Een blinkend spoor
1991-02-15
Ds. F.J. Veldman: 'Een blinkend spoor' - Bijbels dagboek - Uitgave van Kok Voorhoeve - Kampen - f 19,75.- Jaargang 35
- nummer 4
Een dagboek schrijven lijkt mij geen sinecure. Als je je eraan waagt, kom je er althans achter hoe lang een jaar duurt. 365 meditaties moet je dan aan het papier toevertrouwen. En het geheel moet uiteraard zinnige lektuur vormen, die je de kategorie van gretige lezers aanbiedt. Iemand, die exegetisch en homiletisch maar wat aan rommelt moet er maar niet aan beginnen.
Dat wil niet zeggen, dat alles in een strak schema moet worden opgezet.
Dat heeft ds. Veldman ook niet gedaan en het pleegt nergens inbreuk op de serieuze overweging van het gebodene. De Hervormde emerituspredikant schreef dit nieuwe dagboek op verzoek van vele oudgemeenteleden en -katechisanten. Het is, zo luidt de mededeling, de neerslag van vele jaren lezen en studeren in de Bijbel. De auteur heeft niet alleen de ouderen, maar ook de jongeren op het oog. Ik denk overigens, dat het wel sterk gemotiveerde jongeren moeten zijn als ze naar een dergelijk dagboek grijpen. De schrijver wil ons bewust maken van de rijkdom van Gods beloften.
Is hij daarin geslaagd? Ik meen van wel! Al is natuurlijk de ene overdenking beter uitgevallen dan de andere.
Je verkeert bij het schrijven van artikelen en meditaties niet altijd op hetzelfde niveau. Je kunt merken hoe Veldman in een jarenlang pastoraat de mensen door en door heeft leren kennen.
Het boek speelt in op de praktijk.
De mensen worden opgezocht dáár waar ze zitten en zó benaderd met het Woord van de levende God. De boodschap wordt in een prettige stijl gepresenteerd.
Hier en daar worden flitsende opmerkingen gelanceerd.
Zo nu en dan heb ik in de uitleg van de dagtekst wel iets gemist. Laat ik enkele voorbeelden mogen noemen: Als het gaat over de bruiloft te Kana (Joh. 2) wordt niet vermeld, dat het grootste wonder op dat moment de geloofsovergave van de discipelen was. Als gehandeld wordt over 'Verblijdt u te allen tijde!' (I Thess. 5:16), mis ik de verwijzing naar Fil. 4:4 waar de blijdschap wordt verdiept tot een vreugde in Christus. Wanneer gemediteerd wordt over de woorden: 'Hebt uw vijanden lief' wordt niet gememoreerd, dat wij in onze vijanden de mens moeten beminnen, omdat zij evenals wijzelf schepsels van God zijn (Lukas 6:27a). Wanneer Veldman schrijft over een groot geloof (Luk 7:9 s) verzuimt hij op te merken, dat een groot geloof geloof is in een grote God. Overigens is geloof niet, maar genade wél erfgoed.
De HERE werkt verder in de lijn van de generaties. Bij de belichting van een facet van de bekende gelijkenis van de verloren zoon wordt er geen aandacht aan besteed, dat de parabel een open einde heeft (Lukas 15:11). Er zou nog meer te noemen zijn, maar we doen dat niet, omdat dit dagboek ons zoveel biedt, dat ons verder helpen kan in het verstaan en toepassen van de boodschap van Gods liefde en genade. Onze bespreking resulteert dan ook in een hartelijke aanbeveling van dit Bijbels dagboek, dat door de uitgever in een aangename uitvoering op de markt gebracht is! Neem en lees!