column
Tomas: radicaal, kritisch én gelovig
Suzan Sierksma - Agteres- Column
Het zal je bijnaam maar zijn: Tomas kennen we als de ‘ongelovige’. Waar de opstanding voor de andere leerlingen al realiteit was, kon hij hun verhalen van hoop en leven niet geloven. Wat schuilt er nog meer achter die reputatie? Durven we ons ook door de radicale, kritische en gelovige kant van deze apostel te laten inspireren?
Lees artikel
Kwetsbaarheid en politiek
Jan van der Stoep- Column
Als er iets kenmerkend is voor het huidige levensgevoel, dan is het wel dat we ons onveilig voelen. Niet in de minste plaats komt dat door geopolitieke spanningen. Nu de band tussen de Verenigde Staten en Europa losser wordt, ontdekken we dat we geopolitiek gezien veel kwetsbaarder zijn dan we dachten. De regering roept ons zelfs op om een noodpakket aan te schaffen. Kwetsbaarheid is ook een belangrijk thema als het om interpersoonlijke verhoudingen gaat. Grensoverschrijdend gedrag op het werk, veiligheid op straat en een veilige kerk zijn onderwerpen die de laatste tijd veel besproken worden. Ook op internet voelen we ons steeds minder veilig. Wat doen sociale media met onze kinderen? Lopen we niet het risico dat anderen er met ons persoonlijke data vandoor gaan?
Lees artikel
Predikant worden? Mij niet gezien!
Hans van Benthem- Column
Het tweede nummer na de doorstart van Onderweg (‘Op zoek naar ontspanning’) gaf stof tot nadenken. Met name over het piepende en krakende ambt van predikant. De complexiteit ervan is groot, de werkdruk en de verwachtingen zijn hoog et cetera. Het maakt predikant-zijn tot een hell of a job, viel te lezen.
Lees artikel
De waarde van de Zuidas overstijgen
George Harinck- Column
De babyboomgeneratie (geboren ca. 1946-1964) bezit een forse financiële buffer, met 65-plussers die in 2025 gezamenlijk circa €955 miljard aan vermogen bezaten. Door decennialange stijging van huizenprijzen en opgebouwde pensioenen is zij een van de rijkste generaties ooit, wat leidt tot een miljardenoverdracht naar erfgenamen. En, denken culturele instellingen, tot schenkingen.
Lees artikel
Het is niet goed als de predikant alleen is
Jelle Knol- Column
Zo'n tweeduizend jaar geleden, stuurde Jezus zijn leerlingen er twee aan twee op uit (Marc. 6:7). Dat was het vroegste begin van de kerk van Christus. Twee millennia later pakken wij het een beetje anders aan: niet twee aan twee, maar één predikant per gemeente (met uitzondering van heel grote gemeenten).
Lees artikel
Laat maar komen
Hans Riphagen- Column
Enkele weken geleden zat er een jongen van eenentwintig tegenover me. Hij was een paar jaar geleden tot geloof gekomen, opgegroeid in een totaal seculier stadsmilieu. Hij verslindt podcasts, zoekt nog steeds naar een kerk die past, en vroeg zich af waar hij theologie zou kunnen studeren. Theologie?! Omdat hij zich wil inzetten voor Jezus en voor de kerk. Zijn verhaal blijft bij me. Het is één van die ontmoetingen die ik de laatste tijd vaker heb: enthousiaste twintigers die vertellen wat er met henzelf en in hun generatie gebeurt, over een groeiende openheid naar geloof en zingeving.
Lees artikel
De zegen van nageslacht
Koert van Bekkum- Column
Zijn christenen die trouwen ook verplicht kinderen te krijgen? Het is goed die vraag af en toe hardop met elkaar te stellen. Niet alle leden van de gemeente hebben immers een relatie, krijgen kinderen, of kiezen daarvoor. Bovendien geldt in het Nieuwe Testament niet de eigen (groot)familie, maar de gemeente als Gods nieuwe gezin: dát is de bruid van de Heer. Paulus beveelt een leven zonder de druk en verantwoordelijkheid van een relatie zelfs aan (1 Kor. 7; zie ook: Mat. 19:1–12; Ef. 5:21–33). Bovendien, hoe verantwoord is het kinderen te krijgen met alle uitbuiting van de aarde, klimaatverandering en geopolitieke spanningen? Mag je het je kinderen aandoen op te groeien met een donker toekomstperspectief?
Lees artikel
Franje, poeha en overbodig gedoe
Maarten Boersema- Column
De franje is er wel een beetje af. De poeha. De overbodige opsmuk, drukte en wat allemaal niet meer. Waarvan, vraag je misschien. Van mijn leven, is mijn antwoord. Dat zit zo. Sinds anderhalf jaar leef ik met een ongenode gast in mijn leven. Hyperacusis heet hij en die naam betekent zoiets als overgevoeligheid voor geluid. Heel kort door de bocht; ik kan geluiden prima verdragen, maar als het te veel of te lang wordt, dan resulteert dat in hevige pijn in mijn oren. Alsof iemand er met lucifers in steekt. Soms kan dat dan dagen duren.
Lees artikel
Onze wereld is van God
Jessica Joustra- Column
Ik woon in Canada, maar ik ben een Amerikaan. Het is nogal een understatement om te zeggen dat wij als Amerikaanse christenen momenteel worstelen met grote vragen over de relatie tussen ons geloof en het dagelijks leven – en dan met name de politiek. Deze vragen komen in het huidige politieke klimaat extra scherp naar voren. Maar ze zijn in de kern niet nieuw.
Lees artikel
Morgen in het paradijs
Arco den Heijer- Column
In het begin van de tweede eeuw, ten tijde van keizer Hadrianus, werd rabbi Chanina ben Teradion met zijn Torarol veroordeeld tot de brandstapel. Zijn vrouw werd geëxecuteerd en zijn dochter naar een bordeel gestuurd. Een (Griekse) filosoof protesteerde bij de Romeinse consul: ‘Ga er niet prat op dat u de Torarol verbrand hebt. Zodra u vertrok, keerde de Tora terug naar het huis van zijn Vader.’ De consul antwoordde: ‘Morgen zal uw lot zijn als dat van hen.’ ‘Geweldig,’ zei de filosoof, ‘laat morgen mijn deel met hen zijn in de wereld die komt.’ (Sifre Deuteronomium 307).
Lees artikel
Klapstoel en commitment
Roel Kuiper- Column
‘Eendracht doet kleine zaken bloeien’. Dat staat op de gevel van het oude raadhuis in Ransdorp. Rembrandt moet het gezien hebben, hij kwam graag in Ransdorp. Zoiets zeg je in een kleine gemeenschap. Wie niet sterk is moet eendrachtig zijn. Een gek woord, eendracht, het past goed in het radioprogramma De Taalstaat dat zich ontfermt over bijna vergeten woorden. Eendracht betekent zoiets als: één zijn in wat je wilt, samen iets dragen. Het past ook goed bij de kerk, vind ik. Eendracht bouwt de gemeenschap.
Lees artikel
Dooyeweerd leert ons kijken naar Gods liefde en trouw
Jan van der Stoep- Column
Column van prof. dr. Jan van der Stoep. Het bestaan is een wonderlijk iets. In de eindeloze ruimte van het heelal tref je ineens een planeet aan waarop leven is. Waarom is dat leven daar? Hoe kan dat ooit uit toeval zijn ontstaan? En wat heeft het leven voor zin als er na de dood niets meer zou zijn?
Lees artikel
Dansen op de preekstoel
Pieter Kleingeld- Column
Het is half november als ik hoor dat de kinderen uit de kerk gaan oefenen voor een dans op kerstochtend. Een paar dagen later vraagt de Oekraïense ballerina die bij ons in huis woont of ze misschien weer eens in de kerk mag dansen. Terwijl ik haar aankijk, denk ik: dat zou eigenlijk prachtig kunnen op diezelfde kerstochtend. Misschien kan ze zelfs iets improviseren op God rest ye merry gentlemen.
Lees artikel
God en de goden van onze tijd
Jaap Dekker- Column
De leefwereld van het oude Israël telde vele goden. In Bijbelverhalen kom je ze tegen, de Kanaänitische god Baäl bijvoorbeeld en Dagon, de god van de Filistijnen. Vaak spreekt de Bijbel trouwens meer in het algemeen over ‘andere goden’ dan die van Israël. De dichter van Psalm 82 heeft geen hoge pet op van al die goden. Ze doorstaan de lakmoesproef niet.
Lees artikel
‘Mijn koninkrijk is niet van deze wereld’
Suzan Sierksma - Agteres- Column
In deze tijden van actievoeren, campagne en verkiezingen hoor je sommige christenen weleens opmerken dat wij ons beter op andere, geestelijke zaken kunnen richten. Zei Jezus zelf niet: ‘Mijn koninkrijk is niet van deze wereld’? Maar hoe moeten we deze woorden begrijpen? Heeft Jezus’ koninkrijk niet veel meer met deze wereld en haar politiek te maken dan we vaak denken?
Lees artikel