Browsing: Special 2017

Achtergrond (beeld thehague/iStock)
0

Van wie word jij de naaste? Laat die vraag eens goed tot je doordringen. Het is een keuze, je kiest ervoor om iemands naaste te worden. Maar wat houdt dat in? En waarom wordt het van ons gevraagd? Deze vragen en de antwoorden daarop komen aan de orde in het gesprek van Jezus met een wetgeleerde en de daaropvolgende gelijkenis van de barmhartige Samaritaan (Lucas 10:25-37).

Interview (beeld Valentina Photos/Shutterstock)
0

Echte liefde is ten diepste onvoorwaardelijk, zoals de liefde van ouders voor hun kinderen. Maar soms wordt die liefde zwaar op de proef gesteld en sta je voor onmenselijke keuzes. Bijvoorbeeld als je zoon een misstap begaat die zijn sporen trekt door het gezin. Of als je kind zo veel zorg nodig heeft dat die jou helemaal opeist en de andere kinderen eronder lijden.

Interview Annette van der Laan: 'Wie zijn wij om de zondaar niet te vergeven? Ik denk dat God het gezegend heeft dat ik besloten heb om mijn man trouw te blijven.’ (beeld Jaco Klamer)
0

‘Predikant zijn is meer dan een baan.’ Annette van der Laan weet waar ze over praat. Haar man Peter is zes jaar geleden afgezet als predikant. Eerder dit jaar publiceerde een christelijke krant haar hartenkreet ‘De domineesvrouw’. Als ex-predikantsvrouw roept ze op tot meer begrip en veiligheid in de gemeente.

Interview Tim Vreugdenhil: 'Ik denk weleens: ik bof dat ik als dominee nu leef en niet dertig jaar geleden.'
0

Tim Vreugdenhil studeerde theologie in Kampen en was jarenlang predikant van de Stadshartkerk in Amstelveen (GKv). In 2015 werd hij pionier in Amsterdam en stapte hij over naar de PKN, omdat ‘die kerk in de stad op veel meer lagen aanwezig is dan mijn eigen kerkverband’. Zijn pioniersplek heet de Citykerk, voor de ‘snel afgeleide, niet-gelovige stadsbewoner’. Vreugdenhil kent het levensgevoel van vandaag en spreekt daarover in kerken en voor groepen. OnderWeg praat met hem.

Opinie De liefde die samenhangt met verbondenheid, zoals die van kinderen voor ouders als ze ouder worden, is gewoontjes. Dat kunnen tollenaars en heidenen ook, zou Jezus zeggen. (beeld goodlux/Shutterstock)
0

Hoe vind je een goede balans tussen individualisme (je wilt zelf autonoom zijn) en verbondenheid die zich kenmerkt door gerichtheid op de ander? Na lange tijd onze autonomie heilig verklaard te hebben, dringt langzamerhand het besef door dat verbondenheid onmisbaar is. Maar zelfs die is lang niet genoeg, leert Jezus in de Bergrede: zijn liefdegebod gaat véél verder.