Terloops
1992-04-10
Dagboek van een coup- Jaargang 36
- nummer 8
Naar aanleiding van mijn artikelen over Haiti kreeg ik enkele reacties van lezers, die op een of andere manier banden met dit land hebben. Op 30 september werd er een coup gepleegd, waarbij de wettig gekozen president Aristide werd afgezet en het land moest verlaten. Onze dochter hield een dagboek bij van de gebeurtenissen vanaf die dag, waaruit ik hier enkele gedeelten laat volgen. Tussen haakjes geef ik enkele verklaringen.
30 september:
6.00 uur:
We staan op. Afgelopen nacht hoorden we schoten. In de nacht van vrijdag op zaterdag hebben we ook twee knallen gehoord. We hebben het er net over wanneer Dieuseul, de bewaker, ons roept. Hij vertelt dat er gisteravond een staatsgreep is gepleegd en dat we niet weg moeten gaan. We begrijpen nu waar al dat schieten voor diende en waarom we zaterdag- en zondagnacht geen elektriciteit hadden.
's Avonds wordt wel vaker de electriciteit afgesneden, maar tot nu toe kwam het altijd weer terug om ca. 23 uur om te blijven tot 6 à 8 uur.
Gauw de radio aan dus. Een groep militairen onder leiding van 3 generaals of zo schijnt de onrust op haar geweten te hebben.
Er schijnen al veel doden gevallen te zijn. De mensen die achter Aristide staan hebben barricades opgeworpen en autobanden verbrand. Deze worden om vermoedelijke aanhangers van het leger gegooid, zodat ze levend verbranden.
We zien rookwolken en ruiken verbrand rubber. Zowel voor ons huis op Delmas (zo heet een belangrijke straat die parallel aan de onze loopt op niet te grote afstand) als erachter wordt geschoten.
9.00 uur:
We horen nu gelukkig nog maar af en toe een knal, zij het soms wel heel dichtbij op Frères (onze straat is een zijstraat van deze weg). Een stukje verderop schijnt een neef van Aristide te wonen en achter ons een kapitein van het leger. Achter Frères is een grote militaire kazerne. De staatsgreep schijnt al 12 uur oud te zijn.
Aangezien onze spullen al wel zijn aangekomen (met de boot vanuit Nederland), maar nog niet zijn uitgepakt, kunnen we nog geen t.v. kijken.
De veiligheidsdienst van de Verenigde Naties belde dat we thuis moeten blij-
'ven en onder geen beding het huis mogen verlaten.
9.30 uur:
De zender met de franstalige informaties is plotseling uit de lucht. De gewone dagelijkse geluiden horen we: kinderen, vrouwen enz. Behalve auto's.
10.00 uur:
Weer schoten op Delmas. Bakari (onze kleinzoon) heeft een garde uit de la gevist en loopt al 'poef-poef' roepend door het huis.
11.20 uur:
Zo juist passeerde er een 'optocht je' van 3 mannen en 1 vrouw het huis. De muur rond het huis houdt het zicht op de straat tegen. Dieuseul is wezen kijken wat er aan de hand was: iemand met twee kogels in zijn buik werd naar huis gebracht. Opgelopen op Route des Frères.
11.50 uur:
Er wordt geschoten aan 3 kanten van ons huis: op Delmas, Route des Frères en in de richting van de Dominicaanse Republiek.
15.50 uur:
Na bijna 4 uur rust weer schieten. De radio doet nu helemaal niets meer, terwijl er anders zo'n 10 zenders zijn.
1 oktober:
8.00 uur:
Aristide is volgens de radio naar Venezuela.
De militairen zeggen, dat alles onder controle is, maar dat is niet zo.
Sinds 7 uur horen we weer aan 3 kanten schieten. De avondklok is ingesteld van 6 tot 6.
12.05 uur:
Mijn vader belde: op de duitse t.v.
worden beelden getoond van plunderingen.
Aangezien we het huis niet verlaten kunnen we dit niet bevestigen. Op de duitse t.v. spreekt men over 26 doden en 200 gewonden. De werkelijke aantallen zullen waarschijnlijk het vijfvoudige zijn.
Een jongetje uit de buurt, dat gisteren een schot had opgelopen, is vanmorgen overleden.
2 oktober:
7.30 uur:
Gisteravond werd er vanaf 7 uur weer geschoten. Vanmorgen was het heel stil op straat vertelde Jeanine (de huishoudelijke hulp). Er was wel veel politie op de been.
10.00 uur:
Inmiddels is het druk op straat volgens Dieuseul: veel mensen en auto's, geen taxi's.
De volgende keer verder.