Twintig jaar christelijke hulpverlening (6)
1990-06-22
Helpen is de kunst de ander te helpen zichzelf te helpen, schreef ds. De Vries in zijn introdukties voor de hulpverlening en het toerustingswerk, de twee 'poten' van de Stichting voor Jeugdwerk en Maatschappelijk Werk.- Jaargang 34
- nummer 13
Binnen het toerustingswerk krijgt dat helpen vorm in cursussen waarbij ambtsdragers, gemeenteleden, ouders, leiders van jeugdverenigingen of kerkeraden zich kunnen bezinnen op hun taak in de gemeente en zich kunnen oefenen in het 'helpen door niet te helpen'.
We kennen vanuit de Bijbel zo goed onze taak hoe we naaste moeten zijn.
We voelen van alle kanten aan wat de bedoeling is maar in de praktijk valt dat zo vaak anders uit. En daar staan we dan met onze goede bedoelingen en we begrijpen vaak niet waarom dat gesprek zo slecht liep of waarom dat kind zo onbereikbaar is of waarom die mensen niet vertellen wat ze dwars zit of waarom die relatie verstoord is of dat huisbezoek totaal niet liep. En dan komt de vraag op: wat kan ik eraan doen?
In de toerustingscursussen probeer ik heel praktisch een houding, inzicht en technieken aan te leren die leiden tot meer onderling begrip. Meer gesprek in plaats van diskussie, meer zoeken naar de mogelijke oplossing van de ander dan te komen met je eigen advies. Akseptatie in plaats van verdediging, overleg in plaats van partijdigheid, gezamenlijkheid in plaats van polarisatie, verzoening en liefde in plaats van onverschilligheid en wrok.
Helpen in pastorale zin, als naaste, begint bij het besef dat de ander ànders is dan jezelf. Of dat nu dat dwarse gemeentelid is, dat eigengereide kind, die stille vrouw of die jongere die liever niet naar de jeugdvereniging of de kerk gaat. In dat 'anders' staat de ander naast en tegenover jou. Hebben-wl] elkaar iets te zeggen en acht ik de ander uitnemender dan mijzel~? Naaste zijn is de ander helpen zijn kwetsbare bestaan te dragen. .
Helpen is in de praktijk: leren luisteren, leren kijken naar de ander, leren omgaan met jezelf als instrument om te helpen in het besef dat God ons allemaal lief heeft zoals we zijn.
Helpen is niet de ander mijn waarden, ideeën en oplossingen opleggen en vervolgens verbaasd of boos zijn dat de ander mijn raad niet opgevolgd heeft. Hulpverlenen is 'er zijn', is elkaar er bij roepen, elkaar tevoorschijn roepen, zoekend naar het eigene en de bedoeling van de ander.
En dat is breekbaar omdat we allemaal zulke kwetsbare mensen zijn met een heel eigen geschiedenis. Je moest eens weten ...
Vanuit deze achtergrond worden de cursussen opgezet en krijgen cursisten theoretische en praktische instructies betreffende hun houding, gesprekstechniek, het omgaan met mensen, het omgaan met zichzelf in relatie tot anderen. Zo'n ondersteunende cursus kan helpen bij het tot stand komen van een beter contact tusen elkaar. Ik hoop dat zulke cursussen helpen de gemeente op te bouwen. Dat is de reden waarom ik dit werk doe. Juist in de gemeente zie je dat mensen veel voor elkaar kunnen betekenen en dat ook graag willen. Maar het lukt niet altijd. Vaak kunnen eenvoudige inzichten en vaardigheden hierbij een ondersteuning zijn. Het gaat er toch om dat we samen één groot gezin zijn, met kopstukken, dwarsliggers, stille helpers, voortrekkers, achterbUjvers, grote monden, kleine hartjes, maar steeds met de opdracht elkaar lief te hebben.
Hermine de Rijk
| Hermine de Rijk is als cursusleidster verbonden aan de Stichting voor Jeugdzorg en Maatschappelijk Werk. Dit artikel is het laatste in een serie van zes artikelen in het kader van het 20-jarig bestaan van de stichting. Aan de hand van het thema 'twintig jaar christelijke hulpverlening' werden zo de medewerkers alsmede het werk van de stichting aan u voorgesteld. |