Helderziendheid
1990-09-28
Bij ons artikel 'Waarzeggende dromen' gleden we even over de uitspraak van Mevr. Y. heen: "maar staat die map niet tussen de grote kast en de muur?" Dat vroeg ze, nadat ze gezegd had dat ze de map nooit gezien had. En ons antwoord was: "knap geraden", want "dat was de plaats".- Jaargang 34
- nummer 20
Nu gaan we daar even op door. Hoe wist mevrouw Y dat die map, haar onbekend, tussen de kast en de muur behoorde te staan? We zoeken het antwoord nog niet, maar willen u eerst nog enkele andere gevallen van helderziendheid voorleggen, zodat u een bredere kijk op het verschijnsel krijgt. Gevallen, zoveel mogelijk uit eigen en naburige ervaring; dan behoeven we weinig bij de litteratuur aan te kloppen.
Gevaren van helderziendheid
1. Jaren geleden - het was ten tijde van het maandblad 'Ruimte', dus 1952/4- zei onze hoofdredacteur in een vergadering: "ik kreeg een artikel van AB, die door jou was uitgenodigd; wil je het eerst lezen?"
Ik antwoordde: "hoeft niet, een artikel van AB is altijd belangrijk".
- "Mag ik het dan eens zien?", vroeg een mederedacteur.
- "Had jij het soms eerst willen beoordelen?", sneerde ik.
- "Nee, alleen het handschrift even zien".
En nu begon het. De mederedacteur vroeg: "Iemand, die langzaam en moeizaam zijn gedachten onder woorden brengt?" (Ja) "En wiens halsaders opzetten, als hij spreekt?" (Ja) "En die uiterst logisch denkt en schrijft?" (Ja) "Een leraar, in een lokaal vol mannen?"
(Ja) "Mannen in uniform - leraar K.M.A.?" (Ja)
Vraag: hoe kwam deze redacteur tot zijn juiste conclusie omtrent een hem totaal onbekende schrijver?
Toch niet alleen uit het handschrift, wel?
2. In mijn omgeving was een verdenking van fraude. Alle gegevens wezen in één richting - maar de vermoedelijke dader ontkende rustig en het absolute bewijs kon niet worden geleverd. Zelfs een ervaren expert kon, hoewel overtuigd, de schuld van de vermoedelijke dader niet bewijzen.
Ik vond het hoogst onaangenaam. In een team moet onderling vertrouwen bestaan, wil er efficiënt en prettig worden gewerkt. Eén dode vlieg, zei Salomo, kan de zalf bederven. Om die reden wendde ik me tot een landelijk bekende helderziende. Hij vroeg direct: "wilt u die man gestraft zien?"
- "Nee, dat beloof ik u, want ik weet dat u nooit meewerkt, als een zaak op straf dreigt uit te lopen. Het gaat mij om de vertrouwenssfeer".
"Goed", zei de helderziende, "u straft hem niet. Hij heeft het natuurlijk wel gedaan en dat weet u even goed als ik".
- "Is hij gelukkig met wat hij gestolen heeft?"
- "Natuurlijk niet, het ging hem meer om het experiment, en met het geld zat hij in de maag. Hij heeft er iets van gekocht" ... (volgden voorwerp en winkel).
- Er is als beloofd geen straf gevallen; de man maakte promotie naar een andere werkkring. En de helderziende wilde niet betaald worden.
3. Herhaaldelijk hebt u in de kranten kunnen lezen over zoekgeraakte kinderen. Ons land kende een helderziende, die speciaal werkzaam was ten aanzien van zoekgeraakte kinderen. Zelfs bij telefonisch consult kon hij zeggen of er overlevingskansen waren en waar het kind gevonden kon worden. Deze helderziende, over wiens vruchtbaar leven een boek is geschreven, is enkele jaren geleden overleden.
4. In onze naaste omgeving woonde een andere helderziende, wiens speciale aandacht op dieren gericht was. Zoekgeraakte honden en katten, gestolen paarden en koeien werden vrijwel altijd opgespoord.
Ook deze man is helaas niet meer.
Een boeiende persoonlijkheid.
5. Jaren geleden fietsten mijn Vrouw en ik, richting Elspeet, door de bossen.
Ineens zei H.M.: "dit lijkt me nu net een plek voor wilde varkens".
Aangezien tegenover ons twee andere fietsers aan kwamen rijden, gingen we even achter elkaar; de anderen ook. Nog net kon ik zeggen: "hier komen al 10 jaar geen varkens voor ..." of tussen de 4 fietsers stak een forse zwartkiel over!
6. Eenmaal, het was in 1956, reden we per auto over de heide tussen Uddel en Apeldoorn, de Aardhuisweg.
Zei mijn Vrouw opeens: "hoe vaak hebben we van kennissen gehoord, dat ze hier herten gezien hadden - en wij hebben ze op deze plek nog nooit ontmoet".
Op dit ogenblik moest ik stevig remmen, want 17 overstekende herten vroegen voorrang.
Dit half dozijn gevallen kunt u wellicht uit eigen ervaring aanvullen.
Het is een zo alledaags verschijnsel, dat het even een lach van verbazing oproept en dan vergeten wordt. Zegt u ook, wanneer twee mensen gelijktijdig hetzelfde zeggen: "een Joodje geboren!"?
Uit de Bijbel, die vol staat van helderziendheid, putten we vandaag alleen de geschiedenis van de profeet Elisa, omsingeld in Dothan. (2 Kon. 6:8-18). Elisa zag de omsingeling evenals zijn knecht; maar zag tevens een beschermend leger van engelen. Hij bad dat de knecht het ook mocht zien - en de knecht zag het beschermingsleger ook.
Wat is helderziendheid?
Dan nu terug naar de vraag: hoe 'wist' mevrouw Y dat de haar onbekende map tussen de kast en de muur behoorde te staan? En hoe 'wist' ik de verloren map uit de onderste lade van de muziekkast te vissen?
Enkele jaren geleden schreef ik over een Indianenstam (Opb. 11-9-87).
Daar was een grootmoeder, die haar kleindochter opleidde tot 'medicijnvrouw' en spoorzoeker. De grootmoeder bleek altijd te weten, wat het kind had uitgevoerd en toen de kleine meid informeerde kreeg ze als antwoord: "hoe weet de berin waar haar jong is?"
En ja, voor het antwoord op onze vraag moesten we eens naar de dieren kijken. "De ooievaar weet zijn seizoenen", zei Jeremia (8:7), ook de tortel en de zwaluw. De berin weet waar haar jong ronddoolt, de meeuwen de papegaaivogel weten tussen tienduizenden nesten het eigen nest te vinden. Jonge trekvogels vinden zonder hulp de weg naar het warme zuiden en de ganzen kondigen gakkend de komende vorst aan. Postduiven vinden feilloos de thuishaven. Dieren voorvoelen een aardbeving, bosbrand of overstroming - waar natuurkundigen geen voorkennis van hebben.
Rechter- en Iinkerhersenkwab
De anatomie vertelt ons, dat onze rechterhersenhelft dient voor cultuurgevoeligheid, kunst en abstract denken; de linkerhelft levert onze vermogens voor spreken, lezen, rekenen en schrijven. In onze westerse cultuur is overwegend de linkerhelft ontwikkeld, ten koste van de rechterhelft. Wij eisen al enkele eeuwen lang feiten en cijfers, gewichten en formules, afstanden en prijzen; concrete gegevens.
Maar we zijn daarmee kwijtgeraakt wat herders, poolreizigers en scheepslui vaak bezitten: het vermogen van het ruimtelijk zien, het buiten-zintuigelijk waarnemen.
Daarom valt ieder, die beide hersenhelften harmonisch en gelijkelijk mocht ontwikkelen, op, als een abnormaliteit.
Eigenlijk tragisch. De eenzijdig (dus scheef-)gegroeide mens beschouwt de oorspronkelijke mens als een abnormaliteit. En koestert meteen primitieve verdenkingen als: ongewoon, vreemd, raadselachtig dus verdacht, misschien wel occult, mogelijk zelfs demonisch! Men schuwt de 'ziener'; en denk nu eens aan 'Wieger, de dromer' uit Ulfers' roman 'Oostloorn', destijds een gereformeerde bestseller. "Primitieve volken" noemen we de mensen, die intellectueel door de mand vallenmaar die wel zonder oqen, oren of neus te gebruiken de levenswijsheid hebben opgedaan, die hen en hun cultuur in stand houdt.
Opzettelijke toepassing
Er zijn tal van laboratoriumproeven gedaan. In het ene vertrek zitten proefpersonen, die nauwkeurig noteren welke symbolen op kaarten in het andere vertrek worden aangewezen.
Niet zelden wordt tienmaal de waarschijnlijkheidsscore overschreden.
Ook wordt niet zelden een helderziende geraadpleegd voor onoplosbare misdaden. Zijn gegevens dienen niet tot juridisch bewijs (zo min als speurhonden) maar kunnen overtuigend aanwijzen, in welke richting gezocht moet worden.
Zo zitten we, via laboratoriumproeven, al gauw in de praktijk: de toepassing van helderziendheid. En komen bij de vraag: mogen we helderziendheid gebruiken? Moeten we practiserende helderziendheid mijden of consulteren?
We hebben getracht aan te tonen, dat helderziendheid een zuiver menselijk en dierlijk gegeven is, dat ons werd ingeschapen. Adam doorzag de aard van elk dier. Door eigen schuld (te sterke intellectuele eisen in het leven) is de eigenschap van helderziendheid goeddeels verdrongen; bij mannen meer dan bij vrouwen.
Maar versluierd, occult, is zo maar niet slecht. Pasdoor onjuist, oneigenlijk gebruik van onze scheppingsgaven bezondiqen we ons.
Maar denk eens mee. Wanneer iemand door scherp waarnemen en analyse van techniek, van menselijk gedrag, enz. het juiste product op het juiste moment op de juiste markt weet te brengen, wordt hij rijk. Goed of kwaad? Dat ligt aan wat hij ermee doet. En wanneer iemand door zich open te stellen voor de 'kosmische golven' intuïtief weet hoe te handelen, zal hij eveneens rampen voorkomen of rijk worden, of... tot zegen voor de medemens zijn. Goed of kwaad?
Gelukkig de mens, wiens intuïtie blijft waken, als in de slaap zijn denkvermogens rusten. Zijn nieren onderwijzen hem.