De nieuwe tijd en wij
1992-03-27
Het was me verteld dat iemand de in deze (oude Indische) beelden opgeslagen informatie kon laten vrijkomen of decoderen door de handen in een bepaalde vorm op het beeld te leggen en de toon te laten horen, die de vibratie in gang zet, zodat de informatie die in het beeld opgeslagen ligt, vrij komt.- Jaargang 36
- nummer 7
Ik ging ( ) naar het beeld van Sjiva, breidde mijn armen uit en liep om het beeld heen.
Mijn linkerhand werd naar een specifiek plekje op het beeld getrokken, waarna mijn rechterhand de plek vond, die zich precies aan de andere zijde bevond. Ik begon 'OM' te zingen en toen ik de goede toonhoogte gevonden had, voltrok zich binnen in mij een explosie van licht en begon de informatie zich in mijn hele wezen te nestelen. Het verleden, het heden en de toekomst werden al/e een.
De geest van de maker van het beeld werd me, niet met mijn ogen, maar met mijn ziel, duidelijk. Ik hoorde geen geluid, maar ervoer in plaats daarvan hemelse ritmes. Met vele beelden, die ik in India aantrof, heb ik deze werkwijze gevolgd. Sommige beelden bevatten informatie, terwijl andere leeg waren, kunstwerken en meer niet.
Marcel voqe!"
Geest in materie gevangen
Toen Marcel Vogel zes jaar oud was, werd hij heel ernstig ziek. Het leek een aflopende zaak, zodat hem de laatste sacramenten werden toegediend. Hij genas echter "totaal onverwacht van de ene dag op de andere. Tijdens die periode heeft hij een 'out of body' ervaring gehad. (Dat is een ervaring, waarbij je geest buiten je lichaam is.
Met het bewustzijn kan dan alles gewoon waargenomen worden, ook het eigen lichaam. De anderen zien jou niet. Tenminste niet je geest, wel het lichaam.)" De doctoraalscriptie waaruit ik hier citeer vervolgt: "Vogels ervaring ging verder dan het enkel zichzelf buiten zijn lichaam ervaren.
Het geheel was zo geweldig mooi en prettig dat hij van God wilde weten waarom hij in leven gebleven was.
Daarna bad hij elke dag tot God en legde Hem deze vraag voor. Pas op zijn 10e verjaardag gaf een innerlijke stem hem antwoord. Vogel vertelde hierover: "Ik moest een scheikundige worden en me met de lichtgevende werking van fosfor bezighouden, ik moest erover een boek gaan schrijven en een eigen bedrijf opzetten", hetgeen allemaal is uitgekomen. De stem heeft sindsdien vele malen tot hem . gesproken - op onverwachte tijdstippen - en hem ideeën gegeven, waarop vele van zijn ontdekkingen zijn terug te voeren." 2 Nu is een geleerde of technicus, die zich door een innerlijke stem laat leiden al vrij ongewoon, voorzover ik weet. Vermeldenswaardig is ook een zinnetje, dat al eerder in de scriptie te lezen valt: "In de jaren voor zijn 10e had Vogel zich onder andere bezig gehouden met het lezen van allerlei mystieke, occulte en metafysische boeken." Als dat juiste informatie is, vind ik dat in hoge mate ongewoon!
Stel je voor, een kind van onder de tien die dàt soort boeken leest...
Deze Vogel, die bij computergigant IBM een veelbelovende onderzoeker werd, werd door 'de stem' niet losgelaten.
"In 1974 vernam Vogel op deze manier te gaan zoeken naar een 'mindtransducer', een 'geestomzetter', 'geestomvormer' . Hij houdt zich nu dus bezig met de wijze waarop ons denken, onze geest, op materie inwerkt.
De man, die erin geslaagd was een materiaal te vinden waarin computerinformatie op de band bewaard blijft, zoekt verder naar materie waarin 'geestesprocessen' kunnen worden opgeslagen. Dat is kwarts! Na een (voor mij als leek moeilijk te volgen) verhaal over ,geometrische patronen', staat de volgende passage te lezen: "Gedachtevormen bestaan eveneens uit geometrische patronen. Een gedachtevorm kan door middel van intentie op het kristal worden overqebracht."
In het vervolg van de scriptie wordt meermalen gesproken over "de intentie, die op een kristal is overgebracht"
etc. Vogel wordt nogmaals geciteerd, als hij zegt: "Ik geloof dat mijn gedachten onmiddellijk door het kristal worden opgepikt. ( )" Aan het einde van de bespreking van die experimenten in de scriptie wordt door de schrijfster, (die ik persoonlijk ken en die, tot mijn grote spijt, over dit soort experiment alleen maar zeer positief oordeelt), dit gezegd: "Het transformatieproces, de omvorming van materie middels gedachtevormen, is een nieuwe techniek en vraagt om een nieuw soort wetenschap. 0 Kortom, wat is het? Alchemie? Het is een interactie tussen geest en materie. Het is een gegeven"volgens een wetenschappelijke methode aantoonbaar feit, dat 'man aHects matter'. Bedenk eens hoe ingrijpend dit eigenlijk is."
Voorzichtige beoordeling
Dat dit alles 'ingrijpend' zou zijn is buiten kijf! Of het een nieuwe 'techniek' is? Dat hangt af van onze defintie van het woord 'techniek'. We spreken immers ook van b.V. 'meditatietechnieken'.
Als wordt gepretendeerd dat het gaat om een "volgens een wetenschappelijke methode aantoonbaar gemaakt feit" heb ik het idee dat ik dat eens bij een bevoegd deskundige moet navragen. Eén ding moet immers bij onze beoordeling wel worden meegenomen en dat is dat deze Marcel Vogel, kennelijk door een 'innerlijke stem' geleid, tot deze opvat ting en zelfs tot deze studie is gekomen.
Wat is de herkomst van deze stem? Welke 'God' heeft tot Vogel gesproken?
Het bovenaan dit artikel geciteerde gedeelte brengt ons het beeld van een adept in het occultisme, die via een kennelijk in het Hindoeïsme bekend ritueel 'informatie' aan een afgodsbeeld van Sjiva weet te ontlokken.
Maar dat soort verhalen hebben Christenen maar al te vaak kunnen horen en lezen! Hoeveel zendelingen en gelovigen uit andere werelddelen dan het onze kunnen verhalen vertellen van 'betoverde voorwerpen', van beeldjes waar een boze macht van uitging, van allerhande zaken die met heidense riten en verering te maken hadden? Het aantal verhalen dat ik inmiddels vernomen heb uit landen als Nepal, India, Maleisië, Indonesië, Brazilië of Haïti (om geen andere landen te noemen) is inderdaad legio! Met wel één opmerking er nog bij: bij gebed en bestraffing in de naam van de Here Jezus ging dat soort 'effekten' echter steevast weg!
Het tevoren gegeven 'levensbeschouwelijke kader' van een man, die al in zijn kindertijd okkulte boeken las en door een stem geleid werd, dient voor een Christen voldoende reden te zijn tot intens wantrouwen tegen dit soort 'wetenschappelijke' proeven! Ook als iets 'werkt', vooràl als iets werkt, meldt ons al Deuteronomium 13, moeten we kijken wat de "bron van deze kracht of macht of van dit vermogen"
is! Een van de mogelijkheden is de invloed van het demonische! Ook al sta ik niet klaar om alles altijd op voorhand uit 'de regionen der duisternis' te laten komen, dat zou hier wel eens zo kunnen zijn.
Een andere mogelijkheid, die van een nog onbekend natuurverschijnsel, valt uiteraard niet geheel uit te sluiten.
Niettemin moet de 'occulte achtergrond' van de 'deskundige' wel in het oog gehouden worden, als we als 'geestelijke mensen' alles willen beoordelen.
Ook in Drente
In de NAC van 7 oktober 1987 schrijft de antropoloog Gerrit-Jan Zwier over 'Een IJzeldans in Schoonloo'. Daarin maakt hij melding van een "sjamanenprojekt in de bossen van het Drentse Schoonloo." Hij vertelt dat een klein groepje mensen "ter plekke iets goeds (wilde) doen voor de door ijzel beschadigde bomen." De leider was een 25-jarige man die "vanaf zijn vroegste jeugd uittredingservaringen" had (dus ook ai!). Op zijn achttiende jaar kreeg deze man 'sjamanendromen'. "Wat die dromen voor mij sjamanistisch maakte was, dat ik daarin aanwijzingen kreeg van dieren. Mijn sjamanentrommel die ik heb gemaakt ben ik begonnen op aanwijzingen van een haas. De hazen en katten die in zijn dromen een rol spelen beschouwt hij als hulpgeesten die hem wegwijs maakten."
Deze man maakte school, om zo te zeggen, en nu worden er in de Drentse bossen kampvuren, een hut en totempalen opgericht. "De ene paal stelde de levensboom voor, waarin symbolen voor allerlei elementen waren geplaatst.
In de andere paal hing een masker waarin kleine, schadelijke natuurgeesten moesten worden opgesloten.
De deelnemers maakten halskettingen van katteschedels, kralen en andere attributen, liepen rond in zware kostuums, het hoofd getooid met horens en hertegewei, en vertelden elkaar hun dromen. 's Nachts dansten ze bij het laaiende kampvuur de geestendans en oermoederdans ...
Opnieuw hetzelfde verhaal. Iemand heeft 'ervaringen', die voor hemzelf en voor een kring volgelingen richtinggevend zijn. Ze komen uit bij een 'sjarnanistische' of 'animistische' natuurbeschouwing: de hele natuur zit vol met grote en kleine 'natuurgeesten'. En er is een hele hiërarchie aan wezens, die moet worden geraadpleegd of bezworen.
De religie van de Germanen, die door mensen als Bonifacius zo krachtdadig is bestreden, onder andere door de aan de god Thor gewijde eik van het Duitse Geismar om te nakken.
komt langs een achterdeur weer binnen!
En opnieuw: uittredingen, dromen, etc. Het resultaat is iets heel 'geestelijks', dat zich niettemin met de inhoud van de Godsopenbaring in de Bijbel niet verdraagt...
En zo wordt er in Drente "een glimp opgevangen van een kringdans of een vreemde rite. Dan wordt er rond een hunebed of in het zand een magische cirkel getrokken en bewandelen de deelnemers het betoverde pad".
(Zwier in de NAC) En het aantal voorbeelden van dit gedrag of iets soortgelijks is legio! Wie schouderophalend aan dit alles voorbijgaat heeft geen idéé wat er in ons land allemaal niet gebeurt!
De invloed van (niet aan de hand van de Schrift getoetste) 'geestelijke ervaringen' is levensgroot aanwezig in het leven van tallozen. Degenen die deze dingen bedrijven zijn 'gedreven mensen'; je zou hen zeer onrecht doen, als je meende dat het allemaal verzonnen is. Het is inderdaad niet allemaal verzonnen en, méér nog, het heeft hen in diepe zin veranderd. Vaak zal men zeggen dat men 'gelukkig' is, of "vol van een diepe vrede". Ik geloof het allemaal, op zich. Maar het is een vrede die niet uit God is. Althans, om wat precieser te zijn, niet een, die komt van de God van de Bijbel! De boodschap is overal dezelfde: het heelal is de Uiteindelijke Werkelijkheid.
Er is een zeer groot aantal hogere en lagere 'geestelijke machten' en/of 'energieën'. Het is een boodschap, die in allerlei animistische culturen altijd al is vernomen; in het soort culturen dus, die we vroeger primitief noemden, het soort culturen, waar met name in deze eeuw tallozen zich tot het Evangelie van Christus hebben bekeerd ... Maar in ons postchristelijke Westen wordt het oude heidendom opnieuw gezocht en maar al te duidelijk ook gevonden en omhelsd.
De geestenwereld is in onze tijd opmerkelijk aktief; vermoedelijk zeg ik dat onjuist, want ze is altijd aktief! De geestenwereld is in onze tijd 'openlijk aktief'. Met een variant op het oude spel 'Het hangt aan de muur en het tikt' kunnen we zeggen: "het zit in de lucht en het lokt!"
Maar ook...
Toch zou het onbevredigend zijn, als dat het laatste woord zou moeten zijn.
Waar blijft dan de macht van Christus, die immers, volgens de Brief van de Kolossenzen 'de machten' overwonnen en ontwapend heeft? Die macht van de Here Jezus Christus is er ook, dat blijkt uit alles! In een Amerikaans blad over Christenen en New Age las ik een intrigerend verhaal over een man die op weg was naar Californië en in de duizenden kilometers van zijn route een 'krachtdadige bekering' meemaakte, een 'Power Encounter', zoals dat in bepaalde kring wel heet.
Eerst was er een sterk gevoel van onbehagen over zijn levensloop, toen een intense afkeer van de muziek, die hij voortdurend draaide, etc. De ene schil na de andere ging eraf! En toen kwam de overgave en een diep gevoel van vrede, dat niet uit de beoefening van meditatie voortkwam ... Zonder dat er enige menselijke 'getuige' in het spel was, werd die persoon, een astroloog, door Christus Zelf overweldigd.
Naar zijn eigen zeggen3•
Als we het hebben over 'plaatsen met een geestelijke kracht' (zie het vorige artikel), heb ik nog een boeiend verhaal (vind ik zelf.) Een goede vriend van ons, een jongen uit de Gereformeerde Bond, woont al vele jaren in Nepal. Onlangs kwam hij bij ons op bezoek. Zo zei hij dat 60% van alle inheemse Christenen tot geloof was gekomen door hetzij wonderbaarlijke genezingen in Jezus' naam of doordat er demonen waren uitgedreven. Stel je voor, méér dan de helft!
Wel, deze vriend vertelde dat hij en een stel vrienden hadden gebeden tegen 'de geesten in de lucht' en ze hadden bepaalde plekken, met name heidense beelden en tempels, gezien en 'ertegen gebeden'. Zo had een van hen een visioen gehad van een plekje dat ze geen van allen kenden (Tussen haakjes, het was helemaal geen groepje 'bevlogen charismatici', dat daar bijeen was). Men was konkreet naar die plek gaan zoeken en men vond hem ook, op een heel afgelegen plek in de Himalaya. Toen tegen de machten, die daar huisden, was gebeden, had men over dit alles een gevoel van rust. Later was men er nog een keer terug geweest en bleek het gebouw niet meer te worden onderhouden.
"De god woont hier niet meer!", was ter toelichting gezegd ...
Afrondend, we begonnen met beelden die 'informatie' bevatten, een inhoud die kon worden 'afgetapt' door een Hindoe-ritueel. We eindigen met een tempel, die werd verlaten, door gebed in de naam van Christus. In beide gevallen mag je zeggen: er lijkt reden te menen dat voorwerpen en plaatsen 'een geestelijke binding' kunnen hebben, maar die kan verdwijnen. Geesten worden opgeroepen, maar ze kunnen ook worden weggestuurd! Maar als dat waar is, wat heeft dat ons te zeggen?
Noten
1 en 2. Uit doktoraalscriptie 'De Landbouwcrisis en New Age' van Alexandra Nagel, ongeplubliceerd.
3. 'Equipping the Saints', najaar 88. Charles Strohmer, 'A. Journey trom the New Age to New Birth'.