Levenslang zocht ik naar God – Nu heeft hij mij gevonden!

2010-08-20
  • Jaargang 54
  • nummer 16
Kunnen moslims volgelingen van Jezus worden? Voor veel christenen in Nederland lijkt dat een onmogelijkheid.
Daarom beginnen ze er niet eens aan om hun moslimburen te vertellen over Jezus. Dat heeft toch geen zin... Dit is het tweede van drie artikelen tijdens de Ramadan dat uitdaagt relaties aan te gaan met moslims. Vorige keer vertelde Mieke hoe belangrijk en hoe eenvoudig het is om je leven met moslims te delen. Deze week vertelt Ozcan hoe hij Jezus leerde kennen.

Mijn leven begon in een dorp in het Noordoosten van Turkije. Ik werd geboren als tweede in een gezin met drie kinderen. We woonden op het platteland en leefden van de landbouw. De stad was ver weg en had geen invloed op ons leven. We verdienden weinig en daarom vertrokken de mannen naar de grote stad of naar het buitenland.
Ook mijn vader vertrok naar het buitenland. Ik heb hem veel gemist.

Voor zover ik me kan herinneren ben ik altijd een stille, introverte jongen geweest.
Dat ben ik trouwens nog steeds.
Geloven in God is voor mij altijd vanzelfsprekend geweest. Mijn oudste herinnering heeft ook te maken met mijn zoektocht naar God. Tijdens een onweer, toen ik buiten een enorme knal hoorde na een flinke lichtflits, dacht ik: “Dat is Allah.” Iedereen in ons dorp was moslim en ik ben als moslim opgevoed. Ik werd op zijn tijd naar de moskee gestuurd om mijn geloof te leren. Ik koesterde een diep respect en liefde voor Allah. Er was een God en hij heette Allah. Allah spreekt nooit met ons, alleen met zijn geliefde Mohamed. En via hem stuurde Allah de Koran. Wij moeten doen wat er in de Koran stond. Want, de Koran is Allah's woord dat uit de hemel is neergedaald! Conform mijn islamitische opvoeding heb ik bijna 35 jaar in dit verhaal geloofd. Ik wist niet beter. We leerden dat het christendom duivels was, dat de naam ‘christen’ synoniem was aan ‘slecht mens’. Wie christen was zou eeuwig branden in de hel…

Na mijn militaire dienst verhuisde ik naar Istanbul. Mijn vader was daar ondertussen zelfstandig ondernemer geworden.
Als jongeman van 20 jaar wist ik inmiddels over de Europese levenswijze, humanisme, gelijkheid, democratie, welzijn etc. Ik verlangde steeds sterker om naar Europa te emigreren.
Maar, een gewone Turkse staatsburger kwam niet in aanmerking voor een visum van een West-Europees land. Ik had op een landkaart van Europa al een illegale route getekend…

In dezelfde tijd kwam een zoon van een van onze dorpsgenoten bij ons logeren.
Een jongen van 19 jaar. Hij was in Duitsland opgegroeid, maar het land uitgezet vanwege zijn criminele gedrag. Toen hij van het ontwikkelde Duitsland in het achtergestelde Turkije kwam, kreeg hij de schrik van zijn leven. Hij kon zich niet aanpassen aan de situatie in Turkije. Daardoor had hij veel spijt had van zijn daden in Duitsland.
Hij wilde dolgraag terug naar Europa.
Ik vertelde hem over mijn plannen liet hem de route zien. Op papier was die simpel: Istanbul, Venetië, Milaan, Chiasso en via de Alpen te voet naar Zwitserland… Na een korte voorbereidingsfase stapten we in het luxe passagiersschip George Hamilton op weg naar de Italiaanse stad Venetië.
Italië was in dat jaar het enige Europese land dat geen visum vereiste van Turkse staatsburgers.
Na een paar maanden belandde ik in Nederland. Het lukte me om me hier te vestigen en omdat ik geen zorgen meer had, hervatte ik mijn zoektocht naar God. Hierdoor heb ik tussen mijn 27e en 35e levensjaar veel tijd gestoken in onderzoek naar de islam. Zo heb ik de Koran keer op keer gelezen, de geschiedenis van de islam en het leven van Mohamed bestudeerd en het Arabische alfabet geleerd om de Koran in Allah’s eigen taal te kunnen lezen. Met veel inzet bad ik vijf keer per dag en vastte ik tijdens de Ramadan, want op die manier zou ik Allah kunnen bereiken.
Ik snakte naar contact. Maar, hoe dieper ik de islam indook, hoe groter mijn teleurstelling. Ja, ik was in een hopeloos doolhof beland. Er waren allerlei doodlopende paden, zo bedrieglijk en leugenachtig, niet een bracht me tot nader God…

Tijdens een wandeling in neerslachtige toestand kwam ik langs een evangelische boekhandel. Deze winkel had ik altijd geminacht. Maar dit keer liep ik naar binnen. Aan de jonge verkoopster, die me vriendelijk aansprak, ver- telde ik dat ik een gefrustreerde moslim was op zoek naar God. We spraken kort en zij zei dat zij haar baas zou vragen of hij me kon helpen. Kort hierop volgde een prettig gesprek met de beide eigenaren. Tot mijn verbazing gaven ze mij een nieuwe bijbel mee, nog in plasticfolie verpakt. Ik hou van nieuwe boeken.
Dezelfde avond in 2005, het was tot mijn verbazing Eerste Kerstdag, zat ik op de bank en maakte de folie van mijn Bijbel met plezier open. Ik bekeek de kaarten, de inhoudsopgave en begon te lezen. Ergens in Exodus stopte ik en legde mijn Bijbel op zij om naar een film te kijken. Ik wist niet eens welke film het was. Ik zag Bruce Willis en ging kijken. Later ben ik erachter gekomen dat de film The Sixth Sense heette. Burce Willis speelt in deze film Malcolm, de psycholoog van Cole, een kleine, stille en zichzelf gekeerde jongen. Op een gegeven moment loopt deze jongen een kerk binnen en gaat zitten in een van de rijen. Malcolm loopt achter hem. Dan zegt Cole iets in het Latijn, maar Malcolm begrijpt niet wat hij zegt. Thuisgekomen vertaalt de psycholoog de woorden van de jongen: “uit de diepte roep ik tot U Heer”. Deze zin raakte mij diep in mijn hart. Ik riep immers ook vanuit de diepte van mijn hart tot God. Even later begon de reclame en ik keerde terug naar mijn bijbel. Ik wilde niet doorgaan waar ik was. De film was interessant en ik wilde snel in mijn nieuwe bijbel kijken, om vervolgens na de reclame weer naar de film kijken. Ik sloeg zomaar een pagina open en op de rechterbladzijde las ik: ‘uit de diepte roep ik tot U Heer!’ Tegelijkertijd voelde ik een enorme kracht om me heen. Een zalige maar machtige kracht die alles wat bestond, alle waarnemingsvermogen, alle zintuigen buitensloot… Na deze machtige kortsluiting is niets meer in mijn leven hetzelfde gebleven.
Ik heb daarna veel meegemaakt, gebeurtenissen die mijn blik naar de juiste zienswijze van dit wonder hebben gericht. De aanwezigheid van onze Heer voel ik sindsdien machtig in mijn ziel. Levenslang was ik op zoek naar God. Uiteindelijk heeft Hij me een prachtige boodschap gestuurd. Er was eindelijk contact. Dank U, Heer.
En mensen die me hielpen met meer leren over ons geloof, bedankt.

Gebed

Bid voor:
· Dank dat Ozcan door de levende God gevonden is.
· Moslims wereldwijd, maar ook hier in Nederland, zijn in de Ramadan (veel) meer dan normaal bezig met godsdienst. Bid dat God die gevoeligheid gebruikt om Jezus aan hen te openbaren.
· Christenen in Nederland, dat zij gehoorzaam zijn aan de opdracht van de Heer Jezus om alle volken tot zijn leerlingen te maken en vrijmoedig hun leven en het evangelie delen met hun moslimburen.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief