Advent met Simson (2): Ruw kunstwerk
2010-12-24
- Jaargang 54
- nummer 25
| Zijn ouders wisten niet dat het de Heer was die hier op aanstuurde. (Rechters 14:4) |
Je staat er met je neus bovenop. Een modern schilderwerk. De dikke klodder verf valt bijna van het doek. Het lijkt er wel opgesmeten zonder bedoeling. Dan doe je een stap terug. Je ziet meer klodders. Ze raken elkaar. Ze lijken zelfs wel samenhang te hebben. Dan doe je nog een stap terug. Je ziet het hele kunstwerk. Het totaalplaatje. De naam van de schilder in beeld. Steeds beter snap je het. Je kent de schilder. Je weet wat hem beweegt.
Zo ongeveer zit het met Simson in Rechters 14 en 15. Dicht met je neus er op zie je een klodder Simson. Wild, ongestructureerd, ruw op het doek gesmeten. Je doet een stap terug en ziet nog meer klodders Simson. Ze raken elkaar. De ene klodder lijkt de andere op te roepen. Nog een stap verder terug geeft zicht op het hele plaatje. Rechts onderin staat de naam van de schilder. Je kent Hem. Je weet wat Hem beweegt.
Dat hele ruwe kunstwerk blijft in detail onbegrepen als je de kunstenaar niet in beeld hebt. De ouders van Simson begrepen het niet. Simson die trouwt met een buitenlandse vrouw. Dat kon toch niet de bedoeling zijn.
Twee hoofdstukken lang gaat Simson in reactie op de Filistijnen flink te keer. Tegelijk staat er bij dat de Geest van God Simson aanzette tot daden. Een wonderlijk bijna tegenstrijdige combinatie.
Simson in actie, in al zijn onbehouwenheid. Zelfs een scheve schaats rijdt hij. Waarom zou dit allemaal in het boek van God staan?
Het volk Israël zat al zo’n 60 jaar onder het bestuur van de Filistijnen. De hele cultuur en godsdienst raakte doortrokken van de Filistijnse kijk op het leven. Maar niemand vond dat een probleem. God grijpt in en geeft een rechter. In Rechters 15 lees je echter dat de acties van Simson niet op prijs worden gesteld. Let wel: door zijn eigen volksgenoten! ‘Simson, waar ben je toch mee bezig man! Je weet toch dat de Filistijnen aan de macht zijn.’ God geeft een redder maar het volk is zwaar ingedut en wil niet gestoord worden in de rust. De redder wordt uitgeleverd aan de vijand. Waar kennen we dat toch van?!
De daden van Simson zijn Gods vuvuzela op het oor van het volk: WAKKER WORDEN!
Het volk leefde front-loos. Het ging immers prima zo. Waar zullen we moeilijk over doen?! De ogen moeten opengaan voor het front.
Was het niet God zelf die ooit een front creëerde? Vlak na de zondeval klonk zijn door liefde gedreven woord: ik zet vijandschap tussen jou en de vrouw…
Wat is dat toch met Israël? Wat is dat toch met mensen? Wat is dat toch met ons vandaag? We mogen God kennen, met Hem leven, maar we dutten zo makkelijk in. We leven in een cultuur waarmee we soms amper een front ervaren. We gaan vrijwel geruisloos mee in de sfeer van advent. ‘Vrede op aarde’, klinkt door de straten en streelt onze harten. Wat is het toch een lekker feest! Lekker ronddobberen in ons religieuze bubbelbad: God heeft ons immers lief. Gelukkig is dat allemaal heerlijk waar! Maar het is zo front-loos.
De komst van Jezus in deze wereld betekende vrede, maar het liep uit op een gruwelijke dood aan het kruis. De zwangerschap van zijn moeder zette haar hele leven op de kop, ze was nog maagd. Geen wonder dat ze voor lange tijd vlucht naar Elisabeth. Jozef wilde zelfs in stilte van haar scheiden. Vrede op aarde…, nou nee!
En als hij nog maar acht dagen oud is horen we Simeon in de tempel ernstige woorden spreken. ‘Maria, een zwaard zal door je ziel gaan’. En ‘deze is gegeven tot een val en opstanding’. Vrede op aarde…, nou nee!
Jezus sprak zeer confronterende woorden: ‘witgepleisterde graven zijn jullie’. In de Bergrede lees je radicale woorden over navolging. Je kruis moet je op je nemen. Vrede op aarde…, nou nee!
Nou nee? Natuurlijk wel, maar alleen vrede door Jezus. Hij is de overwinnaar in jouw plaats.
De evangeliën doen een groot appèl op mensen die front-loos leven. Waar ligt jouw front? Zie je het nog dát er een front is? Ben je wakker?
Geen lievige Jezus. Maar een Jezus vol liefde en waarheid.
Hoe dichter je bij Hem komt, hoe meer je ontdekt waar jouw front ligt. Hoe meer in de cirkel van zijn volmaakte leven, hoe meer er onthuld wordt. Hoe meer je ontdekt waar keuzes in jouw leven gemaakt moeten worden.
Ten diepste is dit de meest lastige strijd voor een mens: het leven niet langer naar je toe vechten, maar je overgeven aan Jezus. In alles. Hij die jouw leven leefde, hij die jouw strijd streed, Hij die jouw dood stierf, Hij die jouw opstanding is.
Een ruw kunstwerk, verlossing door de diepte. Jezus, confronterend. Advent, wat had je anders verwacht dat jij nodig zou hebben?!
Drs. Jaap van den Bos is predikant van de GKV Hengelo.