer 11
Volgens Bomers heeft het CDA in deze zaken een beleid ontwikkeld, dat hij onmogelijk nog als christelijk kan herkennen. Hij vraagt zich dan ook af of het CDA nog wel een christelijke partij genoemd kan worden.
Nu is er vanaf het begin al verschil van mening geweest over de vraag of het CDA een christelijke partij was.
Zo heeft in de jaren zeventig de toenmalige KVP-leider al eens de uitspraak gedaan, dat het beslissendecriterium voor het CDA niet het Evangelie was, maar het program...
Wanneer je nu naar de praktijk bij zaken als de euthanasieregeling en de wet gelijke behandeling kijkt, vraag je je af, of die KVP-leider uit de jaren zeventig toch niet gedeeltelijk gelijk heeft gekregen.
Zo is bij de euthanasieregeling het begrip overmacht op onaanvaardbare wijze opgerekt. De meldingsplicht is een lachertje.
Wilsonbekwamen kunnen verder in de voorgestelde regeling nooit zelfstandig hun aanspraak op bescherming van lichamelijke integriteit waarmaken.
Terecht sprak het kamerlid van Leijenhorst de vrees uit, dat met name zwaar gehandicapte baby's, psychiatrische patiënten, demente bejaarden straks onvoldoende bescherming krijgen.
En de overheid is toch als dienares van God geroepen het zwakke te beschermen.
Actieve levensbeëindiging is op grond van Gods wet verboden.
God heeft gezegd, dat wij de grens tussen leven en dood niet eigenmachtig mogen overschrijden.
In de wet gelijke behandeling wordt op bepaalde punten verboden verschil te maken tussen goed en kwaad.
Art. 23 van de Grondwet zegt, dat het aanstellen van onderwijzers behoort tot de bevoegdheid van de bijzondere school - Daarom mag de school ook kijken naar de levensstijl van de leerkrachten.
Het gaat hier dus niet over de vraag of homofiele onderwijzers geweerd moeten worden, maar het behoort wel tot de bevoegdheid van de christelijke school om dat te doen.
Deze wet ontneemt aan de christelijke scholen en andere organisaties de vrijheid om personeel te benoemen, dat in de levensstijl de grondslag van de school in praktijk brengt.
Terecht typeerde de Raad van State deze wet als overbodig, onduidelijk en op bepaalde punten een product van politieke zelfoverschatting.
Uiteraard moet echte discriminatie binnen christelijke instellingen afgewezen worden als zonde tegen God en de naaste. Maar het is totaal wat anders als christelijke organisaties instemming vragen aan het te benoemen personeel met christelijke normen en waarden. Hier gaat het om de vrijheid van godsdienst in de samenleving voor christelijke organisaties.
Is het CDA wel een christelijke partij?
Het is wel zo, dat deze partij zich aandient als christen democratisch appel.
Toch heeft de partijvoorzitter (in navolging van Andriessen) het vorig jaar verklaard, dat het CDA geen christelijke partij is.
De Bijbel is voor het CDA niet meer dan een inspiratiebron, maar geen politieke encyclopedie. Een merkwaardige reactie. Niemand heeft gesteld, dat de Bijbel een politieke encylopedie is...
Het beroep op de Bijbel in een politieke discussie wil niet zeggen dat de Schrift ook opengeslagen moet worden, aldus van Velzen. Kent van Velzen het program van zijn eigen partij wel? Daarin wordt nl. uitgesproken, dat het CDA het Evangelie aanvaardt als richtsnoer voor het politieke handelen.
Gelukkig hebben de opmerkingen van v. Velzen wel geleid tot heftige discussies.
Ook de stelling van v. Velzen, dat het CDA geen getuigenispartij is, is niet juist. Het CDA is tot beide geroepen.
Ze moet bezig zijn met de practische politiek, maar ze moet zo nodig ook getuigenispartij zijn.
Uit het feit, dat het CDA het Evangelie als richtsnoer voor het politieke handelen aanvaardt volgt ook dat het CDA wil streven naar een maatschappij waarin de Bijbelse gerechtigheid meer gestalte krijgt, de mens zijn vrijheid en verantwoordelijkheid beter kan beleven en het welzijn van allen wordt gediend.
En daarom wendt het CDA zich tot het hele Nederlandse volk.
Laat het CDA de drang om te regeren zwaarder wegen dan de politieke idealen?
Is men niet te toegeeflijk geworden?
Is het ook niet opvallend, dat Nederland in de laatste decennia van een traditioneel christelijk land veranderd . is in een van de meest libertijnse landen van de wereld?
Hoe ver b.v, de euthanasievrijheid gaat bleek dezer dagen in een geval dat een psychiater een patiënt middelen verschafte om zelfmoord te plegen.
Wordt bij het CDA niet te vaak uit het oog verloren hoe belangrijk het is om de verbinding tussen geloof en politiek vast te houden? En die verbinding tussen geloof en politiek is zelfs bestaansvoorwaarde voor het CDA.
Ik krijg de indruk dat het voor het CDA ook een probleem is, dat men aan de ene kant de natuurlijke achterban wil behouden, maar dat men aan de andere kant ook wervend wil blijven voor kiezers, die aan de christelijke grondslag nauwelijks een boodschap hebben.
Voor een christelijke partij moet de werkelijkheid het uitgangspunt zijn, anders gaat men in de lucht zweven.
Men moet zich echter niet bij die werkelijkheid aanpassen, 'alsof dat onvermijdelijk zou zijn, maar het moet wel het startpunt zijn, omdat ze werkelijk is. Beslissend is dan echter welke weg men kiest.
Deze werkelijkheid moet men beoordelen in het licht van wat het Evangelie betekent voor mens, maatschappij en overheid. Daarbij is ook het zedelijk draagvlak van de bevolking een belangrijke factor.
Dit beleid kan het CDA als minderheid niet alleen uitvoeren, maar slechts met hulp van andersdenkenden.
Dit houdt het sluiten van kompromissen in - De grenzen van een dergelijk kompromis liggen daar waar fundamentele principes worden aangetast.
Een kompromis dient een gezamenlijke stap vooruit te zijn.
Zoveel mogelijk zal het CDA als regeringspartij mee' de verantwoordelijkheid moeten aanvaarden. Zou dit echter een aantasting van fundamentele beginselen betekenen, dan moet het CDA, hoewel regeringspartij, zich op dat punt beperken tot een getuigenis.
Helaas blijkt het relativisme het CDA steeds meer in zijn greep te krijgen.