Zending

1990-05-25
  • Jaargang 34
  • nummer 11
De stad en het Evangelie (1)
Bevolkingstoename
Het is duidelijk dat de wereldbevolking nog steeds explosief stijgt. In de NRC van 14 mei jl. stond een uitgebreid verslag van een bijeenkomst van 'gezinsplanners' uit de diverse landen der wereld. Een paar conclusies uit het rapport dat ze uitbrachten (voor het geval u in deze of andere krant berichtgeving hebt gemist): In het jaar 2000 A.D. schat men de wereldbevolking op 6,3 miljard, wat een toename van 1 miljard in dit decennium zou betekenen ...
"Aan het einde van de volgende eeuw zal de wereldbevolking zijn verdubbeld of zelfs verdrievoudigd.
De bevolkingsgroei gaat het snelst in de arme landen. Dit kan rampzalige gevolgen hebben voor het milieu."
Verderop in het verslag in de NRC las ik: "Van de verwachte bevolkingsgroei zal Zuid-Azië 31% voor zijn rekening nemen, Afrika 23%. In Europa, Noord-Amerika en Japan zal de bevolking de komende tien jaar met slechts 6% toenemen."

Wat 't betekent
Wie de gevolgen van zo'n bericht overzien wil kan zich op vele wijzen laten informeren. Zelf ontleen ik mijn gegevens aan een klein maar alleszins belangrijk boekje, No Stranger in the City met als ondertitel 'God's Concern for Urban People' (uitgave Inter Varsity Press en STL-Books, in Groot-Brittannië (1989). Daarin geven negen 'evangelical' schrijvers een alleszins belangrijke en tot nadenken stemmende bijdrage wat we, als mensen - gelovigen - in het Westen met die groei van megasteden aan moeten. Samen met andere informatie (waarover later) is het m.i. onmisbare lektuur voor ons, waarbij voldoende kennis van het Engels dan voorondersteld is.

Steden
In de hele wereld neemt het fenomeen 'mega-city' (zeg maar stadsconcentratie) explosief toe. De aantallen steden nemen explosief toe, maar hetzelfde geldt, in nog veel sterkere mate, voor de bevolking van de diverse steden. Om dat te illustreren neem ik maar eens een aantal gegevens uit tabellen over, waar het gaat over de grootste steden ter wereld. Steeds staat daar het jaar 1990 en het jaar 2000 centraal.
We zien dus de groei die men in de komende tien jaar verwacht.

Mexico City
nu: ruim 21 miljoen
in 2000: ruim 26 miljoen

Sao Paulo (Brazilië)
nu: ruim 18 miljoen
in 2000: 24 miljoen

Tokio/Yokohama (Japan)
nu: ruim 17 miljoen
in 2000: 100.000 minder

Calcutta (India)
nu: 12,6 miljoen
in 2000: 16,6 miljoen

Bombay (India)
nu: bijna 12 miljoen
in 2000: 16 miljoen

Noordoost-USA
(Boston, New Vork, etc.)
nu: 15,3 miljoen
in 2000: 15,5 miljoen
Zo gaat het nog een poos door met de dertig grootste steden.

Conclusies
Wie de cijfers bekijkt kan een paar conclusies trekken: - er zijn wat stadsconcentraties die ietwat minder grote bevolkingen krijgen. Groot-Tokio wordt ietsje minder bevolkt, in de komende tijd.
De Noordoostkust van de VS krijgt iets meer mensen (zo'n 200.000 verwacht men), maar zakt niettemin van de vierde plaats op de ranglijst nu naar de zesde over tien jaar.

- de steden in de arme landen zijn nu al veel groter en groeien ook veel harder dan de nagenoeg alle steden in de meer welvarende delen van de wereld.
Na de grote concentratie van New Vork en omstreken komt Los Angeles (Californië) op de elfde plaats (ruim 10 miljoen). Over tien jaar staat die regio op de achttiende plaats ...
Londen, nummer 13 met 9,5 miljoen, is over tien jaar nr. 27 met 9,1 miljoen.
Moskou (nu nr. 16) is dan nr. 22; Parijs, nu nr. 19, is dan nr. 25. Allemaal voorbijgestreefd door Shanghai, Buenos Aires, Seoel, Rio de Janeiro, Delhi, Kairo, Jakarta, Bagdad, Teheran, Karachi, Istanboel ...
- vergelijk de bevolking van een stad als Mexico City (26,3 miljoen dus) of Sao Paulo met 24 miljoen eens met de bevolking van Canada (25 miljoen) of Australië (16 miljoen).
En stel je die enorme landen qua afmeting eens voor, naast een overkokende stad! Wie weet, vatten we dan een beetje wat dat betekent.
Toen ik in Calcutta was, afgelopen jaar, was ik me erg bewust dat ongeveer onze hele bevolking in die ene stad had kunnen wonen. Die onafzienbare mensenmassa's die voortdurend een verkeerschaos vormen.
Je kunt nooit opschieten, waar dan ook. En zelden heb ik me zo volstrekt mistroostig gevoeld als toen ik, gelukkig zonder al te veel haast te hebben, met van het stadscentrum van Bombay naar het vliegveld moest begeven. In mijn taxi ging het tergend langzaam naar mijn bestemming.
En overal de uitlaatgassen, de hitte, het kokende metaal, de opstoppingen.
Mensen, mensen, waar je je oog ook richtte. Het vereist wellicht een of twee van zulke ervaringen om de omvang van de bestaande (en nog meer de komende) NOOD te beseffen. In onze wereld, waarin Amsterdam, onze 'grote stad' niet of nauwelijks op de lijst van de vierhonderd grootste steden zal voorkomen...

Wat moet je met dit alles, als mens, als christen? Natuurlijk, als westerling wil iedereen, denk ik, zo snel mogelijk zo'n gigantische bevolkingsconcentratie aan de andere kant van de globe achter je laten.
Weg van het zinderende Bombay, Delhi of Sao Paulo. Maar daarmee zijn ze er nog wei ...

In zijn magistrale boek 'The Meaning of the City' zei de Franse christensocioloog Jacques Ellul (dat al weer zo'n 20 jaar oud is) dat God tegen de stadsstruktuur als zodanig is. De stad als stad ligt onder Zijn gericht argumenteerde Ellul. In het door mij geciteerde boekje lees ik (p. 27) dat de geschiedenis leert dat "God has an unending love affair with the city." Wat is in dezen nu de juiste opvatting? Ik weet het, eerlijk gezegd, aan geen kant. Maar het is wel goed om er een volgende keer verder op door te gaan.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief