Billy Graham kwam naar Schotland
1991-07-19
AI maanden tevoren was ons vanuit Amerika geschreven: Billy Graham komt in mei en juni naar Schotland.- Jaargang 35
- nummer 15
Ook de Schotse kerkelijke bladen en de Oban Times meldden lang vooruit de komst van de evangelisatiekoning: Billy Graham, die een kruistocht door het land van zijn vaderen ging ondernemen!
Voor 't eerst sedert 1955. De televisie gaf wekenlang uitzendingen in zwart-wit van die laatste gebeurtenis.
En als u ooit een uitzending van zulk een massa-evangelisatie hebt gezien of meegemaakt, dan heeft het u stellig niet onbewogen gelaten.
Ons althans niet. En daar we mei en juni in Schotland dachten door te brengen lag de vraag levensgroot voor ons: kunnen en zullen we daar een avond aan wagen? Die vraag was niet zo een, twee, drie beantwoord. Want maak de balans maar eens op.
Balans-debetzijde
Langs de wegen: reeksen vuurrode bordjes met de naam BILLY GRAHAM.
Alsof het om een bokser of een snelheidsrekordbreker ging. In de kranten: grote advertenties over tijd, plaats (Aberdeen, Edinburgh en Glasgow), de eigen ploeg medewerkers: muzikanten, koorleden en organisatoren, een vliegtuig vol. De kranteberichten: cijfers van de totale kosten, de verwachte opkomsten, de superlatieven, de plaatselijke comité's en voorts anecdotes over zijn vorig bezoek.
(Twee van zijn hoorders uit 1955 hadden hun ambacht neergelegd en waren evangelisatiedienaars geworden.)
Wie in de Hooglanden en Eilanden Glasgow te ver vond, of twee uur aanzitten in het openluchtstadion te friskon in de concertzaal van 0ban terecht, voor een speciale satelliettransmissie, geprojecteerd op een scherm van twee bij anderhalve meter.
Alles typisch Amerikaans. Waar Billy Graham zijn publiek bij tienduizenden trekt daar kon 'het land van zijn vaderen' niet achterblijven. Een goede Schot behoorde naar B.G. te gaan luisteren!
Balans-creditzijde
Aan de andere kant: wanneer nuchtere Nederlanders even over deze reclameherrie kunnen heenstappen, moeten ze erkennen: Billy Graham predikt Jezus Christus, die de Weg, de Waarheid en het Leven is'tot onze hemelse Vader; die gekruisigd is voor zondaren en die ons leven vernieuwt. Dat is heel wat in 23 woorden en twee namen!
Bovendien is B.G. zich ervan bewust, dat het land van zijn vaderen wel innerlijk religieus is - maar uiterlijk volstrekt onkerkelijk; doop, huwelijk en rouwdienst even daargelaten. En met alle kracht van het Woord, gevoegd bij een weloverwogen en psychologisch ervaren massa-aanpak, geeft hij aan een geboeid gehoor een onvervalst Evangelie door: bekeert u want het koninkrijk Gods is nabij en God heeft geen genoegen in de dood van zondaren, maar in hun bekering en hun leven!
Hij trekt daar registers open, die niet genegeerd kunnen worden
Wie is Billy Graham?
William Franklin Graham, geboren 1918 te Charlotte, North Carolina, is een Amerikaans Baptistisch opwekkingsprediker, die regelmatig kruistochten maakt door Amerika, Europa en Azië. Hij werkt altijd met radio en televisie. Zijn uitgangspunt is de liefde Gods in Christus, zijn doel is de bekering van deze mensheid. Daarbij is hij niet alleen breed maar principieel van opzet; toont ook zijn pastoraal karakter door brede nazorg aan bekeerlingenzij het door zijn medewerkers.
North Carolina is een typisch-Schotse nederzetting, ontstaan na de vergeefse opstand (1745) terwille van prins Charles, toen zoveel mensen uit Skye naar Carolina verhuisden, dat er een gaelic-sprekende kolonie ontstond'.
Zelfs de omwonende negers namen het gaelic over en een boek 'Highland Settler' van Charles Dunn spreekt van een Schotse vrouw, die verbaasd vroeg: of alle Schotten daar door de zon zo zwart werden? Die kolonie hield zich intussen nauwgezet aan de leer en levensstijl van de Schotse vaderen, met hulp van de 'Kleine Catechismus'.
Billy's moeder leerde haar zoon in de eerste bijbelles Johannes 3:16: "Zo lief heeft God de schepping gehad, dat Hij zijn enige Zoon geschonken heeft".
Graham volgde een predikantenopleiding en werd jeugdpredikant. Hij is een begaafd redenaar, die zijn gehoor zonder moeite bindt aan zijn boodschap.
Hij is kennelijk een late nabloeier uit de periode van Sankey en Moody, die (1873) een enorme geestelijke opleving in Groot-Brittannië hebben gebracht. Alle Schotse kerken werken dan ook eendrachtig samen om deze kruistocht te doen slagen.
Grahams werk wordt mogelijk gemaakt door een rijke vriendenkring; toegangsprijzen worden niet gevraagd, slechts een collecte wordt gehouden. Reeds bij zijn leven zijn er diverse boeken over hem verschenen: een Nederlands boek (1955), een Duits (1956), een Engels (1957) en een officiële biografie in 1965.
Hij is dus nu een goede zeventiger, zijn jeugdige trekken zijn ernstiger geworden, zijn wilde enthousiasme is gematigd. Maar toch nog vers en groen, om te verkondigen dat de Heere recht is! Bovendien: had deze man commerciële of slinkse streken op zijn kompas, dan was hij allang door de mand gevallen: zijn critici zitten niet stil. En diverse vergelijkbare 'apostelen' zijn in de USA al uitgeschakeld om hun hypocriete levensstijl.
Hij niet. Graham verdient nog steeds onverdeeld respect.
De 'happening'
De totale happening neemt twee uur in beslag, plus de langdurige aanloop en de dito afloop. Daarvan spreekt B.G.
ongeveer drie kwartier. Zijn toespraak is in feite een- (goede) preek, of ook drie kleine preken, in serie geschakeld.
Wij in Oban kregen het beeld op een speciaal scherm van anderhalf bij twee meter, waarop de sprekers meer dan levensgroot voorkwamen. Ook het geluid was uitmuntend.
De aanloop tot de happening werd in Oban gevuld door koorzang, begeleid door een (electronische) piano en een (electronisch) orgel, beide door uitstekende musici bespeeld. Het programma bestond uit geestelijke liederen, meest van de vorige eeuw, waarvan de tekst op het scherm werd geprojecteerd, zodat ieder kon meezingen. Daar werd in Oban met matig enthousiasme aan meegedaan; de zaal moest nog opgewarmd worden.
Toch waren er al wat handenklappende hallelujazangers tussen het publiek.
Een spreker leidde de uitzending van Glasgow in en precies op tijd marcheerde ons koor de zaal in en verscheen het Glasgow Stadion op het scherm. Nu werd er meer meegezongen.
En wanneer tienduizend Schotten zingen, begeleid door koor, orkest en slagwerk, dan ga je apocalyptisch denken en voelen; dan vergeet je het harde feit, dat de kerk in Schotland 'als tot niet schijnt te zijn gekomen'.
Het programma bood diverse inleidende bijdragen. Een der beste was een zeer bejaarde beroepszanger, die met een klankvolle bariton alle coupletten van een bekend geestelijk lied zong, begeleid door orkest: onvermoeid, met overtuiging voorgedragen en duidelijk meer dan muziek-alleen.
Maar de mooiste bijdrage die we ons herinneren, was bij een vorige 'kruistocht', toen Jessie Norman de spiritual 'Hij houdt de hele wereld in Zijn hand' voordroeg; met zulk een. beeldende kracht, dat deze enkele volzin ons vervulde met grote eerbied ... niet voor de muzikale zeggingskracht van Jesie - maar voor de almachtige God van hemel en aarde, die hoog woont en laag ziet.
Onder de bedrijven door is Billy Graham al even 'per ongeluk' in de lens geweest, gekleed in regenjas (ook in Schotland kan het fraai regenen) en zittend tussen een paar mannen op een hoekje van het podium.
Billy Graham spreekt
Toen hij (eindelijk) naar het spreekgestoelte kwam, klaterde even een beginnend applaus op. Maar met een handbeweging herinnerde Billy aan de kennelijk gemaakt afspraak: geen applaus! En dat treft als een sympathiek gebaar, een anticlimax tegen alle reclamehumbug. En stil is het, doodstil.
We dachten intussen aan de profetie over de Knecht Gods: dat Hijzijn stem niet zou verheffen op de stratenmaar omzien naar wat verloren dreigt te gaan. Daar moet Billy Graham ook wel eens aan denken, vermoeden wij.
Alleen terwille van zijn evangelisatiekansen slikt hij alle americanismen: de Amerikanen is hij een Amerikaan, om er enkelen te winnen.
Zijn boodschap is intussen, naar calvinistische normen, een gezonde boodschap.
Geen grapjes, geen volkshumor (waar de Schotten zo dol op zijn), geen lach van het publiek. De ernst straalt van zijn gezicht, als hij ondubbelzinnig de verdorvenheid van onze generatie aanwijst en Gods liefde tekent, die ons in Christus naar een nieuwe aarde voert, waarop gerechtigheid woont.
Een gerechtigheid, waar we vandaag maar aan moesten beginnen. En waar we ons kostbare vaderland in betrekken.
1 er zijn 2 schrijfwijzen voor het gaelic, die beiden fonetisch heten te zijn; zo kon dezelfde krant beurtelings over Bilidh Greum spreken en dan weer hem met Ollamh (dominee) Uilleam Greumach aanduiden.