Boekbespreking
1990-03-16
M. de Jonge, Voorburg - Jaargang 34
- nummer 6
Wie is hier niet verlegen?
Ds. J.J. Arnold - Wie is hier niet verlegen? (over ziekenbezoek)
Uitg. Oosterbaan & Le Cointre, Goes 96 blz. prijs f 10,25
Wat een goed boekje! Over een heel moeilijke zaak. De titel laat al direct zien hoe bescheiden de schrijverzich opstelt. 't Is ook niet van: zus doen of zo laten, regeltjes. 't Is gericht op een bewustmaken van de noodzaak van bezoek aan zieken, wat zo'n bezoek betekent, inhoudt, zowel voor de zieke als voor degene .die 't bezoek aflegt.
We mogen delen in visie en ervaringen van deze 74-jarige emerituspredikant van de Gereformeerde kerk (vrijgemaakt) te Amersfoort. Ze geven aan hoe je met wijsheid-uit-de-Schriften je zieke broer/zus dienen kunt. En dat en hoe je je voor zo'n bezoek voorbereiden moet.
Het eerste deel van het boekje is een soort introductie: wat ziekzijn is , wat gezondzijn is en betekent; het verband tussen ziekte en zonde/ beproeving, als tegenkomen van onze HERE, maar ook (soms) als activiteit van Satan. Verder hoe de nood van de zieke te peilen en je te oefenen in luisteren naar wat hij/zij op het hart heeft.
Indrukwekkend vond ik wat ds. Arnold schreef over onze Middelaar, die onze ziekten gedragen heeft (Jes. 53): "Hij kon ook verkouden worden. Hij kon ook last van hoofdpijn en van griep krijgen. Hij was net zo min immuun tegen ziekteverwekkende schepselen als Judas of Pontius Pilatus. (...) Hij is lichamelijk, maar ook psychisch in nood geweest.
Dat was toen Hij stond vlak voor zijn groot lichamelijk en diep geestelijk lijden." (35) Zo'n Middelaar hebben we, die kan mede-lijden hebben met onze ziekten. Hij heeft volkomen dezelfde beproevingen (en ziekte-ervaringen) gekend als wij (Hebr. 4). Daarover met elkaar te spreken is goed, nodig. Je bent dan ook niet gauw uitgepraat.
Na een aantal ervaringen van contacten met (vermeende) zieken geeft het tweede deel van het boekje inzicht hoe onze zieken te bezoeken.
We mogen ze in hun lijden, evenmin als hun huisgenoten, alleen laten.
Gemeenschap der heiligen is in de gemeente: omzien naar de' zieke broer en zus of het zieke kind. Dat is niet enkel taak van predikant en andere ambtsdragers, het moet de gemeente op het lijf geschreven zijn, al zal niet ieder elke zieke behoeven te bezoeken. Werkverdeling is aan te bevelen, taak van onze diakenen?
En als je dan oog in oog met de zieke zit, val dan niet (niet direct) hem op het lijf met bijbelteksten, die ook wel eens buiten alle verband gehanteerd worden. Spreken uit en naar de Schriften isniet eenvoudig . en vereist inzicht. Luister ook geduldig naar de zieke, die misschien wat op 't hart heeft en 'kwijt wil.
Een boekje met een bescheiden omvang, met bescheiden pastorale adviezen, de gemeente dienend in haar onderling verkeer. Het is verschenen in de serte 'Pastoraal perspectief'.
Je zoudt wensen dat over dit onderwerp eens op bijbelkringen gesproken werd. Stof te over voor gesprek en voor doen.
Als er een tweede druk zou komen (en dat is het waard) moet er wel meer zorg aan de 'correctie besteed worden ..