Mijn reis naar genade: een transformatie in de betekenis van geloof

Farshad Safaryan

• Opinie

Geloof was voor mij lange tijd onlosmakelijk verbonden met ernst, onvermoeibare inzet en persoonlijke verantwoordelijkheid. Ik groeide op met het idee dat mijn relatie met God een bouwwerk was dat ik zelf moest optrekken, steen voor steen, met rechtvaardigheid als fundament en voortdurende zelfbewaking als cement. Jarenlang dacht ik dat rust een beloning was die pas aan het einde van het pad van plichtsvervulling wachtte. Maar hoe harder ik liep, hoe verder de finish leek te liggen. In mij groeide een stille maar aanhoudende vraag: als ik altijd moet blijven presteren om aanvaard te worden, wanneer mag ik dan rust ervaren? Die vraag werd het begin van een geestelijke ommekeer en van een reis die mij geleidelijk met een nieuwe betekenis van geloof in aanraking bracht.

Lees artikel