Tussen kerk en keuken
1990-05-25
Verkering- Jaargang 34
- nummer 11
"Zo meid, hoe gaat het er mee," zei een kennisje van me die ik al een tijdje niet gezien had. Ze schoffelde haar voortuintje met afgemeten korte bewegingen.
"Bloeiend," zei ik en keek naar de grond waar geen onkruid te bekennen was.
"En met jullie?"
Ze haalde haar schouders op. "Mineke heeft weer een vriend."
"En," leefde ik mee.
..Weer niets," zei ze en woelde de grond driftig om. Tuinieren is een bezigheid waarbij je je heerlijk uit kunt leven.
..Is die jongen niets, of is hij niets,"
vroeg ik onduidelijk, maar ze begreep me wonderwel.
..Een beste jongen, maar een volslagen heiden. En als het geen heiden is, dan is het wel een Mohammedaan,"
zei ze somber ... Nooit eens gewoon gereformeerd. Altijd wat bijzonders.' , ..Pas op... Je maait je viooltjes af,"
waarschuwde ik.
"Soms ben ik gewoon jaloers op de moslims, weet je dat," zei ze terwijl ze een vergeetmenietje omhaalde .
..Die kunnen tenminste nog eens iets voor hun kinderen regelen. Die voorlaatste van Mineke had al een verloofde in Turkije. Mooi dat hij het uitmaakte met Mineke omdat zijn vader tegen de verkering was. Enfin, dat was tenminste weer mazzel. Ik maakte me al zorgen over hun eventuele kinderen."
Nu sprak zij een gedachte uit die heel wat ouders met kinderen in de huwbare leeftijd wel eens gehad zullen hebben. En ik moet heel eerlijk zeggen dat het idee ook wel eens in mijn hoofd is opgekomen. Er zit beslist een aardige kant aan. Neem nu eens zo'n 'Ontmoetingsdag' , zoals die een paar maanden geleden in Barneveld werd gehouden.
Wat zou het plezierig zijn als je oude vrienden, die je tijden niet hebt gezien, eens kon vragen naar het aanbod in zijn of haar gezin. Zo van .....Ik heb nog een aardige jongen rondlopen, en ik zie dat jij een alleraardigste dochter hebt."
AI was het maar omdat je een plezierig stel schoonouders voor je kinderen uit kon zoeken. Dat moet je niet onderschatten. Denk maar eens aan toekomstige verjaardagen. Dan zit je toch mooi ook met familie van de andere kant. En als het goed is, zie je ze een behoorlijk aantal avonden in het jaar.
Ik legde deze overwegingen voor aan mijn vriendin Fieke, want die is in deze dingen een stuk verder dan ik. Bij ons is alleen Joris stevig aan een vriendinnetje eh eerlijk is eerlijk, hij heeft goed uit zijn ogen gekeken.
De rest fladdert nog wat, of is te jong voor deze besognes. Terwijl ik dit schrijf kan de situatie veranderd zijn natuurlijk. Dat is het onrustige van de toestand. Fieke ordende net haar keukenkastjes toen ik binnenkwam en haar oordeel vroeg. Ik zei: ..Fieke heb jij nu nooit eens de behoefte gehad om iets voor je jongens te regelen. Het lijkt me zo praktisch."
..Kind ... Spaar me," antwoordde ze.
..Stel je voor dat ze bonje krijgen.
Dan is het meteen jouw schuld. Emmers verwijten krijg je over je heen."
Daar zag ik de logica wel van in, maar ik nam node afscheid van mijn idee.
..Je kunt beter bidden," zei Fieke nog ervaren. En dat nam ik van haar aan.