Pastorale notitie
1990-10-12
Ben je datum-gevoelig?- Jaargang 34
- nummer 21
Helaas! Ik moest mijn vrager teleurstellen.
En mezelf, want ieder mens is wel graag ergens goed in. Maar eerlijk is eerlijk: data waarbij ik 'bepaald' wordt, zijn op de vingers van één hand te tellen.Odie Oma, die alle 85 verjaardagen van haar kinderen en kleinkinderen uit haar hoofd kende!!
De verjaardagsdata van mijn ouders horen bij die éne hand. Wat een feesten vierden we dan! Een hele boel rijke ooms en tantes parkeerden hun glimmende auto's in onze arbeiders-straat. Dat riep zoveel jaloezie op bij de roomse kinderen uit de buurt, dat ze steevast een scheldkanonnade afgaven: "Kenèèn! Kenèèn!", hetgeen getrouwelijk overgezet uit plat Haags de naam weergaf van dr. H. Colijn. Zijn conterfeitsel prijkte immers bij elke verkiezing voor ons raam! En Colijn had een gemillimeterde kop, en wij ook. Maar hij had er één met een kuifje en wij moesten het zonder doen. Verschil moet er zijn. Elke maand trok vaders tondeuse zijn kalende baantjes over onze schedels.
Jongens en meisjes, dat deed er niet toe. Dat was punt één goedkoper, punt twee een noodzakelijk onderdeel van de petroleumbehandeling die we elke maand moesten ondergaan: een effectief middel tegen de Pediculus Capitis.
Goed, de verjaardagsdata van mijn ouders vergeet ik nooit. En dan de tiende Mei. Nog altijd zie ik op die dag de honderden parachutes open gaan boven Ypenburg.
En dan onze trouwdag. Daar denk ik ook aan. Wat zeg ik? Eén keer ging het mis. De kinderen zaten 's avonds te gniffelen en Moeder de vrouw diende een feestmaal op en toen was het tableau en geen traditionele azalea. Gelukkig vergat mijn vrouw het een paar jaar later. Toen gniffelden de kinderen om de capucijners met appelmoes. Tot ik met mijn blommetje voor den dag kwam.
Sindsdien vertoont ons huwelijk een stabiel karakter.
En dan zijn er de vaste data, die van lente, zomer, herfst en winter. En dan de zondag dat de klok weer wordt teruggezet en de duisternis weer over ons komt. Die datum zie ik altijd met schrik tegemoet. Om mezelf te vertroosten koppel ik er onmiddellijk de 25e en 26e december aan vast: Kerstfeest komt er weer aan! Ik weet best dat het nog drie maanden duurt, maar alla! Toegegeven: het is een mensen-inzetting en we weten niet in welke tijd van het jaar de Here Jezus geboren is. Maar ik begrijp dat de Here zijn volk datum-gevoelig maakt. Want er staat geschreven: Deze dag zal voor u een gedenkdag zijn, Ex. 12:14. Dat slaat op de exodus. Maar ook de andere grote feesten worden op bepaalde data vastgeprikt.
Kerstfeest is een groot feest: Hoe wonderbaarlijk, dat Hij die bleef wat Hij was, werd wat Hij niet was, nl. onze Broeder! Dat Hij kwam om slachtoffer te zijn in onze plaats, in onze wereld! De wereld van keizer Augustus, Pontius Pilatus, Saddam Hoessein en van George Bush. Van vluchtelingen en asielzoekers. De wereld van de Sinn Fein en de Rote Armee Faktion. De wereld van abortus en aids. Wie weet hoe onze wereld er uit ziet op het moment waarop u deze regels leest. Misschien werd het midden-oosten een bloedbad. En waarom? Om de beschaving of om de olie? De olie die we (d.w.z. onze auto's) drinken, zuipen, slurpen. Daarom! In die wereld is Hij gekomen en komt Hij. Om Zijn koninkrijk te stichten. Zijn heil en zijn gerechtigheid.
Kerstfeest komt er aan.
De 25e december vergeten we nooit.