Gods heilig vuur werkt aanstekelijk

• Eyeopener

‘Heeft geluk ook iets van ontzag? Je klein voelen?’

• Special Gelukzoekers

Wat is geluk? Wij hebben daarvan in de eenentwintigste eeuw een bepaald beeld. Maar stel nu dat je een speciale plek hebt gekregen in de heilsgeschiedenis, dat je dicht bij God leeft, word je daar gelukkig van?

Het pinkstert in de woestijn

• Eyeopener

Het lijkt soms wel of de kerk vrijwel is lamgeslagen door die vermaledijde Goliath die COVID-19 heet. Van alles is en blijft afgelast en wat komt er nu helemaal voor in de plaats? Waar is de inventiviteit, de positiviteit? Ik hoorde iemand fatalistisch beweren: ‘de spirit is eruit’. Hoe krijg je de spirit er weer in? Misschien helpt het als we onze eigen kerkgeschiedenis induiken. De woestijn in met Mozes en ontdekken hoe het daar, midden in een hopeloze situatie, ineens begint te pinksteren!

Hervertellen is niet herhalen

• Blog

Doorvertellen is meestal hervertellen. We herhalen niet wat er feitelijk in het verleden is gebeurd. Vanuit een eigentijds perspectief laten we de feiten uit het verleden in het heden spreken. Dat gebeurt in de Bijbel ook.

Hoe Mirjam haar ‘mannetje’ stond

• Blog

Mirjam had moeite met Mozes’ unieke positie tussen God en het volk. Was zij ook geen profeet in eigen recht? Een Nubische vrouw werd slachtoffer van Mirjams verzet.

Is de HEER in ons midden of niet?

• Eyeopener

In de woestijn, onderweg naar het beloofde land, vragen de Israëlieten zich af of de HEER in hun midden is. Door de eeuwen heen hebben mensen deze vraag gesteld. Het is de vraag van Israël, de vraag van onze mensengeschiedenis, en soms ook de vraag van ons leven nu. Is de Heer er echt, of zegt Hij maar wat? En als Hij in ons midden is, waaraan merken wij dat dan?

Waarom geen stad zonder Mozes kan

• Eyeopener

Waarom zou een stad Mozes nodig hebben? Met ‘Mozes’ is dan niet zozeer de Bijbelse persoon bedoeld; zijn naam staat voor de Thora en in bredere zin voor de Hebreeuwse Bijbel als geheel.

Hij draagt ons

• Wandelen met God

Jaren geleden waren we met ons gezin aan het wandelen in Zwitserland. We liepen over de Schynige Platte, een moeilijke tocht. Peter, onze jongste, kon niet meer. Tot overmaat van ramp begon het ook nog te regenen. Toen was voor Peter de pap op. Maar geen nood: hij had een grote broer. Roelof pakte hem op, zette hem op z'n rug, en – hoppa – naar boven, naar de top.