Tussen kerk en keuken
1991-11-22
Snipperdag- Jaargang 35
- nummer 24
"Blijf maar thuis," zei ik tegen Reinier, onze jongste. Als antwoord kreeg ik een verscheurende hoestbui, waarmee Reinier demonstreerde hoe terecht het was dat hij niet naar school hoefde.
Tevreden luisterde hij toe hoe ik opbelde naar zijn meester, pakte vervolgenseen boek en ging genoegelijk in een stoel zitten met een bord vol beschuiten met jam en een kop thee.
Buiten goot de regen met bakken uit de lucht en het stormde ook nog.
"Lekker he... Reinier," zei Joris. Met een blik vol heimwee naar vervlogen tijden keek hij naar zijn kleine broertje en hulde zich in een regenpak dat betere tijden had gekend .
"Koop eens een nieuw regenpak in plaats van een nieuwe cd," riep ik terwijl hij zijn fiets naar buiten reed.
"Doe ik," wuifde hij nonchalant en ik wist meteen dat ik dit de hele winter deer zeu meeten roepen, want .Joris meet nuttige dingen, ondanks zijn vlette antwoord, echt kado. krijgen.
Zijn prieriteiten verschillen van de mijne en een cd en vele andere dingen gaan veer een waterdicht regenpak waarvan de pijpen tot zijn schoenen komen.
Het is vreemd dat geede raad mij altijd invalt als de kinderen op het punt staan de deur uit te gaan.
Zodra een kind de deurknop in de hand neemt kom ik met epmerkingen die variëren van "bel even als je er bent"
tot "lieverd, nu meet je toch eens ernst maken met dit en dat, zorq dat je geed eet... praat eens met papa ever dat project en vraag aan Thea of ze hier eet vanavond en keep eens een behoorlijke tas in plaats van die onnozele plastic tasjes!"
En dat allemaal op de drempel...
Was ik nu maar de enige met deze enhebbelijke geweente, maar velgens mij lijdt een meedermeerderheid hieraan.
Enige lankmeedigheid wordt van kinderen beslist verwacht, want af en tee zou je gek van meeders werden. Reinier had het er neg niet zo zwaar mee.
Hij trippelde in een rede pyjama deer de kamer, een afzakkende pril op het puntje van zijn neus.
"Wat lees je," vreeg ik en wees op zijn beek.
"Reis deer de nacht. Spannend [ohl" Hij ging weer zitten en vervelgde: "Oem Hein is deed en Kees eek. Maar ik weet zeker dat Jan niet deed gaat, want mam, luister eens, hij zit wel in de gevangenis, maar het is het eind van deel drie en er komt neg een deel vier eek en dan kan Jan natuurlijk niet deed gaan. Toch?"
Van het kijken naar tv-series had hij al evergeheuden dat hoofdpersonen dienen te overleven, omdat anders de serie naar de knoppen gaat.
Toch was hij er niet helemaal gerust op, want hij stak me het beek tee. "Lees me het laatste hoofdstuk even veer."
Met opeetrokken benen ging hij naast me op de bank zitten.
Er is die dag niet veel uit mijn handen gekemen. Teen deel vier van Anne de Vries 'Reis deer de nacht' uit was, meesten er spelletjes gedaan werden.
Na de spelletjes ging hij kadekrantjes bekijken, wees op een piratenschip en zei: .Hoe lang meet ik sparen em dit te kepen."
"Twee jaar," rekende Janneke hem veer.
"Twee jaar!" zei hij ontzet. "Kan ik geen zakgeldverheging krijgen."
"Als je graag iets wil hebben, meet je er veer sparen," zei ik belerend.
"Maar twee jáár."
Twee jaar veer een piratenschip leek me eek negal lang.
"Dan leg ik er wel iets bij," beleefde ik.
"Dat is geen zakgeldverheging," zei hij listig, "en misschien wil ik neg wel iets anders eek."
"Goed ze," zei ik.
Buiten regende het neg steeds.
Ik dacht aan Joris, die waarschijnlijk weer op de fiets zat. Het was enmegelijk dat hij drooq bleef in dat pak.
Enfin, aan het eind van de maand is hij jarig. Jorls krijgt iets waar hij niet em had gevraagd.
Laat de regen daarna maar komen.