Tussen kerk en keuken
1990-06-22
Bidden- Jaargang 34
- nummer 13
Ooit heb ik eens een predikant verzocht om te preken over bidden! We waren in die tijd vacant en hadden dus heel regelmatig predikanten uit de regio. Een van die predikanten had die zond~orgen gepreekt op een manier die mij bijzonder aansprak en ik had in het kerkblad gelezen, dat hij een maand later weer bij ons voor zou gaan. Omdat het gebed en met name de verhoring daarvan me nogal bezig hield in die tijd, dacht ik verheugd: "Ha ... Ik vraag of hij er eens over wil preken." Na afloop van de dienst stapte ik op het kerkepad op hem af en deed mijn verzoek. Het tijdstip was waarschijnlijk niet gelukkig gekozen, want op zijn gezicht verscheen een uitdrukking, die je ook bij moeders op verjaarspartijtjes aantreft. U kent de situatie wel: Je hebt ieder kind voorzien van appelsap en het is nog niet op, of een kind vraagt: "Hebt u ook cassis?"
Misschien had hij' ook het gevoel van: verdraaid ... heb ik net over vergeven gepreekt ... zou ze soms niet hebben geluisterd, dat ze nu meteen weer om iets anders vraagt.
Met een vriendelijkheid waar punten irritatie doorheen prikten, vroeg hij mij "Hoezo?"
Ik merkte wel dat het niet goed viel, maar je kunt in zo'n situatie moeilijk meer terug krabbelen en: "Oh ... laat maar zitten alsjeblieft!" zeggen. Ik gaf e een draai aan en prevelde iets nietszeggends.
Een dag later spoedde ik me naar de bibliotheek. Er zijn aardig wat boeken over het onderwerp geschreven, dus na een tijdje was ik er wel min of meer uit. Toen ik naderhand aan een bevriende predikant de situatie vertelde, schoot hij in de lach en vertelde dat je een dominee op de kast jaagt, als je na afloop van een preek om iets anders vraagt.
Ik neem het maar aan, hoewel ik het vreemd vind.
Een zanger, een toneelspeler of een musicus, maak je gelukkig met een hartelijk applaus en door luid "bis"
te roepen. Maar predikanten lijken anders in elkaar te zitten. Hoewel. ..
Nu zul je in de kerk niet vlug applaudiseren, laat staan dat je 'bis' roept.
Onze Pinksterbroeders en zusters laten hun instemming blijken door een luid 'Halleluja', maar ons, Nederlands Gereformeerden, blijft kennelijk niet veel anders over dan een ingetogen "U heeft mooi gepreekt".
Als ik predikant was, dan wist ik het wel. Eén keer in de twee maanden mochten mijn gemeenteleden een verzoekprogramma bij me indienen.
Met liederen!
De duur van de kerkdienst hield ik wel in eigen hand, want voor dat ik het wist kreeg ik het verzoek: "Over Jona in de walvis ... en in tien minuutjes alsjeblieft!" Ondertekend Reinier Maljers!