Kindertjes opdragen??
1992-02-28
Hier en daar komt de vraag op, of we soms - met behoud van de kinderdoop - moeten komen tot het creëren van een formule om kindertjes aan de Here op te dragen, om zodoende tegemoet te komen aan de bezwaren van sommige ouders.- Jaargang 36
- nummer 5
Naar mijn stellige overtuiging moeten we die kant niet op. Het zou neerkomen op een officieel kerkelijke uitspraak waarbij we zeggen: zo belijden wij het naar de Schriften (zondag 27 HC) om direct daaraan toe te voegen, eveneens via een officieel kerkelijke formule: maar het kan ook anders!
Deze facultatief-stelling van de doop is onacceptabel!
De problematiek is begrijpelijk. We herkennen veel evangelischen als echte christenen en we vinden dat we met hen de meest innige gemeenschap moeten hebben. Dat moest inderdaad kunnen, want we hebben dezelfde Heiland en Heer en we zien bij hen veel waar we jaloers op kunnen zijn. Maar we moeten nuchter vaststellen dat tussen hen en ons een honderdenjaren-
oud verschil zit, dat wij niet even kunnen oplossen. Wij zijn geen heilanden!
Ik zie maar twee mogelijkheden: a) zolang wij deze kloof niet kunnen overbruggen, aanvaarden we de kerkelijke gespletenheid in ootmoedige afwachting van de komst van de Heer, die alles duidelijk zal maken voor allen.
Intussen werken we samen waar dat mogelijk is.
b) we aanvaarden die 'evangelischen' (met hun bagage) als lid van onze gemeente, die zich heel goed realiseren dat ze toetreden tot een gereformeerde kerk en die daarom beloven zich loyaal op te stellen ten opzichte van onze belijdenis en die verklaren naar ons te willen blijven luisteren. Met zulken hebben we de beste ervaringen.
Intussen brengt toenemende waardering voor de plus-punten van de evangelicals de noodzaak mee van toenemende bewapening tegen hun fouten.
Een nieuw doopformulier dat wat dit betreft de puntjes op de i zet is daarvoor een geschikt middel: men denke niet gering van de onderwijzende kracht van de herhaling. Vandaar de publikatie van het (uiteraard voor verbetering vatbare) formulier, dat bij de kerk van Rotterdam naast de bestaande formulieren, sinds enige jaren in gebruik is. Het luidt als volgt:
formulier voor de doop van kinderen uit onze gezinnen (gezinsdoop)
Het bevel om te dopen heeft de Here Jezus gegeven toen Hij sprak: Gaat dan heen, maakt alle volken tot mijn leerlingen en doopt hen in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest.
Het water van de doop duidt op afwassing.
De Here wast alles wat boos is van ons af.
Dat belooft hij.
Hij zegt: ZOALS Ik je van buiten was, ZO was Ik je van binnen.
En: ZO ZEKER ALS Ik je var buiten was, ZO ZEKER was Ik je van binnen.
Geloof je mij?
Omdat we in de naam van de Drie-enige God gedoopt worden, krijgt deze belofte een drievoudige inhoud.
Als God de Vader ons wast belooft Hij: Ik zal je Vader zijn en Ik zal voor je zorgen.
Geloof je mij?
Als God de Zoon ons wast, belooft Hij: Ik maak je één met mijzelf, zodat mijn leven jouw leven, mijn dood jouw dood, mijn offer jouw offer, mijn opstanding jouw opstanding en mijn hemelvaart jouw hemelvaart wordt.
Geloof je mij?
En als de Heilige Geest ons wast, belooft Hij: Ik zal in je wonen en de gemeenschap verzorgen tussen jou en de Vader en de Zoon.
Vertrouw je mij?
Nu weten we dat bij een verbond altijd twee partijen betrokken zijn.
God is de Gevende en Belovende.
Hij wil dat wij de ontvangende en gelovende partij zijn.
Geloven is: Hem laten zijn dle Hij voor je zijn wil, zodat wij Hem liefhebben met heel onze ziel, heel ons verstand en met alle kracht.
Wat onze kleintjes betreft: de doop maakt duidelijk dat ze wedergeboorte nodig hebben. Maar de Here hoeft niet te wachten met Zijn verbond tot ze alles kunnen begrijpen en aanvaarden.
Zonder het te weten hebben ze deel aan de menselijke schuld en vloek en zonder het te weten neemt de Here hen, in gezinsverband, op in zijn gemeente.
Precies zoals de Here de kleine kinderen van de Israëlieten met hun ouders meenam door de Rode Zee, zonder dat die kleintjes het zich bewust waren.
Dat zegt de Schrift bijvoorbeeld als de Here tot Abraham zegt: Ik ben de God van jou en van je kinderen.
En de apostel Petrus zegt op de Pinksterdag: Voor jullie is de belofte en voor jullie kinderen. En toen de discipelen de Here Jezus wilden reserveren voor de volwassenen, heeft Hij hen scherp vermaand toen Hij zei: Laat de kindertjes tot mij komen en verhindert ze niet, want voor zulken is het koninkrijk der hemelen.
Daarna sloot Hij hen in zijn armen en zegende hen.
We moeten er ook goede aandacht aan geven, dat de Here in het Oude zowel als in het Nieuwe Verbond op gelijke wijze spreekt over zegeningen geschonken in gezinsverband.
Zo ging Noach in de ark met zijn huis (= gezin).
Saul werd uitverkoren met zijn huis.
David werd gekozen en de zegen kwam over zijn huis.
Abinadab werd gezegend met zijn huis.
Precies zo spreekt het Nieuwe Testament over de doop ..
Lydia die verf verkocht, werd gedoopt met haar huis.
De officier Cornelius in Caesarea werd gedoopt met zijn huis.
De gevangenbewaarder van Filippi werd gedoopt met zijn huis.
De overste van de synagoge, Crispus, werd gedoopt met zijn huis.
Tenslotte werd een zekere Stefan, van wie we verder niets weten, gedoopt met zijn huis.
Wie dus schriftuurlijk wil spreken over de doop, moet het niet meer hebben over kinderdoop of volwassendoop, maar over huis- of gezinsdoop.
Dat onze kinderen in de gemeenschap van het gezin gedoopt worden betekent dat we hen als ouders later met grote ernst moeten plaatsen voor de vraag: Geloof je Hem? En: Laat je de Here nu voor je zijn, die Hij voor je zijn wil?
Er ligt een grote verantwoordelijkheid bij de ouders, die voor hun kinderen moeten bidden, die hen moeten onderwijzen uit de Heilige Schrift en op liefdevolle, gelovige wijze hen moeten dringen tot het aannemen van die Here, die hen aangenomen heeft.
Zoals de Israëlieten die hun kleine kinderen meegenomen hadden door de Rode Zee hen later moesten bewegen tot de dankbare keus voor de weg waarop de Here hen had geleid.
Want alleen als Gods liefde door ons wordt beantwoord, is er gemeenschap met de Vader en de Zoon en wordt onze blijdschap volkomen.
Laat ons bidden:
Barmhartige Vader, Lang geleden hebt u ons in de zondvloed en in de doortocht door de Rode Zee voorbeelden gegeven van de Heilige Doop; uw vijanden deed u in het water ondergaan, maar uw volk hebt u door het water heen gewassen en gered. We bidden u: wilt u zo ook dit kindje door Jezus Christus heen wassen en redden en inlijven in Hem onze Heiland. Zijn bloed en zijn Geest zijn immers onze zondvloed en onze Rode Zee.
Geef dat dit kind begraven wordt met Christus in zijn dood en met Hem mag opstaan in een nieuw leven. Schenk het een waar geloof, zodat het samen met de gemeente van alle tijden u mag loven en danken voor uw onuitsprekelijke goedheid alle dagen van zijn (haar) leven.
Om daarna eeuwig met u te zijn.
Amen.
Volgen de vragen uit het kerkelijke formulier.
Dankgebed
Barmhartige VADER We danken u en we prijzen uw naam nu u ons en onze kinderen door het bloed van Christus onze zonden vergeven hebt en ons door uw Geest in Christus hebt aangenomen (geadopteerd) tot uw kinderen. We danken u ervoor, dat u ons dit met de Heilige doop bezegelt en bekrachtigt. We bidden u door uw lieve Zoon, of u dit kind door uw Heilige Geest wilt leiden en regeren. Geef de ouders wijsheid, geloof en liefde om hun kind godvrezend op te voeden. Geef dat het in de Here Jezus mag groeien en tot volle rijpheid komen.
Geef dat het uw vaderlijke goedheid, 0 Vader, mag leren kennen, aannemen en belijden. En dat het de gerechtigheid van het koninkrijk der hemelen mag zoeken voor al het andere, onder Hem, onze grote Leraar, Koning en Hogepriester Jezus Christus. En dat het door Zijn kracht tegen de zonde, de duivel en zijn rijk moge strijden en overwinnen, om U, hemelse Vader en de Here Jezus Christus en de Heilige Geest eeuwig te loven en te prijzen.
Amen.