Dr. K. Runia: 'NOTITIES over de ambten'
1993-06-18
Uitgave van Kok-Kampen - 79 pag. f 14,50 - Jaargang 37
- nummer 13
In dit boek maakt Dr. Runia duidelijk waar de drie ambten nl. die van predikant, ouderling en diaken vandaan komen. De ambten vinden hun wortels met name in het N.T. en kregen een nadere profilering vooral via de grote reformatie van de 16de eeuw. Prof. Runia geeft uitvoerig de gereformeerde visie weer aan de hand van de gereformeerde konfessies en bevestigingsformulieren.
Heel belangrijk is het hoofdstuk waarin het gaat over de vraag of de tijd van de preek voorbij is.
Dat wordt wel beweerd. Maar Runia kapituleert daar niet voor. Hij citeert in dat verband een uitspraak van een Britse theoloog: "De christelijke kerk bestond nooit los van de prediking; de kerk werd tegelijk met de prediking geboren en de prediking werd tegelijk met de kerk geboren." (p. 23). Maar hoe moet er dan gepreekt worden?
De emeritus-hoogleraar praktische theologie uit Kampen somt bepaalde voorwaarden op. Hij benadrukt, dat de dominee niet alleen zijn tekst, maar ook de mensen, die voor hem zitten met hun hele leef- en denkwereld moet exegetiseren. Ik zou hierover graag uitgebreid willen schrijven, maar dat kan ik in het kader van een boekbespreking niet doen. Wat het ambt van ouderling betreft is het vooral Calvijn geweest, die in het voetspoor van Bucer het ouderlingschap gestalte heeft gegeven. Runia schrijft in dat verband heel praktisch over het huisbezoek.
Het is vooral Luther geweest, die de taak van de diaken weer nader heeft omschreven terwijl het Convent van Wezel (1568)veel aandacht aan het diakenambt heeft besteed. Dr. Runia geeft duidelijk aan wat de voorbeeldfunktie is van de diaken t.o.v. de ganse gemeente. Met blijdschap en dankbaarheid heb ik van dit geschrift kennis genomen. Wel zou ik met mijn geachte leermeester willen diskussiëren over de konsekwenties, die hij verbindt aan de uitspraak: "De Here God blijft altijd Heer van zijn eigen Woord." (p. 40). Ik vind nl. zijn desbetreffende opmerkingen te beknopt.
Tevens zou ik het ontmaskerend element in de prediking willen beperken tot de kategorie van de hypokrieten.
Het boek van Runia verdient een hartelijke aanbeveling! Laten alle ambtsdragers er hun winst mee doen! Maar ook voor niet-ambtsdragers is dit geschrift van grote betekenis!