‘De ervaring dat God zo dichtbij is’
2010-09-03
Een conferentieweek met lezingen, workshops en gesprekken als een zomerse impuls voor je geloof. Steeds meer Nederlands Gereformeerden kiezen bewust voor deze invulling van één van hun vakantieweken. De New Wine conferentie werd dit jaar voor de 7e keer in de steigers gezet, waarover u in de vorige Opbouw kon lezen. Maar in dezelfde laatste week van juli viel de eerste van de drie Reveilweken. Ook daar - op de Kroeze Danne in Ambt Delden - vind je Nederlands Gereformeerden.- Jaargang 54
- nummer 17
Zoals Martin Veerbeek (NGK Dordrecht, 51 jaar), die voor de negende keer present is. Hij werd meegevraagd door gemeenteleden en stond aanvankelijk wat ambivalent tegenover de evangelische trekjes van zo’n conferentie.
Maar met name de plek die voor kinderen en jongeren werd ingeruimd en de kwaliteit van dit jeugdwerk won hem voor de jaarlijkse Reveilweek. Zo zelfs dat musicus Veerbeek de laatste jaren actief is als één van de zangleiders.
Kleine groep
Op de vraag wat hem aantrekt in zo’n week zegt Martin: ‘Je bent heel intensief met God bezig, waarbij ik vooral de dagelijkse gesprekken in de kleine groepen van een man of twaalf waardevol vind. Daar tref je christenen met een heel verschillende achtergrond, en juist daar krijg je heel persoonlijke gesprekken over je geloof en de beleving ervan. Dat moet je natuurlijk wel willen toelaten, want als je geconfronteerd wordt met jezelf is dat soms helemaal niet leuk. Maar heel bijzonder en waardevol als het gebeurt’.
Dat groepsgebeuren (in totaal meer dan vijftig groepen met volwassenen, jongvolwassenen, tieners, kinderen en peuters) is de samenbindende factor in een Reveilweek, die er voor zorgt dat niemand uit de boot valt.
Elke dag begin je even voor acht uur in je kleine groep met een moment van Bijbellezing en gebed. Later in de ochtend praat je in je groep verder over wat je aansprak in toespraken enworkshops. Op de vrijdagochtend is er gebed voor elkaar en ook een moment van zegening.
Minder allergisch
Martin Veerbeek geniet van de diversiteit - van Gereformeerde Bond tot Pinkstergemeente: ‘Dat je samen dezelfde Heer de lof toe zingt. Dat is bij alle verschillen in vorm en gewoonte toch het belangrijkste. En dat je elkaar daarin respecteert.’ Verrassend genoeg meldt Martin vervolgens, dat hij door die evangelisch getinte Reveilweken minder allergisch is geworden voor het traditionele binnen het kerkelijke.’
De Reveilweken veranderden gaandeweg ook wel het één en ander in huize Veerbeek: ‘We zijn na het eten vaker een lied gaan zingen en wekelijks maken we echt tijd voor gebed als gezin’. En gemeentelijk verwacht Martin het minder van discussie en meer van gezamenlijk gebed.
Vuur ontsteken
Als je zo her en der vraagt, krijg je de indruk dat het enthousiasme van kinderen en jongeren maakt, dat een gezin een jaar later weer terugkomt.
Dat herkent de familie Jonker (NGK Nijmegen, 42, 42, 7, 5 en 3 jaar), die samen voor het eerst op zo’n grootschalige zomerse conferentie zijn.
Hilly: ‘We waren het altijd al eens van plan, mee door enthousiaste verhalen van andere gemeenteleden. Aanvankelijk leek het ons goed voor de kinderen.
Onder het motto van: Leren geloven is niet een emmer vullen, maar een vuur ontsteken.’ Halverwege de week genieten ze van de formule. Koos: ‘De kinderen zijn dolenthousiast om elke ochtend weer naar hun groepje te gaan. De aandacht van de lieve juffen, de ontmoetingen met leeftijdsgenootjes, de nieuwe liedjes en activiteiten... En wij hebben gelegenheid om op diezelfde tijd naar onze eigen bijeenkomsten te gaan. Rond de klok van twaalf uur zien we elkaar dan weer bij de tent.
Echt een familiegebeuren dus.’
Israël
Opvallend vonden Koos en Hilly de nadruk op de persoonlijke levensheiliging – meer dan in de NGK. Koos: ‘Ik vind dat mooi, vooral door de verbinding met de vrolijke lofliederen.
Soms mis ik wel eens de nuances als het gaat om vragen rond twijfel en het bittere van goed en kwaad. De werkelijkheid is zo weerbarstig en daarin moet je wel eerlijk blijven.’ Iets anders op zo’n Reveilweek is natuurlijk de aandacht voor Israël.
Koos: ‘Daar is binnen de NGK betrekkelijk weinig belangstelling voor, zo is mijn indruk. Ik moet eerlijk zeggen dat ik in wat ik hier hoor soms wel mijn twijfels heb bij de grote plaats die Israël theologisch wordt toegemeten. Maar aan de andere kant vind ik het werken aan verzoening in het Midden-Oosten weer heel mooi’.
Inspirerend
Het algehele gevoelen over de week is ronduit positief. ‘Heerlijk om te kamperen met zoveel mensen die hetzelfde verlangen hebben als jij: eventerugtrekken uit het gejaagde bestaan en een week apart zetten voor God’.
Ze noemen de Bijbelstudies, lezingen, groepsgesprekken en vooral voor het zingen in de ochtend- en avondbijeenkomsten!!
Hilly: ‘In dat alles zijn we geraakt, geïnspireerd en bemoedigd.
Soms door een spreker, soms door een lied en soms door onze kinderen die zo genoten. Ook de zorg en aandacht van mensen voor elkaar, de vriendelijkheid en behulpzaamheid vielen ons op, deze week. Waar liefde en trouw is, daar is God.’
Echt vakantie
Naast kinderen en tieners was er dit jaar een opvallend grote groep jongvolwassenen (meer dan 100), die grotendeels een eigen programma hebben. Saskia Kleingeld (NGK Dordrecht) miste in de 22 jaar van haar leven - voor zover ze weet - geen enkele Reveilweek. Of het geen opoffering is zo’n week vakantie? Saskia: ‘Een opoffering? Het is juist een groot feest. Deze week is voor mij ook echt vakantie.’ Ze geniet van de gesprekken in de jongvolwassenengroep, waar ze bij zit. Saskia: ‘Ik ervaar het als één grote familie, misschien ook omdat ik hier al zo lang kom. Je staat zomaar te praten, heel open, met mensen van allerlei leeftijden. Maar ook het bidden met elkaar en het zingen natuurlijk.
Dat je je een week lang kunt verdiepen in een thema, zoals nu Elia, dat je ook persoonlijk raakt. Ja, en vooral de directe ervaring dat God zo dichtbij is’.
| De Reveilweken De Reveilweken bestaan meer dan veertig jaar. De zomerconferentie wordt elk jaar drie keer gehouden tijdens de bouwvak, met steeds hetzelfde thema. Dit jaar waren er zo’n 1600 (1000-300-300) deelnemers afkomstig uit de breedte van de kerken (gereformeerd-evangelisch). Het is net als de week van New Wine een week van geloofsopbouw en toerusting, waarbij lezingen, workshops, zang, gesprek en gebed een grote plaats in nemen. De Reveilweken worden georganiseerd door de NEM (Near East Ministry). Deze organisatie werkt in het Midden-Oosten aan verzoening tussen Jood en Arabier door het evangelie van Jezus Christus. Tijdens de Reveilweken is er, naast lezingen vanuit het weekthema, in workshops ook aandacht voor dit eigenlijke NEM-werk. Zie voor meer informatie: www.nemnieuws.nl. |
| ‘Een opwekking, die komt er niet’ Het thema van de Reveilweken van de zomerweken van 2010 was ‘Dit is de tijd van Elia’. NEM-directeur Gijs Lammerts van Buren leidde de week op zaterdagavond in door te zeggen dat dit thema ‘misschien helemaal niet zo’n leuk thema is, maar zwaar en confronterend, omdat de geschiedenis van Elia zo confronterend is.´ De PKN predikant Pieter Both ging ´s zondags in op de achtergrond van Elia´s tijd en vroeg zich af wat de gevolgen zijn als een volk God de rug toekeert – mateloos genieten, mega materialisme, diepe angsten (tegen vreemdelingen b.v.). Hans Esbach kwam een dag later met het oog op de gestalten van Elia en Obadja uit bij allerlei facetten van geloof in crisistijd – moedig, geheim, eenzaam, twijfelend, verwachtend, bouwend en volhardend´ (naar aanleiding van 1 Koningen 18). Indrukwekkend was de inbreng van Otto de Bruijne naar aanleiding van 1 Koningen 19 over Elia’s vlucht naar de Horeb, ‘van de Karmel, de berg van kracht, confrontatie en de overwinning naar de Horeb, die andere berg van zwakte, teleurstelling en kapot zijn. Een vlucht die tocht werd, waarbij rennen werd tot wandelen en terugkijken tot vooruitzien… Elia, die in de stilte alles moest loslaten om God te vinden en te ontdekken wat God zou gaan doen – anders, via een heidense koning en ook na hem door Elisa.´ De Bruijne benadrukte, in analogie met Elia´s tijd, dat we als kerken hebben te leven met het feit van de minderheidspositie: ´ Wie profetisch onze tijd beziet, weet dat we niet meer leven in een tijd van God, Nederland en Oranje. We zijn een minderheid en een opwekking, die komt er niet. Dat is voorbij. Daar naar verlangen is vlucht. Het is een tijd van herbronning en volharding. Maar als pelgrims, niet als vluchtelingen.´ |