Boeken-top 3
2007-09-28
Alhoewel dit lijstje niet helemaal onveranderlijk is, is het toch meer dan een lijstje dat over een jaar weer anders zou kunnen zijn. Het zijn boeken die uit alle andere die te noemen zouden zijn toch duidelijk naar voren komen als plaatsen waar ik me thuisvoel.- Jaargang 51
- nummer 19
De eerste titel is in feite een filmscript van een film die ik ooit zag. Ik geloof dat het nog voor mijn keuze voor de studie theologie was. Het gaat om de liefdesroman Goede bedoelingen van de Zweedse filmmaker Ingmar Bergman.
Dit boek ademt de wat zware skandinavische sfeer die mij in die tijd wel aansprak (regelmatig lezend in Kierkegaard). Wat vooral een onuitwisbare indruk maakte was het portret van de hoofdpersoon Henrik als theologiestudent op weg naar de pastorie. De predikantszoon Bergman tekent in dit boek de conflicten die daarbij komen kijken en dat doet hij met grote psychologische diepte. De film heb ik helaas nooit meer gezien, het boek heb ik vaak herlezen.
De tweede titel die ik zou willen noemen is De naam van de roos van Umberto Eco (de versie met naschrift). De wetenschapper Eco ontdekte op middelbare leeftijd dat ‘men over datgene waarover men niet kan theoretiseren moet vertellen’! En dat heeft hij gedaan met een meeslepende middeleeuwse roman over boeken en kennis. En over (on)toegankelijkheid van die kennis.
De derde titel is het boek Orthodoxie van G.K. Chesterton. Het boek dat vanwege die titel niet zo veel gelezen wordt als het verdient, vrees ik soms. Het is het boek waar ik verreweg het meest in aangestreept heb. Talloze uitspraken van de scherpzinnige Chesterton zijn met mij meegegaan, zoals zijn gedachte dat God uit louter enthousiasme elke ochtend weer de zon laat opgaan. Het is een origineel dichterlijk pleidooi voor het christelijk geloof dat iedereen die geneigd is te denken vanuit onpersoonlijke natuurwetten gelezen zou moeten hebben.
Een eigen boeken- top 3 bestaat uit circa 300 woorden en kan worden gestuurd naar redactie.opbouw@ngk.nl.