Maastricht

1992-01-17
  • Jaargang 36
  • nummer 2
In de 'Echo Wallon' ('éko') van december schrijft H.J. van Kraaikamp uit Heerlen een artikel over de toekomst van de waalse kerken in Nederland.
Een van de middelen om de toekomstmogelijkheden te versterken, die de schrijver oppert, zal de lezers van 'Opbouw' interesseren. De vertaling luidt:
5. Verdeling van de activiteiten en de taken over een zo groot mogelijk aantal leden van de kerk. Terwijl de meeste protestantsche en r.k-kerken in aantal teruglopen, zijn er in Nederland protestantse kerken die zich zeer wel bevinden en een groei doormaken.
Met name is dat het geval met de Nederlands Gereformeerde Kerk in Maastricht, een gemeenschap wier geschiedenis ik u niet uit de doeken zal doen (zij is recent, maar ingewikkeld) en die de voornaamste huurder was van het kerkgebouw, waarvan zij nu de eigenaar geworden is.
Het is duidelijk dat de groei van deze gemeenschap vooral te danken is aan het feit dat men de kerkleden een 'solide orthodoxie', en onwankelbare waarheden aanbiedt, kortom een vaste steun in een stormende wereld. Maar dit is niet alles: om de banden tussen de leden van de kerk in stand te houden heeft men te baat genomen wat ik noem het 'amerikaanse systeem'.
Dit systeem houdt in dat men - in de amerikaanse kerken - zoveel mogelijk taken in het leven roept, die dienstverlening aan de kerk zijn en deze verdeelt over zoveel mogelijk kerkleden, groot of klein.
....Men kan gemakkelijk constateren dat dit systeem uitstekend werkt. De kerkleden voelen zich bij de kerk betrokken, zij vormen werkelijk een deel van de gemeenschap, zij hebben hun concrete en zichtbare verantwoordelijkheid.
Tot zover dit bericht uit Maastricht.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief