What's in a name?
1991-08-03
Als ouders een naam kiezen voor hun kind hebben ze verschillende mogelijkheden.- Jaargang 35
- nummer 16
Ze kunnen zelf een mooie naam kiezen uit de namen die bekend zijn. Dan blijkt ook dat namen je doen denken aan de mensen die ze dragen.
Als je iemand sympathiek vindt, krijgt zijn naam ook iets van de warmte van zijn persoon mee. De naam van iemand waar je niet zulke leuke ervaringen mee hebt gehad, zul je niet gauw aan je kind geven, ook al is het nog zo'n mooie naam.
Soms kiezen ouders ook een naam uit de Bijbel als een van de namen voor hun kind. Bijbelse namen hebben vaak een betekenis. Zij vormen a.h.w. een korte zin, waarin veel over die mens in zijn relatie tot de HERE verteld wordt.
En dan zit er toch weer veel meer in zo'n naam dan je op het eerste gezicht zou denken.
What's in a name? Soms meer dan je denkt. Vandaag en in de volgende twee Opbouws wil ik daar iets van doorgeven. Het gaat over Naomi, over Daniël en over Nathanaël.
Naomi
Naomi is een mooie naam. Het betekent letterlijk: lieflijkheid, vriendelijkheid, fleur. Maar de Naomi van de Bijbel maakt zulke nare dingen mee dat ze zegt: noem mij maar niet langer Naomi. Noem mij maar Mara: d.w.z. bitterheid.
Hoe kan dat nou, dat Naomi zo bitter is geworden
Nu zou je zeggen: hoe kan dat nou, dat Naomi zo bitter is geworden. Zij is toch een Israëlietische. Zij komt nog wel uit Bethlehem. Zij kent de HERE toch. Ja, maar dat maakt wat een mens in het leven kan overkomen niet altijd gemakkelijker. Dat maakt het soms gewoon nog veel moeilijker. Als je nu in toeval of het lot geloofde, nou dan zijn zulke zaken die je als mens overkomen blijkbaar onvermijdelijk.
Niemand kan er wat aan doen. Maar juist het weten dat niets je kan overkomen of het moet God gepasseerd hebben, dat maakt het soms zo moeilijk te begrijpen en te verwerken. Stond God er maar helemaal buiten. Konden wij maar zeggen: God kan er ook niets aan doen. Ja God kan er wel degelijk wat aan doen. Alle dingen zijn in Gods hand. Niets gebeurt er buiten God om.
Daarom: Wat er met Naomi gebeurd is, raakt haar geloof heel diep. Het is net alsof God anders is dan zij dacht. Hij is voor haar niet langer de God van nabij, maar de God van verre: God de Almachtige.
God de Almachtige
Naomi noemt de HERE God de Almachtige.
Zo kennen wij de HERE ook.
Wij belijden: Ik geloof in God de Vader, de Almachtige, Schepper van hemel en van aarde. Maar het is net alsof Naomi God niet anders kent dan de Almachtige. Ze spreekt niet langer over God, laat staan over de HERE, de God van het verbond. Ze ervaart de Here God alleen nog maar als Almachtig.
D.w.z. je kunt er toch niets tegen doen. Heeft God iets over je besloten dan gebeurt het toch. Wie zijn wij vergeleken bij God. Noem mij niet Naomi, noem mij Mara, want de Almachtige heeft mij veel bitterheid aangedaan, zegt ze.
Terug naar af
Abraham leerde God kennen als EI Sjaddai = God de Almachtige. Gen.
17:1. Met de Naam HERE heeft Abraham God niet gekend. God zegt dat zelf in Exodus 6. Het was Mozes aan wie God Zich bekend maakte als de HERE, de God van het verbond. De God Die Zijn volk verlost. Zo is er een voortgaande openbaring van God in de Bijbel. Steeds beter maakt God Zich aan Zijn volk bekend. Maar Naomi lijkt weer op de weg terug. Zij spreekt niet meer van de HERE en van God, maar van de Almachtige. God heeft nog maar één gezicht - zo lijkt het wel - dat van een ongenaakbaar Heerser die doet wat Hem behaagt.
Waarom zoudt gij mij Naomi noemen daar de HERE tegen mij heeft getuigd en de Almachtige mij kwaad heeft aangedaan. Naomi wordt door de dingen die haar zijn overkomen a.h.w.
teruggedrongen van de HERE naar de Almachtige.
Het lijden van Naomi is buiten alle proporties
Je vindt nogal wat uitleggers die het volgende beweren: Naomi kan God niets verwijten. Wat haar overkomen is ligt aan haar zelf. Die uitleggers zeggen tegen Naomi: U bent ten onrechte teleurgesteld en bitter. Het is uw eigen schuld. U bent gestraft, dus U zult ook wel gezondigd hebben. Ze weten ook waarin Naomi fout is geweest: het vertrek uit Bethlehem. U had u moeten bekeren tot de HERE en daar moeten blijven wonen. Dan was daar ook wel weer brood gekomen. Maar die uitleggers zijn wijzer dan de Bijbel. De Bijbel legt die direkte link niet.
Het lijden van Naomi heeft veel weg van het lijden van Job. Het lijden van Job is ook niet te verklaren vanuit de overtredingen van Job. Natuurlijk geeft Job toe dat hij een mens is met fouten en gebreken en dat zijn leven niet volmaakt was. Job zegt: komt er ooit een reine uit een onreine? Maar zegt Job: Wat mij is overkomen is buiten alle proporties. Als dit een straf is dan houdt die straf geen maat met de overtreding die ik begaan heb. De overtredingen van Job vallen in het niet bij het zware lijden dat hem treft. Verlies van kinderen en bezittingen. Dat geldt ook voor Naomi. Verlies van man en zonen is niet te verklaren uit het vertrek uit Bethlehem. Als dat al zondig was en als dit een straf is, dan zijn alle verhoudingen zoek. Dat is buiten alle proporties.
Je moet niet achterom kijken, maar vóóruit!
Als we nu met Naomi alleen maar terugkijken naar het verleden dan komen we er niet uit. We krijgen geen antwoord op onze vragen als wij alleen maar terug blijven kijken in ons leven. Maar wél als we vooruitzien naar de toekomst die God geeft. Let maar op Naomi. Zij ziet zichzelf aanvankelijk als berooid. Alles wat zij had, is haar ontnomen. Maar zij heeft ook iets ontvangen in al dat lijden en dat is Ruth. Door Ruth wordt Naomi verbonden aan Boaz en via Boaz aan Obed, Isai, David en de Here Jezus die uit het huis van David is. Zij heeft ontzettend veel verloren, maar wint eigenlijk nog meer. In het verlies is zij heel sterk verbonden geraakt met de Here Jezus die onmetelijk lijden over Zich heeft heengekregen. Lijden dat niet de maat hield met de ongerechtigheid van Jezus. Jezus die noch ongerechtigheid noch zonde had begaan. Hij droeg het onpeilbare lijden voor allen die met Hem verbonden zijn; Die God Hem gegeven heeft. Naomi werd getrokken in de lijn van de geboorten van de Messias. Dat sneed diep in haar leven. Eigenlijk heeft zij ook een stukje meegedragen van het lijden van de Christus. Mijn vraag is: Moet ieder die met de Here Jezus verbonden is, niet iets doormaken, iets meedragen van het grote lijden dat Hij op Zich nam voor ons? Voor mij is dat eigenlijk geen vraag.
Lijden met Christus
Wij vullen aan in ons leven wat aan het lijden van de Christus nog ontbreekt (Col. 1:24). Ik verzin dit niet zelf. Ik zou niet durven. Maar ik spreek hierin de Bijbel na. Daarin wordt gezegd dat wij soms blijkbaar een lijden moeten doormaken dat niet de maat houdt met onze zonde. Dat gewoon niet verklaard kan worden uit ons doen en laten.
Maar dat het lijden is van Christus.
Daardoor worden wij op een verborgen wijze sterker verbonden met Jezus Christus die voor ons gekomen is, de Verlosser. Wij zien soms op wat wij verliezen en dat is veel. Gezondheid, verval van kracht, materieel verlies, verlies van mensen die wij eigenlijk niet konden missen en nog niet. Weten we wel dat er een lijden is dat niet verklaard kan worden, mag worden uit onze schuld, maar dat een lijden is met Christus? Een delen in het grote lijden van deze wereld. Zien wij ook de winst? De dingen die God ons geeft door lijden heen. NI. dat God ons door al die dingen heen sterker verbindt met de Here Jezus.
Ik ben ... Jezus
God openbaarde Zich aan Zijn volk.
Aan Abraham maakte Hij zich bekend als God de Almachtige. En 400 jaar later aan Zijn volk als de HERE de God van het verbond. Mozes was het die God naar Zijn Naam vroeg. Mozes zei: Als de mensen nu vragen wie heeft je gestuurd wat moet ik dan zeggen?
Toen maakte God Zijn nieuwe Naam bekend: Ik ben die Ik ben heeft U gezonden.
God maakte Zijn Naam bekend: Jahwe, dat wil zeggen: Ik ben.
En veel mensen hebben sinds die tijd de blijkbaar onbedwingbare behoefte die naam aan te vullen. Ik ben ... er. Ik ben ... trouw. Ik ben ... er voor jullie.
Hij is het weer! Allemaal hebben wij het gevoel dat de Naam van God nog niet helemaal af is. Dat de voortgaande openbaring nóg verder zou gaan. Ik ben. Ja wie bent U HERE?
Naomi ging de weg terug van de Here naar God naar de Almachtige. Zij dreigde weer terug bij af te geraken.
Maar God was bezig ook in haar leven zich met die nieuwe naam bekend te maken. Ik ben ... Jezus. Zo heeft ook Paulus de Here leren kennen. Onderweg naar Damaskus als de HERE Zich aan Paulus openbaart, vraagt Paulus: wie bent U Here. Hij bedoelt wie bent U HERE? En dan antwoordt de Heer: Ik ben ... Jezus die jij vervolgt. Wij moeten niet terug naar af. Maar vooruit naar de Naam van alle naam: Jezus. In die Naam zal alle knie van de hemel en de aarde zich buigen.
Toch Naomi de lieflijke!
God maakt Naomi Zijn nieuwe naam bekend. Zij staat in de lijn van de voortgaande openbaring van de HERE.
Hij doet Naomi goed. Zij doet toch haar naam eer aan. Zij is wel degelijk de lieflijke. Kijk maar: Als Ruth met Boaz trouwt en zij samen een kindje krijgen. Dan wordt Ruth niet toegesproken of Boaz. Nee, Naomi. De vrouwen uit Bethlehem zeggen: Geprezen zij de HERE, die u heden niet laat ontbreken aan een losser en zijn naam -zal vermaard worden in Israël. Dat kindje: Een losser? Je zou kunnen zeggen: Maar Boaz is toch de losser.
Hij heeft toch dat hele bedrijf van Naomi opgekocht en Ruth daarbij. Hij heeft hen toch uit het slop gehaald. Hij is het toch die hen rijk maakte. Maar nee, zo is het niet. Het is dit jongetje.
.Hij wordt door de burinnen terecht de losser genoemd. Hij wordt geboren in de lijn van Boaz/Obed/lsai/David tot de Christus. Hij vormt de onmisbare schakel naar de geboorte van de Messias.
Naomi is getrokken in de lijn van de geboorten van de Messias. De verlosser: Jezus Christus.