Terloops

1992-04-24
  • Jaargang 36
  • nummer 9
Dagboek van een coup (2)
We gaan verder met het dagboek van de coup in Haiti.

3 oktober: Vandaag gaan we onze spullen (uit Nederland, die inmiddels met de boot waren aangekomen) uitpakken.
Dat leidt een beetje af. De veiligheidsdienst belt ons iedere morgen tegen 8 uur. Vandaag mogen we tot 12 uur naar buiten. Daarna is fase 2 van het veiligheidsplan weer van kracht: thuis blijven. Fase 5 is evacuatie.

4 oktober: Afgelopen nacht schijnen er weer veel doden gevallen te zijn. De militairen zijn zenuwachtiger dan bij vorige coups; toen hielden ze je alleen aan, nu schieten ze direkt. Bil (onze schoonzoon) ging op drinkwater uit vandaag. Het water uit de kraan is geen drinkwater, dus je moet 6f het water koken 6f drinkwater kopen. Wij doen het laatste. Hij stond in een file.
Vlak voor hem stond een in beslag genomen privé-auto met 3 militairen erin. Zodra ze stilstonden schoven ze hun geweren uit de ramen en hielden ze schietklaar. Als katten in het nauw.
We hebben weer electriciteit!!! Hoera!
De koelkast begint weer gezellig te brommen. In Nederland vond ik het een vervelend geluid, maar nu ... I love it. Sinds zondagavond 7 uur (het was inmiddels vrijdag) moesten we het zonder doen.

5 oktober: De militairen hebben 100 lijken aan hun familie laten zien. De meesten waren kinderen! Ook beschieten ze ambulances. Bij het Höpital General hebben ze een ambulancechauffeur gedood, die weigerde bij het ziekenhuis te blijven, maar gewonden wilde gaan ophalen. Ook hebben ze gewonden in het ziekenhuis zelf neergeknald.
Wat zijn dat voor beesten?
Afgelopen nacht was er een kabaal alsof er gebombardeerd werd. Waarschijnlijk werd er een groep mensen onder vuur genomen, die zich niet aan de nachtklok hield. Er moeten al zeker tweeduizend doden zijn. En het schieten gaat nog steeds door.

7 oktober: De tweede week is begonnen.
Er wordt weer veel geschoten vanavond.

8 oktober: De tweede kamer moest een handtekening zetten onder het besluit een interim-president te benoemen.
Dat is onder dwang gebeurd. De premier-minister 6f de burgemeester van Port-au-Prince (de laatste was ontvoerd, maar weer boven water) is op het vliegveld door de hand geschoten.
Er is alleen nieuws op de radio in het Creools en het valt niet mee om dat te snappen.

9 oktober: Er is een totaal embargo afgekondigd. Als de EEG en de VS hier ook aan mee doen, wordt het moeilijk.
Haiti importeert alles op wat koffie, suiker, rijst, ma is en pindakaas na.
Voor ons betekent dit: geen elektriciteit, geen butagas om op te koken, geen petrolie voor de lamp, geen macaroni, vruchtensappen, melk, (af)wasmiddelen enz. Het leven zal dan duur en een stuk moeilijker worden.
10 oktober: Er mag weer gewoon gewerkt worden van de veiligheidsdienst van de V.N. Het huis is inmiddels aardig op orde, dus ... vooruit. De telefoon weigert nog wel eens en er wordt rekening gehouden met een eventuele evacuatie. In dat geval moet iedereen te bereiken zijn.
Eindelijk een krant! Aangezien die in het frans is, geeft die ons meer informatie dan de radio. Er is nieuws over de afgelopen week. Toen de tweede Kamer het voorstel om een interimpresident te benoemen moest ondertekenen waren er slechts 28 van de 115 leden aanwezig. Er waren 150 soldaten met getrokken pistool of geweer om degenen die weigerden terstond neer te schieten. Ze tekenden dus alle 28...

14 oktober: Vandaag duurt fase 1 van het veiligheidsplan van 8 tot 6, dus er kan zelfs weer gewoon gewerkt worden.
Sommige artikelen zijn al moeilijk te krijgen. Butagas lukte niet vandaag.

15 oktober: Afgelopen nacht heb ik gedroomd over de 'oorlog' hier. Ook al zie je niet veel vanuit je huis, je hoort wel het een en ander en dat laat indrukken achter. Op straat zie je nog resten van barricades en vrij veel soldaten (geen resten, maar hele).
16 oktober: Bilali was vandaag bij de directeur van het universiteitsziekenhuis.
Een soldaat kwam een naam halen. Het laat zich gemakkelijk raden wat er met deze persoon zal gebeuren of met diens familie. De directeur zegt a-politiek te zijn. Hij toonde totaal geen interesse. Misschien word je wel zo in een land als Haiti, wanneer je wilt overleven.

(slot volgt)

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief