Masakhane-3 – een impressie
2010-10-15
Zuid-Afrika was dit jaar een populaire bestemming. Natuurlijk vanwege het WK voetbal, maar ook in de rubrieken Wereldwijd en de Vertrekhal komt het land regelmatig langs. Het bouwproject Masakhane-3 geven we wat extra aandacht. Dit project komt voort uit de NGZN, een zendingsvereniging waar meer dan dertig NGK’s lid van zijn. Het doel van de reis: een multifunctioneel centrum bouwen ten behoeve van zowel de gemeente van Nondweni als Zamimpilo, een NGO die kinderdagopvang verzorgt. In totaal bezochten drie groepen uit Nederland Zuid-Afrika. Op deze twee pagina’s drie fragmenten uit reisverslagen van deelnemers en bijbehorende foto’s.- Jaargang 54
- nummer 20
Meer weten? www.masakhane.info of www.ngzn.org.
Hand in hand met iedereen God gedankt
Op 18 juni vertrok de ouderengroep van Masakhane 3 naar Zuid Afrika.
Onze groep bestond uit 18 personen, 13 mannen en 5 vrouwen, onder wie Leni uit Schiedam, met respectabele leeftijd van 81 jaar.
In Vrijheid ontving het echtpaar Krüger ons (Fritz, Jansje en de 2 kinderen) en trakteerde ons dezelfde avond op een lekkere barbecue. De volgende dag bezochten we naar diverse kerkjes, zoals in Nondweni. Daar konden we de contouren van de staalconstructie van ons project al konden zien. We vertelden over het doel van onze reis.
‘We kwamen iets bouwen voor onze verre naaste, want dat zijn jullie. Wij zijn allen broeders en zusters in Jezus Christus.’ Deze mededeling werd vaak met applaus beantwoord.
’s Maandags legde Leni de eerste steen.
Dat was voor haar en voor ons een emotionele gebeurtenis. Iedere dag zagen we het gebouw groeien, terwijl de vrouwen in Vrijheid bezig waren met het naaien van de gordijnen voor dit gebouw en voor de kindercrèche waar tijdelijk de kerkdiensten verzorgd werden. Op de laatste werkdag hebben we aan het einde gezamenlijk met alle leden van de groep en alle Zoeloemedewerkers gegeten. Daarna zijn we in een kring in het gebouw gaan staan en hand in hand met iedereen God gedankt voor de mooie dingen, die wij daar mochten doen. We sloten af, door samen het ‘Onze Vader’ te bidden.
Daarna ging een Zoeloevrouw voor in gebed (ongeveer 5 minuten en dat allemaal onvoorbereid, onbegrijpelijk waar ze het vandaan haalde) en ook zij sloten af met het ‘Onze Vader’ in het Zoeloe. Ook hebben de Zoeloes nog liederen gezongen. Dit waren momenten, die zeer emotioneel waren en kippenvel veroorzaakten en waarbij we een brok in de keel kregen. Dergelijke dingen vergeet je nooit meer.
Na 3 dagen Drakensbergen reisden we terug naar Nederland. Voor iedereen in onze groep was dit een reis en een ervaring, die ze niet graag hadden willen missen.
Ab van Meerveld
Terug in Nederland moeite met het leven hier
Samen met mijn vader ben ik deze zomer met Masakhane-3 naar Zuid-Afrika gegaan. Een vader in de bouwkerngroep betekent dat je al lang van te voren kan meeluisteren naar de plannen van de bouw.
Natuurlijk hebben we veel en hard gewerkt, elke dag om half zeven op om op tijd aan de ontbijttafel te zitten.
Vaak waren we pas weer tegen zes uur ’s avonds ‘thuis’, maar er was gelukkig genoeg tijd om gezellig bij het vuur te zitten.
De laatste zondag werd het kerkgebouw voor het eerst in gebruik genomen door de gemeente van Nondweni en wij mochten erbij zijn.
Ik heb veel mooie herinneringen aan Masakhane-3. Zo werden we toegezongen worden door een groot koor van leerlingen van de High School van het Inkamana klooster. Dat was enorm indrukwekkend.
Ik heb gemerkt dat het aanpassen aan het leven daar makkelijk gaat. Maar dat je, wanneer je weer terug bent in Nederland, moeite hebt met het leven hier. Wij zijn verschrikkelijk rijk en toch kunnen we over van alles zeuren.
Wij kunnen nog veel leren van ons zendingsgebied Nqutu.
Martine Helder
Een andere kijk op de mogelijkheden
We hadden vooraf natuurlijk al een aantal vergaderingen gehad, maar toch bij vertrek naar Zuid-Afrika vanaf Schiphol, kwam de vraag bij me op: ‘Hoe heten de andere deelnemers ook al weer?’ Toch wel spannend allemaal, bouwen met onervaren mensen in een vreemd land.
We hebben naast de bouwwerkzaamheden ook andere kanten van het leven in Zuid-Afrika mogen aanschouwen.
We hebben kinderopvanggelegenheden, kerkdiensten, ontwikkelingshulpprojecten bezocht.
Als slot van de reis zijn we nog een paar dagen in het natuurpark bij Santa Lucia geweest, veel wilde dieren gezien en hebben we mogen genieten van de mooie natuur.
Een geslaagde zomervakantie voor mij en een andere kijk op de mogelijkheden in het leven.
Ook wat de zendelingen en ontwikkelingshulp mensen voor een werk verzetten heeft mij echt geraakt, ze hebben ons liefdevol opgevangen en ons veel van Zuid-Afrika laten zien. Bij dezen een bedankje aan de familie Krüger en Baron.
Robin van der Lijn