Artikelen
Een nieuwe belijdenis: Onze wereld is van God
Marinus de Jong- Vitaal belijden
Bij vitaal belijden horen belijdenissen. Maar voldoen de belijdenissen van de NGK nog wel? De jongste is meer dan vier eeuwen oud. Die hoge leeftijd heeft natuurlijk voordelen. De belijdenissen verbinden ons met kerken van alle tijden en plaatsen. Ze helpen ons om in onzekere tijden het goede dat ons is toevertrouwd door de heilige Geest te bewaren (zie ook: 2 Tim 1:14). Tegelijk is die leeftijd ook een blokkade want de tijd schrijdt voort. De taal veroudert, maar er rijzen ook nieuwe vragen. En sommige zaken die ooit urgent waren mogen nu wat meer naar de achtergrond. In deze aflevering maken we kennis met een nieuwe belijdenis, of beter een eigentijds getuigenis: Onze wereld is van God (OWG).
Lees artikel
Geloofsgetuigen in de wereldkerk vandaag
Wouter van Veelen- Wisselrubriek
Modder, modder, overal modder. Ik ben op reis met evangelist Rivhan Sabuna, in de binnenlanden van Kalimantan Barat, Indonesië. We rijden op zijn motor over wegen die door het regenseizoen zijn veranderd in glibberige paden. Regelmatig is de weg zo slecht dat we moeten afstappen en te voet verder gaan. Rivhan doet dit wekelijks. Zijn werkgebied bestaat uit afgelegen dorpen, verspreid over de beboste heuvels van Borneo. Zijn roeping: het evangelie delen met mensen die Jezus nog niet kennen.
Lees artikel
Laat maar komen
Hans Riphagen- Column
Enkele weken geleden zat er een jongen van eenentwintig tegenover me. Hij was een paar jaar geleden tot geloof gekomen, opgegroeid in een totaal seculier stadsmilieu. Hij verslindt podcasts, zoekt nog steeds naar een kerk die past, en vroeg zich af waar hij theologie zou kunnen studeren. Theologie?! Omdat hij zich wil inzetten voor Jezus en voor de kerk. Zijn verhaal blijft bij me. Het is één van die ontmoetingen die ik de laatste tijd vaker heb: enthousiaste twintigers die vertellen wat er met henzelf en in hun generatie gebeurt, over een groeiende openheid naar geloof en zingeving.
Lees artikel
De onttoverde hel, even flets als saai en weinig huiveringwekkend
Louren Blijdorp- Recensies
De hel geeft het niet al te makkelijk momenteel. De kleurrijke, levendige, mythologische beelden van de hel uit de middeleeuwen met slangen die mensen in hun greep houden (Michelangelo 16e eeuw), fabeldieren die verlorenen plagen (Van Eyck, 15e eeuw) duiveltjes met vleugeltjes en een moddervette blauwe Satan met hoorntjes en een staart die zondaars grijpt en verorbert (Giotto 14e eeuw) wekt misschien nog wel eerder op de lachspieren, dan dat het de ziel doet huiveren voor iets wat verschrikkelijk en ontzagwekkend tegelijk is.
Lees artikel
De zegen van nageslacht
Koert van Bekkum- Column
Zijn christenen die trouwen ook verplicht kinderen te krijgen? Het is goed die vraag af en toe hardop met elkaar te stellen. Niet alle leden van de gemeente hebben immers een relatie, krijgen kinderen, of kiezen daarvoor. Bovendien geldt in het Nieuwe Testament niet de eigen (groot)familie, maar de gemeente als Gods nieuwe gezin: dát is de bruid van de Heer. Paulus beveelt een leven zonder de druk en verantwoordelijkheid van een relatie zelfs aan (1 Kor. 7; zie ook: Mat. 19:1–12; Ef. 5:21–33). Bovendien, hoe verantwoord is het kinderen te krijgen met alle uitbuiting van de aarde, klimaatverandering en geopolitieke spanningen? Mag je het je kinderen aandoen op te groeien met een donker toekomstperspectief?
Lees artikel
‘Het dak gaat er al af met vijftig man’
Geranne Tamminga- Alphen tot Ommen
- Kerkelijk leven
Een gemeente van doeners. Dat typeert de NGK Mussel volgens koster Gera en haar man Bert Folkers, en volgens voorzitter van de kerkenraad Eerko Fissering en predikant Folkert Rinkema. Ze spreken in dit interview met elkaar door over krimpen zonder te klagen, zingen, dat een feest is, en de vraag hoe je verschillende generaties betrokken houdt bij de gemeente.
Lees artikel
Verfrissende opvoedwijsheid van zo’n 100 jaar geleden
Laura Verkerk- Boekbespreking
‘We leven in een tijd waarin het voor veel mensen het hoogste ideaal is om belangrijk te zijn. Er lijkt geen mooier ding te bereiken dan dat je naam in de krant komt, dat de mensen je prijzen, dat je het ver schopt in de wereld, dat je erkend wordt in allerlei kringen. Deze neiging tot egocentriciteit is de oorzaak van veel gejaagdheid in het leven.’ Eén van de vele stukjes uit het boek Bengels en Braafjes die zomaar geschreven zou kunnen zijn in 2026, maar die zo’n honderd jaar daarvoor is geschreven door J. Waterink, een Nederlandse predikant, psycholoog, pedagoog en hoogleraar (1890-1966). Gerjanne van Lagen neemt je in het boek Bengels en Braafjes overtuigend mee in de opvoedwijsheden uit publicaties van Waterink, die al tussen 1920 en 1960 werden gewaardeerd en nog zeer relevant zijn voor vandaag de dag.
Lees artikel
Kerknieuws april 2026
Redactie- Kerknieuws
Ds. Jan Slotman overleed op 15 maart op 94-jarige leeftijd. Hij is predikant geweest te Pernis, Urk, Dalfsen, Enschede-Zuid/West, Enschede-West, Heemse en Enschede-Noord. Kandidaat Johannes van der Heide is beroepen naar de NGK Breukelen. De NGK Zwolle-Opstandingskerk heeft ds. Jan van Houwelingen (46) beroepen.
Lees artikel
Opwekking op het orgel, psalmen met band?
Roeland Scherff- Wisselrubriek
Psalmen moeten op het orgel en Opwekking met de band. Het lijkt een waarheid als een koe maar bij nader inzien ligt het niet zo zwart-wit. Ook is deze gedachte niet zo onschuldig, er staat wat op het spel als je hieraan vasthoudt.
Lees artikel
In memoriam dominee Jan Slotman
Albert Feijen- In memoriam
Op verzoek van de redactie schrijf ik dit in memoriam, maar de lezer dient zich wel te realiseren dat ik het leven van Jan Slotman slechts zeer gedeeltelijk heb meegemaakt. Hoewel dit tekort enigszins weggewerkt wordt doordat Jan mij allerlei dingen uit zijn leven verteld heeft, is dit toch wel een beperking. Ik weet bijvoorbeeld nauwelijks iets van zijn jeugd en van zijn studietijd. Vandaar dat dit meer een persoonlijk gekleurd verhaal is dan een in memoriam waarin van alles gerubriceerd wordt.
Lees artikel
Franje, poeha en overbodig gedoe
Maarten Boersema- Column
De franje is er wel een beetje af. De poeha. De overbodige opsmuk, drukte en wat allemaal niet meer. Waarvan, vraag je misschien. Van mijn leven, is mijn antwoord. Dat zit zo. Sinds anderhalf jaar leef ik met een ongenode gast in mijn leven. Hyperacusis heet hij en die naam betekent zoiets als overgevoeligheid voor geluid. Heel kort door de bocht; ik kan geluiden prima verdragen, maar als het te veel of te lang wordt, dan resulteert dat in hevige pijn in mijn oren. Alsof iemand er met lucifers in steekt. Soms kan dat dan dagen duren.
Lees artikel
Onze wereld is van God
Jessica Joustra- Column
Ik woon in Canada, maar ik ben een Amerikaan. Het is nogal een understatement om te zeggen dat wij als Amerikaanse christenen momenteel worstelen met grote vragen over de relatie tussen ons geloof en het dagelijks leven – en dan met name de politiek. Deze vragen komen in het huidige politieke klimaat extra scherp naar voren. Maar ze zijn in de kern niet nieuw.
Lees artikel
Hoe verdrietig is verdrietig?
Dick Dreschler- Buitenland
- Kerkelijk leven
De afgelopen jaren zijn de NGK en de Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika (GKSA) uit elkaar gegroeid, waardoor de synode van de GKSA in Potchefstroom besloot om de band tussen de NGK en de GKSA af te schalen naar ‘slegs ekumeniese kontak’. Dat leidde op 8 januari tot de kop in het Nederlands Dagblad: ‘Nederlandse Gereformeerde Kerken verliezen laatste zusterkerkrelatie in Zuid-Afrika – ‘Verdrietig’.’
Lees artikel
Vorming in de bubbel? Wat (oud-)leerlingen ons leren over christelijk voortgezet onderwijs
Hans Vogelzang- Recensies
Wie betrokken is bij kerk en onderwijs – als ouder, ambtsdrager, docent of schoolleider – herinnert zich ongetwijfeld momenten uit catechisaties of lessen die blijvende indruk maakten en bijdroegen aan de eigen vorming. Maar hoe is dat vandaag? Wat nemen jongeren mee van dagopeningen en vieringen, van godsdienstlessen en gastsprekers? Wat leren ze op christelijke scholen over zichzelf, de ander, de wereld en God?
Lees artikel
Waarom we de waarheid liever niet zien
Marianne Bronsveld- Wisselrubriek
Misschien ken je het wel: Iemand vertelt je dat hij in zijn jeugd te maken heeft gehad met misbruik en het onbehaaglijke gevoel bekruipt je dat je het eigenlijk altijd al gedacht hebt. Bij veel misbruiksituaties zijn er mensen die achteraf aangeven dat ze het gemerkt hebben. Maar hoe komt dat? Waarom kijken we weg? Hoe kun je goed reageren op vermoedens van misbruik?
Lees artikel