Persschouw
1990-03-02
Etalage en magazijn - Jaargang 34
- nummer 5
leder mens heeft een etalage.
Overal' waar u bent, etaleert u iets, dat karakteristiek is voor de mens die u bent. Daar wordt iets zichtbaar van de achtergronden van waaruit u leeft, van uw levensovertuiging, van uw geloof.
leder mens is met zijn houding, met de woorden die hij spreekt, met de daden die hij doet, een etalage van zijn geloof.
Of van zijn ongeloof.
Op de een of andere manier wordt in het leven van iemand die gelooft dat Jezus Christus de Zoon van God is, duidelijk, dat dit geloof voor hem van beslissende betekenis is.
Wie met zo iemand in aanraking komt, merkt dat.
Het wil niet zeggen dat hij de hele dag loopt te preken of dat hij om de haverklap de geloofsbelijdenis begint op te zeggen.
Maar in ieder geval wel, dat wat in de etalage van zijn leven te zien is, niet anders is dan wat in de winkel onder de toonbank ligt of achter in de winkel in het magazijn ligt opgeborgen.
Aan kerkmensen wordt nogal eens verweten, dat de waren, die zij in de etalage uitstallen, er heel anders uitzien dan de woorden, die zij achter de schermen hoog houden.
In het magazijn geldt, dat de Here God barmhartig en genadig is, lankmoedig en rijk aan goedertierenheid.
Maar in de etalage merk je daar weinig of niets van. Daar geldt: oog om opg en tand om tand. Daar wordt je het mes op de keel gezet.
Daar wordt eindeloos doorgezeurd over kleinigbeden.
In het rnaqaztin wordt het als een kostbaar goed bewaard: God was in Christus de wereld met zichzelf verzoenende, door hun overtredingen hen niet toe te rekenen. Maar wat daarvan over de toonbank komt is wel erg mager. Er wordt veel onverzoenlijkheid verkocht en overtredingen worden breed uitgemeten.
Het woord 'verzoening' kan er niet af. Het besterft op de lippen.
In het magazijn ligt een geweldig stuk muziek opgeslagen. Daar wordt het hooglied van de liefde gespeeld.
Geloof, hoop en liefde, maar de meeste van deze is de liefde. Die niet opgeblazen is, die niemands gevoel kwetst, zichzelf niet zoekt, niet verbitterd wordt, het kwade niet toerekent. ..
Maar in de etalage zijn zulke artikelen niet te vinden. Het lijkt allemaal erg op die winkelier, die een bord in zijn etalage had gezet: wat u hier niet vindt, vindt u binnen.
Mensen, die geloven aan de God en Vader van Jezus Christus, maar het geloof ligt veilig opgeborgen in het magazijn van hun leven, misschien ook wel opgestapeld in de winkel, maar in de etalage wordt het niet zichbaar.
Daar hebben ze een bord: wat u hier -niet vindt, vindt u binnen.
De winkels met hun etalages.
Iedereen heeft een etalage.
Misschien hebt u helemaal geen winkel, maar een etalage hebt u wel.
Overal waar u bent. Overal waar u heen gaat.
Want daar wordt iets zichtbaar van de achtergronden, van waaruit u leeft, van uw levensovertuiging, van uw geloof.
Ook van uw ongeloof.
"Ik heb geloofd, daarom heb ik gesproken."
Wat in uw magazijn ligt, moet in uw etalage te zien zijn - Aan de straatkant
Dit artikel van de hand van Mr. Dr. J. Meulink knipten wij uit het mededelingenblad van de Ned. Gereformeerde Kerk te Enschede Zuid: 'TOT UW DIENST'.
Het is een uitstekend ding, dat Dr. Meulink zo de vinger legt bij een bijzonder zwakke plek in het leven van de christenen. Een tweeslachtige houding in de beleving van het evangelie blokkeert de doorbraak van het Godsrijk. Wat dat betreft is dagelijkse zelftoetsing absolute noodzaak!
Alleen christenen, die mensen zijn uit één stuk, worden door de Heer der kerk, Jezus Christus, gefeliciteerd.
(zie Mattheüs 5:8).
Bij reinen van hart" gaat het namelijk niet om morele reinheid, maar om religieuze reinheid. Het verraadt tegelijkertijd de diepe ernst van onze opstelling naar binnen en naar buiten toe. Het gebed om bewaring en vermeerdering van de kerk (zie zondag 48 H. Cat.) vraagt onze permanente positieve geloofsinzet!
Enschede, O. Mooiweer
Wat gebeurde er in Nijmegen?
We waren bijeen in het huis van broeder Meima en na een levendige bespreking troffen we bij de collecte een enveloppe aan. Die was afkomstig van de zusters Ursulinen, in wier kapel de nederlands gereformeerde kerk op zondagen bijeenkomt.
En wat zat er in? 1000 gulden! Rome op zijn best.
Dan gaat er wel iets door je heen in het Willibrordjaar.
Zo mocht broeder Willibrord beginnen in Nederland met de ene en ongedeelde kerk en nu liggen de denominaties voor het oprapen, helaas ook in Afrika.
Toch gaan we vol hoop en verwachting verder met de verkondiging van het Evangelie in zoeloeland, met het jeugdwerk, met de kadervorming, met de gemeenteopbouw en met de pred ikantenopleid ing.
Het is God die dit alles doet.
Missio Dei - zending van God.
Hij leidt alles, gedreven door zijn verlossingswil, want Hij wil niet, dat iemand verloren gaat.
Dit alles in een veranderend Suid-Afrika, waarin ontspanning het woord van de dag is. Wie weet, komt er nog eens aan de zuidpunt van Afrika een land, waarin zwart en blank in bestendige vrede sarnenleven, waarin mensenrechten voor allen gegarandeerd zijn, wanneer blank en zwart elkaar de hand reiken tot een betere samenleving.
Ik had een droom en een gebed.
Dit artikeltje kwamen we tegen in 'BAYEDE' - Heil de Koning - Mededelingen over het zendingswerk van de Ned. gereformeerde kerken van Bunschoten-Spakenburg en Leerdam.
Het werd geschreven door de zendeling van Leerdam, Ds. R. Keesenberg, die na een verlofperiode korte tijd geleden opnieuw naar het zendingsveld in Zuid-Afrika vertrokken is.
Wat gememoreerd werd mag ons stimuleren het missionaire werk van onze kerken een warm hart toe te dragen! Zending blijft Rijkstaak no 1.
Als we ons dat bewust zijn zullen we onze volle medewerking verlenen in gebed en offer!
Enschede, O. Mooiweer