Alleen Bijbelse dateringen zijn betrouwbaar
1992-03-13
De redactie van 'Opbouw' vergunde mij in één kolom de critici van mijn àrtikelen over 'De betrouwbaarheid van de bijbelse dateringen' te antwoorden.- Jaargang 36
- nummer 6
Daarvoor mijn dank. Ik zal mij beperken tot wat m.Î. het cardinale punt is waarmee elke chronologie staat of valt. Als het opgroeiend geslacht dat punt door heeft, is het gewapend tegen de vele niet-bijbels gefundeerde jaartallen. De betrouwbaarheid van een jaartallen reeks staat of valt met het hebben van een betrouwbare verbinding met het beginpunt van de mensheidsgeschiedenis, d.i. met het jaar waarin God Adam heeft geschapen.
Dat is het jaar 0. Elk jaartal dat die relatie niet heeft, hangt in de lucht.
Het steunt op overlevering van mensen, d.i. op sagen of mythen. Alleen de Heilige Schrift bevat de dateringen die in legitieme verbinding staan met dit beginpunt van de geschiedenis van het menselijk geslacht. De jaartallen uit de oudheidkunde of daarop steunende opgravingen missen die verbinding en zijn derhalve niet betrouwbaar.
De Schrift bevat de gegevens voor een voortgaande reeks van dateringen vanaf de schepping van Adam tot de geboorte van Jezus Christus, de tweede Adam. Een bijbelse chronologie is echter slechts mogelijk als gelet wordt op de dateringen uit zowel het oude als het nieuwe testament, anders ontstaan onoplosbare problemen. Het feit dat de genealogie (afstammingslijst) van Jezus Christus uit Mattheüs 1 niet alle koningen noemt - een genealogie kan sprongen maken - wettigt geenszins de conclusie dat in de chronologie van de oud-vaders uit Genesis 5 ook wel schakels zullen zijn weggelaten.
In Mattheüs 1:1 wordt tussen Abraham en Jezus Christus alleen David genoemd. Een sluitende bijbelse chronologie wijst overtuigend aan dat tussen de schepping van Adam en de geboorte van Jezus Christus, de tweede Adam, 4000 jaar liggen.